Aysun Can Altay
@altayaysun
103 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·
Beğendi
Çocuk kalbi.
Hani olmazları olduran.
Bilmem hatırlayabildik mi?
Bir insanı sevmekle başlayacaktı ya her şey, bir çocuğu anlamadan sevemeyeceğiz bir insanı.
Küçük bir çocuğun kalbini, yükünü, hikayesini anlatmış kitap. Bir solukta okudum, hüzün ve tebessümle.
Düşünüyorum, ne zaman bu kadar zorlaştı çocukları anlamak, biz ne vakit kendimizden uzaklaştık böylesine?
Artık her şeyi bir kenara bırakıp yeniden çocuk olmayı öğrenmeliyiz gibi geliyor bana. Başka türlüsü mümkün olmayacak gibi.
Ah, çocuk kalbi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En çok kendim ve kızım için,
Duyguları anlayabilme yeteneği en önemli ebeveynlik becerisidir, diyor yazar. Ve ekliyor, 'Kendi kimliğimizi kazanmak için ardı ardına savaşlar verirken, deneyimli bir savaşçı değil, sadece çocuktuk.' Sadece çocuktuk ve yolunda gitmeyen şeyler vardı...
Annelik.
Annelik, bugüne kadarki giydir, yedir, besle, büyüt döngüsünden bağımsız olarak tanımlanabilse keşke ve keşke koşulsuz sevgiyi daha çok konuşabilsek.
Kitabın temel amacı narsist annelerle büyümüş kızlara kendilerini iyileştirmeleri için rehber olmak olsa da bence her anne okumalı.
Bir psikiyatr tarafından yazılmış bu tarz kitapları, insanın kendini anlamlandırma çabası açısından çok kıymetli buluyorum.
Umarım daha çok kadına, daha çok anneye ulaşır.
Zihin ve düşüncelerden ayrışmak, bir üst bakış olarak onları görebilmek oldukça güzel bir deneyimdi.
Bende kalanları şöyle bir toparlarsam,
/Zaman ve enerjimi can sıkıcı duygular tüketmiyor olsaydı hangi plan ya da faaliyetlere başlardım?
/Düşünceler sadece sesler, kelimeler, semboller ve lisanın küçük parçalarından ibarettir. Öyleyse niye bunlara savaş açalım ki?
/Hiçbir duygu kendi başına 'kötü' değildir. 'Kötü' sadece bir düşüncedir, düşünen benliğimizin yaptığı bir değerlendirmedir.
Ve unutma kendim,
"Düşünceler yalnızca kelimelerdir."
Fırtınayı Kucaklamak, ismiyle müsemma bir deneme kitabı. Ve dahi kapak resmiyle.
Bir çok meseleden bahsediyor, bir iki sayfa halinde. Denemeler ardınca birbirini takip ediyor. Her denemeden sonra bir ah!
Mustafa Kutlu bize bizi anlatmış, yeni baştan. Ancak öyle doğal öyle kaygısız anlatmış ki, akıp yolunu bulan su misali..
Daha önce öykülerini okuduğum yazarı, bu defa fikri kimliğiyle görmek güzeldi. Hem yazarı daha iyi tanımak, hem gönül telimize dokunmak adına okunabilecek nitelikli bir eser.
Kuşaktan kuşağa süregelen bir anlatım. Okuyucuyla sık sık iletişime geçen, oldukça samimi bir dil. Bazen kurgunun içinde, bazen yazarla sohbet halinde. Hatta zaman zaman görmüş geçirmiş bir aile büyüğüyle sohbet eder gibi.. Öyle tatlı, öyle güzel, öyle ince.
