Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kendini bilmeye yönelik o saplantılı arzu, bizzat bir patolojidir. Kendini tamamen anladığında değil, artık kendi kendinin umurunda olmadığında iyileşirsin. İnsan ancak kendinden daha büyük bir şey için savaşması gerektiğini içselleştirdiğinde şifa bulur: Ailen için savaşırsın; aşk için, sanat için, anlam için savaşırsın. Belki siyasi bir değişim için mücadele edersin ya da fanatik bir yazar veya bilim insanı olursun. Psikanalizin gerçek amacı paradoksaldır; tam olarak seni kendinden özgürleştirmek —seni nihayet kendini unutabileceğin ve daha büyük bir amaç uğruna çalışabileceğin o noktaya getirmektir."
İnsan Kendini Nasıl Kurtarır?Felsefe
Aristoteles: "Ölçülü davranarak; dengede kalarak."
Diogenes: "Başkaldırarak; sürüden ayrılıp isyan ederek."
Schopenhauer: "Bu dünyadan hiçbir şey beklemeyerek."
Nietzsche: "İnsan olma sınırlarını aşarak; kendini yeniden doğurarak."
Cioran: "Umut denilen o zehirli prangadan tamamen özgürleşerek."
Camus: "Hayatı bir amaç uğruna değil, saçmalığına rağmen sadece yaşamak için yaşayarak."
Ve soru sana uzanıyor: İnsan kendini nasıl kurtarır?
Bana sorarsan;İnsan kendini ne dünyadan kaçarak ne de ona teslim olarak kurtarır.
Ölçüyü bulacak kadar bilge,
yanlışa başkaldıracak kadar cesur,
beklentilerinden vazgeçecek kadar özgür,
kendini aşacak kadar güçlü,
umut olmadan da ayakta durabilecek kadar gerçekçi
ve hayatın anlamsızlığına rağmen yaşamayı sürdürecek kadar inatçı olduğunda kurtarır.
Çünkü kurtuluş;
dünyayı değiştirmekte değil,
dünyanın seni neye dönüştüreceğine karar vermesine izin vermemektedir.
İnsan, kendisiyle hesaplaşmayı bitirdiği gün değil;
o hesaplaşmayı göze aldığı gün kendini kurtarmaya başlar.
Psikolojik Yorumlar #1
(Buraya yazdıklarımın hepsi araştırmalarım ve kendi bilgi birikimime dayalı olarak hazırlanmış kendi yorumumdur. İyi okumalar.)
"Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim,
Sende bilme, Lavinia."
~ 
Özdemir Asaf ( 
Lavinia ) - (son dizeler)
Yorum: Kaçıngan - Kaygılı bağlanma ve iki değerlilik (Ambivalans)
John Bowlby'nin Bağlanma Kuramı çerçevesinde Kaçıngan bağlanma dinamiklerinin çarpışması olarak okunabilir.
Savunma mekanizması ana yansıtma ve izolasyon
Sigmund Freud'un kuramsallaştırdığı yalıtma ve bastırma bu dizelerde somutlaşır.
Psikanalitik yaklaşım: Carl Gustav Jung = Persona ve Anima
Lavinia canlı bir kadından ziyade şairin zihninde yarattığı, idealize edilmiş kadının simgesidir. (Anima)
Mevhibe Hanım'ın kendisini reddetme ihtimali ile yüzleşmek için.
+ Kontrol Arzusu
Spesifik Yorumlar:
Yabancı bir isim (Lavinia) seçmek,
İdealizasyon ve Mitolojik sığınak = Amaç zihnindeki kadını mükemmel bir konuma yerleştirmek, dünyevilikten çıkarmak ve tanrısallaştırmak.
Lavinia, Roma mitolojisindeki Latium kralının kızıdır. Talihsiz bir figürdür; uğruna savaşlar çıkar, barışın simgesidir = ulaşılamaz, trajik Lavinia
Yabancılaştırma = Duygusal mesafe koymak
Özetle = Korunma kalkanı, sevdiği kadını faniliğin ötesine taşıma çabası.
Özdemir Asaf ( Lavinia ) - (son dizeler)
Yorum: Kaçıngan - Kaygılı bağlanma ve iki değerlilik (Ambivalans)
John Bowlby'nin Bağlanma Kuramı çerçevesinde Kaçıngan bağlanma dinamiklerinin çarpışması olarak okunabilir.
Savunma mekanizması ana yansıtma ve izolasyon
Sigmund Freud'un kuramsallaştırdığı yalıtma ve bastırma bu dizelerde somutlaşır.
Psikanalitik yaklaşım: Carl Gustav Jung = Persona ve Anima
Lavinia canlı bir kadından ziyade şairin zihninde yarattığı, idealize edilmiş kadının simgesidir. (Anima)
Mevhibe Hanım'ın kendisini reddetme ihtimali ile yüzleşmek için.
+ Kontrol Arzusu
Spesifik Yorumlar:
Yabancı bir isim (Lavinia) seçmek,
İdealizasyon ve Mitolojik sığınak = Amaç zihnindeki kadını mükemmel bir konuma yerleştirmek, dünyevilikten çıkarmak ve tanrısallaştırmak.
Lavinia, Roma mitolojisindeki Latium kralının kızıdır. Talihsiz bir figürdür; uğruna savaşlar çıkar, barışın simgesidir = ulaşılamaz, trajik Lavinia
Yabancılaştırma = Duygusal mesafe koymak
Özetle = Korunma kalkanı, sevdiği kadını faniliğin ötesine taşıma çabası.İnsan Kendini Nasıl Kurtarır?Felsefe
Aristoteles: "Ölçülü davranarak; dengede kalarak."
Diogenes: "Başkaldırarak; sürüden ayrılıp isyan ederek."
Schopenhauer: "Bu dünyadan hiçbir şey beklemeyerek."
Nietzsche: "İnsan olma sınırlarını aşarak; kendini yeniden doğurarak."
Cioran: "Umut denilen o zehirli prangadan tamamen özgürleşerek."
Camus: "Hayatı bir amaç uğruna değil, saçmalığına rağmen sadece yaşamak için yaşayarak."
Ve soru sana uzanıyor: İnsan kendini nasıl kurtarır?
Bana sorarsan; insan kendini ancak kendi inşa ettiği hapishanenin anahtarını keşfederek kurtarır.