Eskiden otobüste tek başına geçirilen birkaç dakika, işe yürüyerek gitmek veya bir randevuyu beklemek gibi insanın yalnız kalıp düşünebileceği sessiz zamanlar artık katlanılmaz geliyordu. Farkında olmadan insanların elleri sürekli telefonlarına, kulaklıklarına, oyunlara gidiyor; teknolojinin bağımlılık yapan çekimine karşı koyamıyorlardı. Geçmişin mucizeleri, yepyeni olana duyulan açlıkla silinip gidiyordu.
Ve ruhsuz tüketicilerle, zevk peşinde koşan boş insanlarla, iç dünyalarını dolaşmaya çıkanlarla ve programlanmış miskinlerle dolu o topluma gerçek hayatta ne kadar yaklaştık?
Genetik mühendislik camiasının daha çılgın kesimlerinde zengin-gen ve fakir-gen saçmalığına (Huxley'in Alfalarına ve Epsilonlarına) gerçekten inananlar var, genetik iyileştirmeye ve (Cesur Yeni Dünya'dan daha iyi bir yere gidebilmek için) ölümsüzlüğe kavuşma planları üzerinde harıl harıl çalışıyorlar.