Uzun zamandır bu türde kitaplar okumuyordum o yüzden acaba mı diye başladım ve saatlerce kitap okumaktan başımda ağrılarla bitirdim.
Kusursuz bir anlatım değildi tabi özellikle çeviri aman Allahım dehşetti ama anlatımın sade ve kolaylığı, karakterlerin klişeliği benim hoşuma gitti. En azından acaba keyif alır mıyım diye düşünürken beni ergenliğime, uzun kış gecelerinde sabahlara kadar kahve içip kitap okuduğum o zamanlara döndürdü. Kulaklığımı takıp saatlerce kitap okudum ve bu his bana iyi geldi.
Hadi dedim gizem, gerilim, polisiye de yeni yazarlara yöneleyim de ufkumu açayım, aman açmaz olaydım da ufuksuz kalaydım.:))
İlk olarak;
Kitap çoklu anlatıma sahip ve kimden kime geçiş yaptığı ayrıştırılmamış.
Bir Evie okuyoruz, bir Cleo, arada bir avukat sonra hop bir bakmışsın seriye adını vermiş ama dedektiflikten çok aşk karmaşasına düşmüş Stephanie.
İkinci olaraktan;
Bu ne beceriksiz, ne saçma, ne acemice bir cinayet soruşturması ve mahkeme süreciydi öyle.
Markı tanıyan, adamın karakterine şahitlik edecek yada analiz edecek kimse yok mu?
Çifti bir arada gören, ilişkilerinin dinamiğine şahitlik edecek kimse yok mu?
Katilin ve maktulun geçmişindeki şüpheli olayları, kişileri ve çocukluklarını araştırıp işe yarar bir kanıt elde edebilecek kimse yok mu?
Kimse yok mu söyleyin yani yok mu??:))
Neyse delirmeden devam ediyorum.
Sakinim, sakiniz, sakin,….
Seriye adını veren dedektif, katilin kocasına şans eseri kafede denk geliyor, ordan araştırıp adamı buluyor, konuşturuyor da bir iki delil buluyor falan, böyle saçmalık mı olur ya!!!
İngiliz polisiyelerinde yetersiz ve keskin zekasız soruşturmalara aşinayım ama bu kadarı da fazlaydı bence.
Bir üçüncüsü;
Dedektif Stephanie nin kitaptaki hiçbir olayda baskınlığının, artısının ve yaptırımımın olmaması olamaması, sadece eski sevgilisi ve iş arkadaşı olan Gus la saçma ilişkilerinin sorunlarını okuyoruz.
Bir döndücüsü;
(söz bu son anlaşılan o ki çok içimde biriktirmişim, devam edersem ardı arkası kesilmeyecek)
Kitabın nerdeyse başından beri belli olan gizemi, gereksiz ve germeyen gerilimi, hiçbirşeyi çözemeyen, başarısız olan polisiyesi ve saçma bir şekilde kötünün amacına ulaştığı ama yine de mutlu olamadığı hatta belki bundan da yırtarım belli mi olur dediği sonu.
Te Allahım, ya sabır ki ne sabır,…
Kitabı sevmedim,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Aman Allahım! Ben şu ana kadar nasıl böyle bir kitabı okumamış olabilirim. Kitap o kadar çok övgüyü hakediyor ki okumadan ölmediğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. Neredeyse kitabın tamamında yüzümde tebessümle okudum. Yer yer içim parçalandı ,bazen de gözüm doldu. Kitabın içine girip karakterlere sarılmak ,kucaklamak istedim. Doğallıklarına,dialoglara hayran kaldım. Yazarın "Yaşamak" kitabını da ağlayarak okumuştum. Yu Hua okurlara sadece okutmuyor adeta olayları yaşatıyor.2 kitabıyla en sevdiklerim arasında ilk 5te. Hemen diğer kitapları da alıyorum. Ve sana çok teşekkür ediyorum Yu Hua. Kalemine sağlık
Kusur, benim imzamdır.
güneş tepede parıl parıl parlarken, kuşlar cıvıl cıvıl öterken ve en sevdiğim çiçek olan papatyalar gözlerimin içine bakarken, girdim bir kütüphaneye. bir kitabı aramaya başladım, bulamadım. "arayan bulamaz, ama bulanlar hep arayanlardandır." elime gelen bu kitabı alayım dedim; demedim, aldım. okudum. okudukça kayboldum. aman Allahım, neredeyim ben?
yürüdüm de yürüdüm.. kocaman bir gözetleme kulesini -ki semte adını veren Galata Kulesi imiş- geçtikten sonra bir ney sesi ilişti kulağıma. vicdansız öyle bir terennüm ediyor ki, duysa bülbüller feryad edecek! ben bu sesi bir davet belledim de daha da yürüdüm. ses beni bir kapıya götürdü; attım sağ ayağımı içeriye doğru..
eski İstanbul sokaklarında dolaşırcasına bir okumaydı bu. Fatih ve Beyoğlu semtlerinde gezinirken, "ah, şu zamanda burada yürüsek neler görürdük?" sorusuna bizatihi bir cevaptı. o yolları musiki ile renklendirince, ah ne güzel bir yürümek.. musikinin yanına bir de tasavvuf girince, yorulmak namümkün.
son zamanlarda aklıma takılan bir düğümü de çözdü bu yolculuk:
"senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim 'Gel' dememiz değil, ayrıca onların sana 'Git' demeleri. hiç kimseye 'kötüdür' deme. aslında onlar, bilmeden iyilik eden insanlardır."
kalbimi haset ile kirletirken, tazyikli bir darbe, şifalı bir tokat oldu bu bana.
teşekkürler İhsan Oktay ANAR
"Çəhrayı çobanyastığı"
hekayəsi bitdi. Sara İbrahimin "Çəhrayı çobanyastığı" romanı son vaxtlar oxuduğum ən təsirli əsərlərdən biri oldu.
️ Hadisələr Kabardin-Balkarın paytaxtı Nalçik şəhərində və doğma Bakımızda cərəyan edir. Romanın mərkəzində dayanan Qumuq zadəganı Timurçin obrazı elə ilk səhifələrdən mənə çox doğma gəldi. Normalda kişilərin ailəsinə qarşı soyuqqanlılığı məni çox qıcıqlandıran bir vəziyyətdir, amma nədənsə bu romanda Timurçini heç qınaya bilmədim. Onun daxili dünyası, yaşadıqları buna icazə vermədi.
Təbii ki, yazıçı təxəyyülü də var, amma bu bir avtobioqrafik romandır. (Müəlliflə qeydlərimə əsaslanaraq) Mən də bilirsiz ki, yaşanmışlığı olan, real talelərdən bəhs edən əsərləri həmişə daha çox sevirəm. Sara xanım müharibəni, terror səhnələrini və insan psixologiyasını çox gözəl işləyib.
Və Aybikə obrazı. Aman Allahım! Elə bir obrazdır ki, ona nə qədər cəza verilsəydi, yenə də az olardı deyə düşünürəm. Və məncə, yenə də az oldu.
Romanın ən gözəl yekunu elə Zamirənin o unudulmaz sözləridir: "Möcüzələr ona inananda gerçəkləşir."
Əgər həm tarixi kökləri olan, həm də insan ruhunun dərinliklərinə toxunan real bir sevgi və mübarizə hekayəsi axtarırsınızsa, mütləq oxuyun.
@xannesriyyati na təşəkkür edirəm
Aman Allahım !! Uzun zamandır bu kadar etkilendiğim bir kitap olmamıştı . Orhan pamuk yine her zamanki gibi okuru , bizleri şaşırtmak için elinden gelen tüm çabayı sarf etmişşş . Arkadaşlar kitap içerisinde yer alan hiç bir karakter hak ettiği mumammele ve olaylarla karşılaşmıyor aksine asla hak edilmeyen durum olay ve kaderle hayatları ilerliyor . Aşırı ters köşe oldum ben kitabı okurken . Örneğin Nazan karakteri naif sessiz sakin bir kadınken hak edilmeyen bir ölümle ve yaşamla yazarımız kadını ödüllendiriyor !! Ya ben anlamıyorum Orhan pamuk neden muhafazakar ve sessiz sakin insanları sürekli bir çarpık karakterle ve olaylarla ilintiliyor ben kasti bir tercih olduğunu düşünüyorum şahsen . Bir o*****un hayatını kitapta allayıp pullarken neden Nazan karakterine bu kadar oynamış ben anlamlandıramadım ve aşırı sinirlendim . Zaman zaman düşündürüp zaman zaman da dönemsel aile içi iletişimsizliğin kötü getirileri üzerinden kurgulanmış bir kitap . Okumak gibi bir fikriniz varsa bolca sinirlenip hüzünleneceksiniz :()
