İçimizden geçen düşünceler dışardan görü nüyor mu ki? İnsanın ruhunda koca bir ateş yanıyor olabilir, ama hiçbir zaman kendi kendisini ısıtamaz onunla...
"Beyin yıkamak için yola düşenler! Onları dumanla besleyin! Onlara afyonlarını verin! Acılarını dindirdiğinizi sanıyorsunuz ama bu ilaçlar zehir! Özellikle de din!"
Sayfa 42 - Doğan Kitap, Matmazel Marcelle·Kitabı okuyor
"...Siz bu güzel sardunyayı nereden buldunuz? Onu pencerenin ortasına koydum, en görünür yere; yerdeyken bir sedir koyuyordum, sedirin üstüne de çiçekleri koyuyordum; bana büyük bir hazine veriyorsunuz! Fedora sevinç içinde; odamız tam bir cennet şimdi; tertemiz, ışıl ışıl! Ama şekerler ne için?..."