Hayatta kalmak için evrimsel bir çabası olan varlığımızın her an olabilecek adaletsiz durumlar karşısında aşırı duyarlı olma durumudur, evham. Yani doğal bir refleksimizin aşırı kullanılma durumu.
Aslında bir açıdan da endişe atakları, yani panik ataklar, endişenin orgazmına benziyor. Orgazm teriminin Türkçe karşılığı “dorukduyum.” Yani, hazzın en yüksek noktası. Cinsel olarak uyarıcı duyumların belirli bir şiddette ve sürede devam etmesiyle vücutta meydana gelen, kişide derin bir tamamlanmışlık hissi ile beraber haz veren bir tepki. Belki de sonu gelmeyen evhamlı düşünceler, kötü sonuçların sürekli zihinde prova edilmesi ile orgazmı meydana getiren bedensel uyarılmalara benzer bir iş yapıyoruz. Bu olumsuz uyarılmaların sonucunda da bedende istemediğimiz çok yoğun bir tepki meydana geliyor. Cinsel etkinlikteki orgazm ne ise, evhamlı zihinsel etkinliklerle ulaşılan zirvedeki panik atak da odur, diyebiliriz.
... başlangıç seviyesinde olan bu çalışmalarımız depresyonun anlam hissi düşüklüğü, endişenin ise sevinç hissi düşüklüğü ile daha çok ilgili olduğunu gösterdi.
Çok net olmasa bile, hayata niçin geldiğimize dair bir hissedişe derin bir ihtiyacımız. Hayat hakkında bildiklerimiz ve varoluşumuz arasında bir bağ kurduğumuz zaman kendimizi daha tamamlanmış hissediyoruz. Bu bağ yeterince güçlüyse anlamlı bir hayat yaşadığımızı hissedip, yaşamın getirdiği durumlar ve sorunlarla daha uyumlu bir şekilde başa çıkıyoruz. Anlamlı bir hayat yaşadığımızı hissediyorsak; tehlikeler, aksilikler bizi çok korkutmuyor, çünkü onlar da bu anlam kavramına dahil oluyor. Ve sanırım anlamlı yaşadığını hissedebilmenin önemli bir katkısı da ölüm ve kayıp korkusunu daha az yaşıyor olmamız. Çevresi, yakınları ve belki de evren için anlamlı olduğunu hisseden kişi, ölmekten veya başka bir tehlikeden ayrıca korkmadan anını daha iyi yaşıyor.