Alsu
@alsuserver
Hell is other People | Jean-Paul Sartre
25 Ekim 2001
1380 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Lev Tolstoy demişdi ki "İstər acı olsun istər şirin, fərq etmir, xatirələr insana əzab verər." Bir zamanlar sevdiyimiz insandan qalan kiçik bir əşya xatirəsi də elə. Bu kitabın hələ
Anna Vronskiy'i sevdi ve o mumu söneceğini bilerek yaktı...
8 gündür elimde gezdirdiğim, her fırsatta okuduğum Anna bu gün öldü ve kitap kapandı. Tolstoyun bu kitabı bitirerken odasında "Anna Karenina öldü" diye ağlayış hikayesini yazmayacağım, kitabı elimde kim görse aynı şeyi anlatıp-durdu. Ama Tolstoy, ne kadar travma almış ola bilirsin ki beyninde kurduğun karakterlerle ilgili söyleyecek bu kadar sözün olsun...
Kitabı bitirənə qədər ağlımda keçən illərdə izlədiyim "Fury" adlı müharibə filmindən bir səhnədəki replikalar keçdi ancaq.
"-Gözlə və gör.
H. Gündayın əvvəl heç bir kitabını oxumasam, üslubuna, yazdıqlarına bələd olmasam və oxuduğum ilk kitabı bu olsaydı yazıçının bir də digər heç bir kitabını əlimə almazdım yəqin ki. Digər çox
Ben Kinyas ve Kayradan başka böyle ağır bir kitabını okumam sanıyordum. Ama kalem Hakan Gündaya sahipse şaşırmamak lazımmış. Okumak o kadar uzun çekti ki, sırf piskolojim kaldırmadığı için. Hele Gaza'nın insan enkazının altındaki kadının cesetiyle yaptığı şeylerin olduğu bölüm.. O bölümü okuduktan sonra kitaba 2 gün dokunamadım. Kamyonun kaza yaptığı anı, depoda olanları, insan enkazı altında kaldığı günleri öyle bir detaylarla, cümlelerle yazmış ki, bunu yaşamayan bir insan nasıl bu kadar emin böyle hislerden diye düşünüyor insan. "Hakan Günday nerden biliyor bunları? Herhalde bir kamyondan kaza sebebiyle üstüne yağıp etrafında duvar yaratan insan enkazının ve cesetlerin altında kalmamıştır" dedirtiyor insana. Kinyas ve Kayradan sonra okuduğum en güzel ve ağır kitabıydı, ama mükemmeldi.
