"Bunu dusunmek bile beni hasta ediyor,onu sevmemin korkunc bir ceza oldugunu soylemistim sana; ama elimde degil ki, babami sevmemek senin elindemi? benimde onu sevmemek elimde degil iste. Benim de onun da icimizde bir sey, bu gune kadar varliginin farkina varmadigim bir sey var bu seyin varligi bir gercek ve iste bu sey beni ona asik ediyor. Onu sevmek hic bir zaman aklimdan gecmemisti, ama goruyorsun iste seviyorum onu,- diye sozunu bitirdiyinde sesinde belli, belirsiz bir zafer ifadesi vardi
"o geceden arkadaslarimdan hic birine söz etmedim: icimin bir zamanlar ne kadar ölü oldugunu asla bilmediler, simdi nasil cicek acdigini da asla anlamayacaklar."