Arthur Spiderwick yaşıyor olabilir mi? Kitabının sırrı ne?1000Kitap
Spiderwick Günceleri serisi, beklediğimden çok daha heyecan verici bir şekilde ilerliyor. Son zamanlarda resmen her işi gücü bırakıp sadece bu seriyi okumak istiyorum. Serinin üçüncü kitabı da yine soluk soluğa okunan, temposu hiç düşmeyen bir macera sundu. Hikayeye yeni eklenen karakterlerle birlikte olay örgüsü inanılmaz bir noktaya geldi. Nihayet o gizemli kitabın sırlarını ve yazarının nereye kaybolduğunu keşfetmek üzereyiz.
Sanırım bu seriye her kitapta 10 üzerinden 10 puan vermekten asla vazgeçmeyeceğim. Okurken bir an bile sıkılmadım; dahası, bu eser kesinlikle sıradan bir çocuk kitabı hissi vermiyor. Kendine özgü, hafif karanlık ve gotik bir fantastik evreni var. Bu da anlatıyı çok daha sürükleyici kılıyor.
Beklentilerimi fazlasıyla yükselten bir kitap oldu. Umarım serinin kalan kitapları da bu çizgiyi bozmaz ve bu yüksek beklentimi karşılamaya devam eder. Fantastik ve gizem dolu bir dünyaya adım atmak isteyen herkese kesinlikle tavsiye ederim.
Sanılanın Aksine Mehmet Akif Ersoy
Puan vermedi·296 syf.·
2025 377. kitabı
Merhabalardan bir demet. =)
O sıkça rastladığım kafalardaki Mehmet Akif Ersoy ile okuduğum Mehmet Akif Ersoy'un arasında dağlar var...
Sözü uzatmadan virgülü virgüle ataçlamadan konuya dikey dalış yapacağım.
Hoş geldiniz. =)
İlk olarak 2. Abdülhamit'e yazdığı şiiri sunmak isterim:
YILDIZ'DAKİ BAYKUŞ
"Çoktan beridir vardı benim bir derdim:
Gideyim, zalimi ikaz edeyim, isterdim.
O, bizim câmi uzaktır, gelemez, mani' ne?
Giderim ben, diyerek, vardım onun cami'ine.
Kafes ardında hanımlar gibi saklıydı Hamid,
Koca Şevketli! Hakikat bunu etmezdim ümid."
Belki kırk elli bin askerle sanılmış Yıldız;
O silahşörler, o al fesli herifler sayısız.
Neye mâl olmada seyret, herifin bir namazı:
Sâde altmış bin adam kaldı namazsız en azı! Gördüğüm maskaralık gitti de artık zoruma,
Dedim ki: "Bunca zamandır nedir bu gizlenmek? Biraz da meydana çıksan da hasbihål etsek.
Adam mı, cin mi nesin? Yok ne bir gören; ne eden; Ya çünkü saklanıyorsun bucak bucak bizden.
Değil mi saklanıyorsu, demek ki: Korkudasın;
Ya çünkü korkan adamlar, gerek ki saklansın.
Değil mi korkudasın var kabâhatin mutlak!"
NOT: Birçok tarihçi şunda hemfikirdir Mehmet Akif Ersoy, hayatının sonuna kadar pişman olduğunu dile getiren bir beyanı olmamış, hatta 1926'da Safahat adlı bir kitabının yeni baskısında bu şiire yer vermiştir.
Bir diğeri... İstibdâd şiirinden:
Hamiyyet gamz eden bir pâk alın her kimde gördünse,
"Bu bir câni!" dedin sürdün, ya mahkum eylendin hapse.
Müvekkel eyleyip câsûsu her vicdana, her hisse,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her duyguyu yaşadığım bir kitaptı o kadar güzeldiki deli olıcam sandım.
Bir an hiçbir şey düzelmeyecek falan da sandım ağladım güldüm cidden serinin en iyi kitabı olabilir ama Emmile çok üzüldüm ya kahroldım canım benim ya keşke ona iyi bir son yazılsa offf offf cidden bu kitap beni dertli yaptı ama bayıldımmm
Kuyucaklı Yusuf1000Kitap
Tam bi inceleme olarak değil ama kitabı bitirdiğim an şunu düşündüm Yusuf’un yaptığı afedersiniz de yemek yediği kaba pislemek. Muazzez’e değer vermesini anlayabiliyorum lakin aynı evde büyüdüğü kendisine abi diyen, kendisinin de kardeşim diye gördüğü bir kıza sonrasında eş olarak bakmasını asla anlayamıyorum bu bana düpedüz bi ensest gibi geliyor. Birine kardeş demek için illa aynı anne babadan olmaya gerek yok bence. Yusuf kendisine kimsesiz kaldığı zamanda yuva olan bi ailenin kızına göz dikmiş işe yaramaz herifin teki. Tamam belki diğer adaylar da ideal değildi belki ama Yusuf kaçırmasaydı kızı Muazzez’in pek tabii çok daha iyi bi hayatı olabilirdi. Yusuf’u haklı bulmuyor kendisine abi diyen bi kızı eş olarak kabul etmesini de esefle kınıyorum. İyi geceler
Puan vermedi·666 syf.··
Beğendi
·2026 9. kitabı
·222 günde okudu
·Okunma: 23 Haziran 2026 22:42
Üçte birini aylar önce okuyup yarım bıraktığım bu kitabı son birkaç günde yeniden başlayarak okuyup bitirdim. İç dünyama daha fazla vakit ayırdığım bir dönemde stoacının günlüğüyle birlikte zihnen ruhen doyduğum bir kitap oldu. Tabii ahlak ve dini inanç gereklilikleri yönünden de ayrıca terbiye edici bir özelliği var bu kitabın. Bazen soru işaretleriyle baş başa kalıyorsunuz. Ters gelebiliyor bazı konular. Yine de genel anlamda anlayabilene, anlayıp hayatına uygulayabilene son derece faydalı bir kitap.
Spoiler var
ikinci kitaba başlarken artık bazı sırların açığa çıkacağını, karakterlerin oturup gerçekten konuşacağını ve yaşananların daha mantıklı bir zemine oturacağını düşünmüştüm. Ancak kitabı bitirdiğimde hissettiğim şey bunun tam tersi oldu. İlk kitapta beni rahatsız eden birçok unsur devam ettiği gibi bazı noktalarda daha da büyümüştü. Korkunç!
Kitap boyunca Mahinev, Ali Asaf'ın onu aldattığını düşünüyor. Açıkçası okur olarak bizim düşünmemiz gereken şey de bu. Çünkü kitap sürekli olarak bizi bu sonuca yönlendiriyor. Ortada Lina var, ortada başka bir kadın var, ortada yıllarca süren sessizlik var ve ortada cevaplanmayan onlarca soru var. Fakat bütün bunların içinde beni en çok rahatsız eden şey Ali Asaf'ın gerçeği biliyor olmasına rağmen hiçbir açıklama yapmaması oldu.
Mahinev soru soruyor. Ali Asaf susuyor. Mahinev cevap bekliyor. Ali Asaf yine susuyor. Mahinev acı çekiyor. Ali Asaf hâlâ susuyor. Bu döngü yüzlerce sayfa boyunca tekrar ediyor. Bakın şaka değil yüzlerce sayfa sürüyo.
Bir noktadan sonra bu durum gizem yaratmıyor. Sadece hikâyeyi uzatıyor. Karakterlerin yaşadığı sorunları değil, yazarın hikâyeyi uzatmak için karakterleri konuşturmadığını hissetmeye başladım. İlk kitapta da bu vardı ama ikinci kitapta çok daha yorucu bir hâl almış. Nefes aldırmadı..
Lina karakteriyle ilgili de karışık hisler içerisindeyim. Hikâyeye girişini etkileyici buldum. Annesini kaybetmek üzere olan küçük bir çocuğun hikâyesi doğal olarak insanı etkiliyor. Ancak Mahinev'e bağlanma süreci bana fazla hızlı geldi. Evet, travma yaşayan çocuklar hızlı bağ kurabilir ama burada yaşanan bağın yoğunluğu bana yine de yapay hissettirdi. Sanki duygusal etkiyi artırmak için bazı gelişim aşamaları atlanmış gibiydi.
Kitabın sonlarına doğru mektuplarla birlikte öğreniyoruz ki aslında Ali Asaf