“ Dedikodu yapan insan dedikodu yaptığını bilir, onun aşağılık bir iş olduğunu da bilir… Kendi gözünde kendini aşağılar. Bu insanı kendisi kadar kimse aşağılayamaz…
Eğer bir insanda azıcık insanlık varsa yalan söylemez, dedikodu yapmaz...
Dedikoduyla bir insanı vurmak,
küçültmek; insanlıktan çıkmış,
çürümüş, elinden hiçbir şey
gelmeyen, elinden hiçbir şey gelmediğini kabul edecek kadar düşkünleşmiş bir insanın kârıdır.
Başım köpük köpük bulut,
içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında,
budak budak, serham serham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Nazım Hikmet