Gözde Özdemir

Gözde Özdemir

, bir kitap okudu
6/10
·100 syf.··
8 günde okudu
·
2025 20. kitabı
Italo Calvino
7.4/10 · 383 okunma
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sanattaki Oyun Formları
Gerçekleştiğinde bir yarar sağlamayan, gerçeği söylemeyen, benzerliği sergilemeyen, ama bir zararı da dokunmayan şey, en doğru şekilde cazibe kıstasıyla, yani verdiği hazla değerlendirilebilir. İyi veya kötü kayda değer herhangi bir şeyi zorunlu kılmayan bu haz, oyundur. - Platon, "Laws"
Sayfa 214·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Oynamak ve Bilmek
Yalnız bir diz dolaşıyor dünyayı, Tek başına bir diz, hepsi bu; Ne çadır bu ne de ağaç, Tek başına bir diz, hepsi bu. Vaktiyle savaşa gitmiş bir adam varmış Korkunç bir şekilde her yerinden vurulmuş; Bir tek dizi kalmış vurulmayan Sanki bir azizmiş bu adam. O günden beri dünyada gezinirmiş, Tek başına bir diz, hepsi bu. Ne çadır bu ne de ağaç, Tek başına bir diz, hepsi bu. - Christian Morgenstern, "Ein Knie geht einsam durch die Welt?"
Sayfa 159·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Medenileştirici İşlevler Olarak Oyun ve Yarışma
Çocukluk çağından medeniyetin el de ettiği en üstün başarılara kadar, gerek bireysel erek toplumsal açıdan insanı mükemmelliğe ulaşmaya iten en güçlü teşviklerden biri, sergilediği kusursuzluk için övülme ve onurlandırılma arzusudur. İnsan başkalarını överken aslında kendini övmüş olur.
Sayfa 90·Kitabı okudu
Kitap Alıntısı
Medenileştirici İşlevler Olarak Oyun ve Yarışma
Kwakiutl kabilesinde rastlanan en tipik haliyle potlaç, iki gruptan birinin üstünlüğünü göstermek amacıyla, şatafatlı ve törensel bir şekilde, diğer gruba muazzam büyüklükte hediyeler verdiği ciddi bir şölendir. Hediye veren tarafın beklediği, hediye alan taraf açısından sorumluluk doğuran tek karşılık, hediyeyi alanların belirli bir süre içerisinde şölene mukabele etme ve hatta mümkünse onu aşma zorunluluğudur. Bu tuhaf hediye verme festivali, bu geleneği uygulayan kabilelerin bütün toplumsal yaşamına - ritüellerine, yasalarına, sanatına - hükmeder. [...] Potlaçta kişi kendi üstünlüğünü salt verdiği armağanlarda müsrüfliğe kaçarak değil, aynı zamanda - ki bu çok daha çarpıcıdır - sırf onlarsız da yapabileceğini göstermek için sahip lduğu eşyaları toptan yok ederek de ispat eder. Eylemler her zaman yarışma şeklini alır: reislerden birinin bakır bir kabı kırıp atması, bir battaniye yığınını ateşe verip yakması veya bir kanoyu parçalaması durumunda, rakibi olan diğer reis en az bu kadarını, hatta mümkünse daha fazlasını yok etmekle yükümlüdür. Tlinkitlerde ise, eğer kabile reisi rakibine hakaret etmek isterse, kendi kölelerinden birkaç tanesini öldürür ki karşı taraf bunun intikamını alabilmek için daha fazla sayıda kölesini öldürmak zorunda kalsın.
Sayfa 83·Kitabı okudu