Dereler ve bitkiler gibi ruhlar da bir başka yağmura gerek duyuyordu; umut, inanç, yaşam amacı. Bunlar olmazsa, beden yaşamayı sürdürse bile ruh ölüyordu; o zaman insanlar şunu söyleyebilirdi: “ Burada, bu bedenin içinde, vaktiyle bir insan varmış.”
Tanrı her şeyi yapabilir. Yalnızca bizim iyi olarak nitelediğimiz şeyleri yapsaydı, O’nun her şeye kadir olduğunu söyleyemezdik; o durumda, evrenin yalnızca bir bölümüne hakim olurdu ve O’ndan daha güçlü, O’nu gözetleyen ve yaptıklarını yargılayan bir başka varlık daha olurdu. Böyle olunca da ben, daha güçlü olan o ‘bir başka varlığa’ tapınırdım.