ş
@anemoiax
164 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
El Kızı
Orhan Kemal’in ağlayarak yazdım dediği, kıymetlisi romanı…
Okuması keyifli; kâh hüzünlendiren, kâh gülümseten o nadide eser.
Türk edebiyatının incilerinden.
Türkiye’de kadın olmak, aile ilişkileri, bir kadının hayatta kalma mücadelesi ve yolun sonunda teslim olduğu boşvermişlik hissi.
Ana hatlarıyla Mazhar klasik bir türk erkeği, Hacer klasik türk erkeğinin, klasik annesi. Nazan böyle bir ortamda tutunmaya çalışan; gencecik yaşında Mazhar’ın ağına düşmüş o el kızı…
Hacer’in gelini üzerinde kurmaya çalıştığı kayınvalide baskısı; gençliğinde yaşayamadıklarının biriken öfkesinin bir yansıması.
Mazhar’ın “istediğim gibi yaşarım, kimse bana karışamaz.” tavrı erkekliğinden. Sonuçta erkeğin elinin kınasıdır!
Nazan’ın yapılan her eziyete sessiz kalışı ve kabullenişi kimsesizliğinden.
Her karakterin ayrı ayrı çözümlemesi yapılabilir, kiminle ne yakınlıkta olacağına tamamen okur karar verir.
Oturup düşünürsek aslında bizler de bir yerlerde el kızıyız. çoğumuzun hayatında Hacer’ler, Mazhar’lar var ve biz de kendi hikayemizin Nazan’ıyız…
Bana kalırsa hüzün kısmı daha ağır basan bu eser; edebiyatımızın en önemlilerinden ve kesinlikle okumaya değer.
Okuyacak olan herkese keyifli okumalar dilerim
Reklam
hayal kırıklığı, çok vasat..
darbe dönemine dair çarpıcı şeyler öğrenebileceğimi düşündüğüm, büyük hevesle aldığım içi bomboş, vasat kitap. ayşe kulin okuması zevk veren kıymetli bir yazar; bu kitabı yazarken neyi hedefledi, amacı neydi acaba?
araya başka kitaplar girmese maksimum 48 sekiz saatte yutacağım kitap. + an itibariyle bitirdiğim ve timur soykan’ı her yerden takibi bırakma kararı almama vesile olan kitap.
şayet beyefendi bu şekilde muazzam olay örgüsü ve kurguyla yazmaya devam ederse küt diye kalpten giderim..
olaylar arası geçiş, karakterlerin gerçekliği, bazı diyalogların sıcaklığı, betimlemeler(…) ve öldürücü darbe.
ba-yıl-dım!
timur bey kendini övmekte haklıymış. az bile övmüş. okuyun, okutturun. hep birlikte övelim. pişman olmayacaksınız.. :)
son zamanlar yazarın 1-2 kitabını okuma fırsatım olmuştu ve dili hoşuma gittiğinden adıyla dikkatimi çeken bu çalışmaya şans vermek istedim.
mesleği itibariyle nefret söylemlerinden ve ayrılıkçı ifadelerden uzak durması gereken yazar; “feminizmi eleştiriyorum, erkeklerin de hakları vardır” mottosuyla ekseriyetle kadınları yeren, metalaştıran, basitleştiren (…) söylemlerini sıralamış. anlık ve kısmi olarak “haklılık payı var mı acaba?” diye düşündürten, hemen sonra bu düşünceye girdiğiniz için kendinize öfkelenmenize sebep olacak kitap.
ah biz, erkekler! etinden, sütünden, tüyünden yararlanılan gofretler! benzetmesi ayrı bir “öğk” sebebi.
kadının toplumda varolmasını hazmedememiş, ataerkil düşünce yapısını iliklerine kadar benimsemiş, nefret dolu erkeklerin kendilerini yüceltmek ve iyi hissetmek adına okuyabilecekleri bir kitapcık.
keyifli okumalar dilerim, mümkün olduğu kadar.:)
buket uzuner ustalıkla işlemiş; aşkı, sevgiyi, dostluğu, sadakati ve yer yer sadakatsizliği/ihaneti.. okurken kendimi kuzguncuk sokaklarına ait hissettiğim, tuna’nın aşkını yaşadığım, ada’nın acısını yürekten benimsediğim çok özel ve güzel bir yapıt olmuş. bu cümleleri gözlerim dolu dolu yazıyor olmak, buket uzuner’in ne kadar güçlü bir kalem olduğunun ve amacına ulaştığının kanıtıdır. şayet yazarın başat amacı okura sanki eserin bir parçasıymış gibi hissettirmek olsa gerek. sevginin en saf hali tuna’nın hissettiğiydi. uzun zaman sonra keyifle okuduğum -kumral ada mavi tuna- eserinin tüm kitaplıklarda bulunması ve okunmasını şiddetle tavsiye ediyorum. şimdiden okuyacak herkese keyifli okumalar..
Reklam