Amari Karla Lavem
@amarikarlavem
zihnindeki fantastik evrende kaybolmuş biri
“Çok renkli bir yüzün var. Çok... dağınık. Dağınık şeylerden hoşlanmam. Onları toparlamak, bir düzene sokmak isterim. Tanıştığımızda sana bakarken sürekli bunu düşünüyordum ama artık onlar dağınık beneklerden ibaret değil, onlar senin.
Yüzündeki çiller de senin gibi renkliler. Bende hiçbir renk yok, bu yüzden senin böyle olmanı seviyorum. Yüzünü renksiz görünce şaşırdım, hepsi bu. Asla çirkin olduğunu düşünmedim.
Ben bile bir kıza böyle bir şey söylenmeyeceğini biliyorum.”
“Sana güzel olduğunu söylemeye çalışıyorum. Bütün dağınıklığınla. Bütün renklerinle.”
“Neden öyle bakıyorsun?”
“Seni ikna etmeye çalışıyorum.”
“Bundan hoşlanmadım.”
Omuzlarım düştü. Elimdeki her şeyi kullanmıştım. Pes etmenin eşiğinde, hayal kırıklığıyla cevap verdim.
“Bakışlarımdan mı?” “Hayır. İkna olmaktan.”
Evdeki tüm tabak ve çatallar birbirinden farklı ve uyumsuzlardı. Farklı renkler ve şekillerde olsalar da aynı masaya aynı amaçla konulmuşlardı ve karnımızı doyurmamız için yeterli imkânı sağlıyorlardı. Gecenin bir vakti erişte yiyerek yorgunluktan sersemlemiş bir halde öylesine konuşurken bizim de tıpkı eşyalarımız gibi farklı ve uyumsuz olduğumuzu düşündüm. Buna rağmen birlikte aynı masaya oturabilir, aynı evde yaşayabilir ve birbirimizi idare edebilirdik.
Hayat her zaman önümüze harika seçenekler çıkarmıyordu ancak sahip olduklarımızla ne yapacağımız da bizim elimizdeydi.
Bana neden Güneş dediklerini anladığım ilk andı.
Çünkü bülbül güle, gül güneşe, Ahu Timur’a aitti.
Bela gökten yağmur gibi yağarken kendini ona can etti aşk, cihanı tek bir gül için yerle bir edip kendini onun uğruna sevdi aşk, dilden dile dolaşıp nihayetinde yuvasını buldu aşk. Can olup, yår olup güneşin koynuna sığındı aşk. Ve en sonunda Timur olup bir çift Ahu gözün ruhuna saklandı aşk.
nefesimin daralmasından sayfayı dahi çeviremediğim o sahne…
Bu mektubu ne zaman okursun, bilmiyorum ama şunu bil ki sadece senin için yaşıyorum. Sana yeni bir hayat vermeden ölmeyeceğime dair ablana sözüm var. Ama kalbimin ağrıdığı günlerdeyim. Şunu unutma, seni hep sevdim, oğlum bildim. Gözün beni görmese bile korkma, başın dik yaşa. Sessiz kalma, adını haykır. Ailenle mutlu bir yaşam sür. Bil ki sen ailenle yaşadıkça ablan ve ben de sizinle birlikte yaşayacağız. Hiçbir şey senin yüzünden değildi. Sen hep başkalarının seçimlerinin bedelini ödedin. Kendinden korkmadan yaşa, oğlum. Sevmekten korkma. Beni bunca zaman yaşatan sadece senin sevgindi.