Emir, hepimiz gibi hataları olan, korkan, bencilce davranabilen ama bunun bedelini içten içe çürüyerek ödeyen bir insan. Afganistan’dan kilometrelerce uzağa gitmek bile geçmişin gölgesini silemez. Çünkü insan geçmişini bavuluna koyup her yere taşır.
Yıllar sonra gelen telefonda "Yeniden iyi biri olmak mümkün" sözü Emir’in geçmiş günahlarından arınmak, Hasan’ın emanetine sahip çıkmak için Kabil’in tanınmaz hale gelmiş, yaralı sokaklarına geri dönüşü bir vicdan muhasebesi olacaktır. Yazar bu kitabıyla yine kalplere dokunmuş..
"Gönlü neden ondan vazgeçmiyor? Bazı insanlar neden ruhumuza yerleşiyor, boğazımıza düğümleniyor, zihnimize kazınıyor? " (s.324)
Yanlış hatırlamıyorsam bu kitabı ismi ve kapağı için almıştım. Önceliğim kitabın adıydı çünkü şu hayatta gezmeyi en çok sevdiğim yerler hep kırtasiye dükkanları oldu. Rengarenk kalemler, kağıtlar, kitap kokuları bana huzurun vücud bulmuş hali gibi gelirdi.
Yazarın anne ve babası İranlı ama kendisi Türkiye'de doğmuş. Şu an ise Amerika'da yaşıyor. Kitap, İran'da 1950'lerde başlayan bir aşk hikayesinin 2000'lere Amerika'ya uzanan acısını anlatıyor. Çok klasik bir İran edebiyatı aşk romanı örneği olduğunu düşünüyorum. Şu kitaptan 1000 bölümlük falan dizi çıkarmış olmaları gerekirdi :)) Dizisi yapılsa izlenme rekorları kırar. Bul kitabı Ay Yapım :))))
Lise çağlarında yaz tatilinde ilk aşkınızın ardından kalp sancıları çekiyorsanız kitabı ayıla bayıla okursunuz. Yaşınız kemale ermiş, derin bir kavuşamama öykünüz varsa gözleriniz dolar. Bunların dışında çok klasik geleceği için beklentiyi düşük tutmakta fayda var. İlgilisine tavsiyemdir. Keyifli okumalar dilerim.
Reklam
İncelemesi zor deneysel bir çalışma. Ben annesini kaybeden bir çocuğun büyüdüğü evdeki tüm travmalarıyla baş başa kalan bir kişinin zihnindeki dağınıklığın metindeki biçim farklılığıyla vurgulandığı bir eser gördüm. Sanki yazarın gerçekten yaşadığı bir anıyı okuyucuyla utana sıkıla veya içindekini dökme cesareti göstererek paylaştığını düşündürdü. 10dk da okudum bitti ama aslında anlatıcı büyük bir alt metin sunuyor. Sorun şu ki bu alt metin çok kişisel. Okuyucunun kendi iç dünyasındaki kendi varoluş sıkıntıları bu metnin bünyesine nüfus etmesine izin vermeyebilir. Ama ben sevdim mi sevdim :) herkesin iç dünyasına kimse karışamaz.
Hristiyan bir ressam ile kendisini Meryem Anaya benzeten küçük Yahudi bir kız arasında geçen, dinsel, duygusal ve zaman zaman sevgi dolu bir hikaye konu edilmiş.
Ama betimleyici ve akıcı bir dille yazılan hikaye insana sıkıcı gelmiyor. Bir solukta kendinizi içinde hissediyorsunuz.
Güzel başladı gibi ama çok sarmadı sonra wren’in saçma duyguları gray ile hemen öyle ilerlemesi cross dan ayrılır ayrılmaz sonra onun başka biriyle birlikte olduğunu görünce kendini kötü hissetmen wren senin öyle kendini kötü hissetmen saçmaydı hem cross’u seviyorum demen ve gray ile birlikte olman kötüydü be ama cross’un haklı olmadığı taraflarıda var ama senin duyguların da ne bileyim hiç iyi degildi kitabın sonuda tam ilerlemeler istediğimiz gibi olacaktı ki bitti umarım 3. Kitap daha iyi olur bizi tatmin eder ve çıkması uzun sürmez diye umut ediyorum
Tek kelimeyle muhteşem
İnsanın içine kocaman bir taş gibi oturan ama aynı zamanda "İyi ki dünyada sevgi diye bir şey var" dedirten bir kitap. Meryem’in kaderine yürürken hissettikleri, fedakarlığı insanı hıçkıra hıçkıra ağlatıyor. Hayata bir hiç olarak başladığını düşünen o sessiz kadın, giderken arkasında devasa bir sevgi mirası bırakıyor.
Reklam
Reklam