Yalnızlık insanin kendi tercihi midir yoksa insanoğlu yalnızlığa itilir mi? İnsan ömrünün en zor yalniz zamanları yaşlılık mıdır?,Amann kim sever yaşlılığı
Tatli bir o kadar da dramatik ,icten ,okumasi kolay bir kitap ,Şermin in hem kulüple beraber hem de bireysel olarak, okuduğum ikinci kitabi .Yormayan bir dili ve tarzi var .Okuyayım ama bunalmadan kitaplari bitireyim diyen herkes okuyabilir
Merhabalar dostlar
İlginç bir yolculuğa çıkaran bir kitapla geldim .. 
Mart'ın Doğusu
Mart hayatın keşmekeşinde yaşamaya çalışan bir genç. Hayli ilginç bir babası varmış Mart ın .Eylül, Temmuz gibi ay isimleri var ,neden Mart olmasın diyip koymuş adını.Onu kaliteli müzikle tanıştırmış küçüklükten. Ama bir motosiklet sevdası varmış ki ,erkenden koparmış bu hayattan. Annesi soğuk bir kadınmış. Babasını kaybettikten kısa bir süre sonra onu da kaybetmiş.
Mart bir gün arkadaşlarıyla buluşuyor. Ortamda Merve diye bir kız hayatın anlamını soruyor Mart a.Mart bu soruya cevap veremiyor ve kız arkasını dönüp gidiyor. Bu cok zoruna gidiyor ve felsefeye giriş yapmaya karar veriyor. Tabi ki bu girişi Siddharta ile yapıyor .
Bir gün bir rüya görüyor. Rüyasında uçakla Hindistan a gidiyor .kucağında da bir kedi .Araştırma yapıp felsefeyi de en guzel yerinde ogrenecegini düşünüyor ve her şeyi satıp Hindistana bilet alıyor .
Yan komşusu piyanist kadının kedi fobisi ona bir de yavru kedi veriyor. Schubert.Onu sahiplendiremedigi için yolculuğa o da geliyor .
Yolculuk başladığı andan itibaren ilginç deneyimleri de başlıyor .Hele bir falcı Devanshi var ki evlere şenlik. Yaşamı bir sanat eserine dönüştürme fikri cok iyiydi .
Ve anlam arayışı başlıyor. Açıkçası ben kitabı anlam arayışından çok ,Hindistan ı çok merak ettigim için o tarz bir keyifle okudum .
Ee peki neymiş Mart ın buldugu anlam derseniz ?Amann ne anlamı ya ,kısacık dünya ..
Çellist Yaprak ın en başta söylediği gibi guzel yerler gör,güzel yemekler ye ,güzel insanlar sev ....
Peki sizin için hayatın anlamı ne ?
Kitapla kalın dostlar..
Mart'ın Doğusu 
Adnan Arduman
Mart'ın Doğusu
Mart hayatın keşmekeşinde yaşamaya çalışan bir genç. Hayli ilginç bir babası varmış Mart ın .Eylül, Temmuz gibi ay isimleri var ,neden Mart olmasın diyip koymuş adını.Onu kaliteli müzikle tanıştırmış küçüklükten. Ama bir motosiklet sevdası varmış ki ,erkenden koparmış bu hayattan. Annesi soğuk bir kadınmış. Babasını kaybettikten kısa bir süre sonra onu da kaybetmiş.
Mart bir gün arkadaşlarıyla buluşuyor. Ortamda Merve diye bir kız hayatın anlamını soruyor Mart a.Mart bu soruya cevap veremiyor ve kız arkasını dönüp gidiyor. Bu cok zoruna gidiyor ve felsefeye giriş yapmaya karar veriyor. Tabi ki bu girişi Siddharta ile yapıyor .
Bir gün bir rüya görüyor. Rüyasında uçakla Hindistan a gidiyor .kucağında da bir kedi .Araştırma yapıp felsefeyi de en guzel yerinde ogrenecegini düşünüyor ve her şeyi satıp Hindistana bilet alıyor .
Yan komşusu piyanist kadının kedi fobisi ona bir de yavru kedi veriyor. Schubert.Onu sahiplendiremedigi için yolculuğa o da geliyor .
Yolculuk başladığı andan itibaren ilginç deneyimleri de başlıyor .Hele bir falcı Devanshi var ki evlere şenlik. Yaşamı bir sanat eserine dönüştürme fikri cok iyiydi .
Ve anlam arayışı başlıyor. Açıkçası ben kitabı anlam arayışından çok ,Hindistan ı çok merak ettigim için o tarz bir keyifle okudum .
Ee peki neymiş Mart ın buldugu anlam derseniz ?Amann ne anlamı ya ,kısacık dünya ..
Çellist Yaprak ın en başta söylediği gibi guzel yerler gör,güzel yemekler ye ,güzel insanlar sev ....
Peki sizin için hayatın anlamı ne ?
Kitapla kalın dostlar..
Mart'ın Doğusu Adnan Arduman
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bilinen tüm yargıların aksine . Günümüz çocukların hep şımarık olduğu varsayımına şiddetle karşı çıkan bir görüş. Edinilen bilgilere göre Sokrates çağında bile filozoflar gençlerin asi, başına buyruk ve eskisi gibi saygılı olmadığı şikayetlerine değinilmiş. Ve çözümün Çocuklarla çalışmak , onları anlamak olduğu söylenmiş.
Çocuklar gerçekten şımarık mı çağımızda bilmiyorum ama , okurken amann canım hiç öyle de değil diye serzenişte bulunabilirsiniz:)
//KİTAP TAVSİYEM
'HER ŞEY BİRAZ YANLIŞ'
//ALINTILAR
#Hayat gibi, her şey biraz yanlış...
#Pespembe bir gülüşle nemlenmişti gözleri...
#Nereden bilebilirdi ki kısa zaman sonra Allâh'a havale olacağını, hayat işte...
#Mutsuzluktan ölmek üzere olduğu bir sabahtı ve masada tıkırdayarak tempo tutan tırnakların arkadaşlığı iyi gelebilirdi...
#Bir sarkacın iki haraketi arasındaki boşluktur zaman ve çabucak geçer...
#Göz önündeyken görülmemek, özgürlük değil de nedir?
#Bulaşık suyuyla yıkanmak gibidir, yanlışlıkla doğruyu söylemek...
#Hayat, seçimlerimizden ibarettir...
#Herşey zıttıyla kaimdir. Yaşam ve ölüm gibi mesela...
#Ben bu günü kırdım iki taş arasında
İstedim ki kalmasın
Acının çekirdeği yarına
Ben artık mümkünü yok ölürüm
Tabutum bile olmaz taşınacak
Bir çil horozun sesine gömülürüm...
#Kimse yeterince çalışmıyor, emek vermiyor...
//KİTAP HAKKINDA
Merhaba kitapsever arkadaşlar
Bugün sizlere, klasik senaryolardan uzak bir hikaye kitabından bahsedeceğim. İçerisinde hayat gibi, birçok şeyin yanlış olduğunu vurgulayan cümleler barındıran, hikâyelerde ben, sen, biz, siz olan, en az bir hikayede kendinizi bulacağınız bir kitap. İster oturarak okuyun, ister tepetaklak farketmez. Bu hikâyelerde her şey biraz, gerçekte her şey tamamen yanlış vesselam :)
//Ferhat ablasına niçin fanus aldı? Balık mı besleyecek?
//Frend kim? Olaylarla ne ilgisi var?
//1.. 2.. Gümmm... Ne patladı ayol?
//Bedük kim? Niye memlekete gidiyor?
//Sefa'nın kan bankası ile işi ne?
//Donkaa! Diye kim.. Kime.. Niçin bağırdı? Donka ne ola?
//Zeytin dağı yazan Bankta kim oturuyor?
//21.kitap fuarında neler oldu?
İçimi ezdin, boğazımı düğümledin yine Şermin Yaşar. Hiçbir kitabını sevmedim, sevemedim demedim henüz daha. Çünkü bizi bize anlatma sanatında ustasın. Hatta insan şaşırıyor bazen kendimize söylemek, fark etmek istemediklerimizi nereden biliyorsun da yüzümüze vuruyorsun diye. Farklı bir dünya, garip bir evren okumuyoruz kitaplarında. Hepsi etrafımızdan insanlar. Yaşlı Selime Teyze, kimsesiz Meltem, kılıbık Erkan gibi. Gördüklerimiz, yaşadıklarımız, bildiklerimiz aslında ama yine de okurken alıp götürüyor bizi. Çünkü bilsek de üzerinde düşünmek, üzülmek istemediklerimiz var akan her bir satırda. Kısacası kalbim yoruldu, gözlerim doldu yine okurken. Sanırım biraz da suçluluk duydum her evlatta olması gereken gibi.
Selime Teyzem; yokta yoksullukta dört evlat doğurmuş, büyütmüş, adam-kadın etmiş, gelmiş başını dinleyecek yaşa. Biz diyoruz ama onların başlarını dinlemek isteyeceklerini. Okurken fark ediyoruz ki aslında hâlâ kulaklarında anne diyen evlatlarının, etraflarında koşuşturan torunlarının, zaman zaman kendilerini çekiştiren gelinlerinin sesine hasretler. E hadi biraz da siz başınızı dinleyin, rahat edin demek bizim kendi vicdanımızı rahatlatmakmış oysaki, okurken anladım. Kendi evinden başka sığacak hiçbir yeri yok Selime Teyze'nin, o dört evladını sığdırmış evine ve kalbine lakin dört evladı şimdi bir göz odaya onu sığdıramıyor. Anlayacağınız kalabalık içinde çok yalnız Selime Teyze. Zaten Mustafa'sı da göçüp gitmiş bu dünyadan en büyük üzüntüsü o biraz da. Çünkü çok seven, kıymet bilen bir eş kolay bulunur mu? Belki de bir tek o vakit kıskandım Selime Teyze'yi. Bir tek o vakit özendim hep Meltem'le karşılıklı dertleşirlerken. Meltem kim peki? O da Selime Teyze gibi yanımızdan geçip giden hayatlardan. Anne küçük yaşta terk edip gitmiş, baba yeni eş-yeni çocuklar
Pardon bakar mısınız!Duygu ve Düşünce
Kitabı inceleme yazmaya değer gördüğümden değil bakış açılarımızı ve ne kadar kolay manipüle edilebileceğimizi sorgulamak için ufak karalama ihtiyacı duydum. Kitabı yarım bırakmayı sevmem, bu yüzden bitirdim. Okumaya başlarken büyük beklentilerle başladım, saf okuma yapmak için de okumadan önce araştırmadım. Büyük anlamlar yüklediğimiz amann ne dersler var dediğimiz kitaplar öyle mi gerçekten? Döneminde ahlakdışı bulunmuş, tabiki de ahlakdışı. Başka bir kitapta yine denk geldim. Yazarlar dönemlerini yansıtmayı bazen yanlış yorumlamışlar bence, bir yapıtın konusu çok da alelade olmamalı hele de 'klasik' etiketi varsa. Toplumun kolektif davranışlarını dert edinmek varken bireyin (bizi çok da ilgilendirmeyen, düşünmeye sevk etmeyen) tercih ve davranışlarını yansıtmaktaki amacı anlayamıyorum. Birey üzerinden toplum yansıtılabilir, fakat kitapta çok da toplum yok. Sanat içinse, tamam bazı kısımlar iyiydi özellikle ölüm tasvirleri yine de sanata boğulmuş gibi de hissetmedim. Bazen insan okuduğunu anlamak, direkt mesajı alıp o etkiyle bir süre yoğrulmak ister. Sürekli sığ bir bakışla metaforik anlatıma indirgemek zorunda kalmamalıyız. Bu kısa yazım kitap incelemesi değil genel bir serzenişti. (not: kitap okuma zamanı, hazırbulunuşluk gibi etkenlerin farkındayım, bu okumam bana bunları hissettirdi. Yazarı tanıyıp yazma amacını bildikten sonra kitabı ben okumuş olmuyorum, yazar okumuş oluyor. Bu yüzden yazdıklarım bu tarz kitaplarla ilgili 0 km düşüncelerimdir. )