Sümeyye Altıntaş
@altnts_s
775 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yoksa sen de mi serap dağıtan meyhanesin
Neden gizem yüklüsün, neden bulutsun öyle
bana adını söyle
irem misin, çöl müsün
diken misin, gül müsün
bu gri duman nedir esir mi,
Özgür müsün...
Sümeyye Altıntaş
Adın ki, kuytularda bir ateş ölçeğidir..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Keder, kayıp zamandır. Kayıp insandır. Küçümsenmiş içtenliktir. Camlarda kaybolan çocuklardır. Sevinciyle incinmiş güzelliktir. Keder o eski sözlerdir. Seslerin asılı kaldığı boşluktur. Ölgün bir hatıradır. Susmaktır. Uzakların kirpiklerde çırpınıp durmasıdır. Bütün sabahların bir sonsuz akşama dönmesidir.
İyimser bir gökyüzü altında, dünyanın bizimle ağlamasıdır keder.
Sümeyye Altıntaş
Dünyanın bütün aşklarını canımıza işleyen o gözyaşı avazıdır.
Bu yalnızlık neyin yalnızlığıdır
Saçlarıma bulaşan, gözlerimden akan Varoşları çiçeklerle çevrelenmiş
Bir kentte yaşarken
Sevgimle bezeyerek dünyayı
Koşarken arkadaşlarla
Bu geniş caddelerde
Donatırken tüm duvarları
Güzelim yazılarla
Gülüşlerle ağaran yüzümün
-Bazı bazı
Ağlayışlarla titremesi niye?
Sümeyye Altıntaş
Bu yalnızlık neyin yalnızlığıdır Tozutup giderken yüreğimi şarkılar
Acılar, bekleyişler, tasalar
Neye yarar, neyi anlatır?
Çocukları korkutan gecelerin
Dinlerim, hep susmak gibi korkulan vardır
Kalemim kusar dünya kelimesini
Şiirler uykuyu götürür
Yorgunluğu getirir beraberinde
Yazılınca gün doğacaktır
Gökyüzü yırtacaktır yelelerini...
Sümeyye Altıntaş
Ey, bir çocuğun en içten gülüşünde kalan güneş
Kitapların içinde sessizce göveren
Ve bir işçiye ellerinin anlamını öğreten aydınlık
Kalbimi sana uyarlıyorum
Akla beni!
Sonra liman bilmez korsanlara terk edip
Issız adalara sürüyorsun ellerimi
Gitmek istiyorum çakıp da kaybolan şimşekler gibi
Gel gör ki, önümde hatıralar mahzeni
Parmak uçlarımda paslı çiviler
Bütün zindanları yıkarak birer birer
Gözlerin çağırıyor beni
Sümeyye Altıntaş
Oysa ben hiç görmedim dünyada gözlerini
Takılmadım engellerine nilüfer bakışlarının
Bir ses beklediysem yankılansın diye evrenimde
Kalbinden benim adıma
sevdalı bir vuruşun özlemiydi süsleyen
sokaklarımı, şehirlerimi
gözlerin çağırsa da beni
Çağırmadan kalbin çatlayan gözlerimi
Görmeden ellerinde hangi toprakların yayılıp
Hangi tohumların yeşerdiğini
tutunmayacağım zamana dilenci gibi
Halâ uzaklardan işaret parmağıyla
Gözlerin çağırsa da beni
Gidiyorum; adımlarım ölümlü güz kefeni