"Anemon, rüzgar çiçeği anlamına gelir,rüzgarla dans eden,nazik ve güçlü bir güzelliktir."
"Bir çiçek,en karanlık günlerde bile umut ışığı barındırır."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Anemon Hüzün uyandı Mélusine. Bunu anladığımda hiçbir şey duymadım. çevremde olağandışı hiçbir kıpırtı görülmedi. İnsanların düzeninde hiçbir değişiklik olmadı. Ama hüzün uyandı. Bir ağaç kovuğunda olağanüstü güzellikte bir göz görüldü mor ve yeşil. Bir su-bulut geçti. bir klavsen yağmuru çaldı. Kapılar kendilerine örtüldü. Hüzün uyandı.
Aşkın gözyaşlarının gökyüzünde birer yıldız, yeryüzünde anemon çiçeğe dönüştüğünü söylerler. Her gözyaşı yeniden doğuşu simgeler, cennet korularından bir parça taşırdı.
Bülbül Kapanı IV
Bülbül Kapanı IV
#Gün 1 Papatya.. #290766851
#Gün 2 Nergis.. #290852275
#Gün 4 #291028575 Nilüfer..
Merhabalarrrrr. 3. Günümüzde Gül'ün Mitolojik hikayesine bakalım istedim. İstediğiniz bir çiçek olursa yine belirtebilirsiniz, keyifli okumalarrr..
10 gün, 10 çiçek.. ୨ৎ
#Gün 3
°Gül 𓍯𓂃
•𝐆ü𝐥'ü𝐧 𝐘𝐮𝐧𝐚𝐧 𝐌𝐢𝐭𝐨𝐥𝐨𝐣𝐢𝐬𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐤𝐢 𝐘𝐞𝐫𝐢•
Aşkın Kanla Yazılmış Hikayesi
Antik çağlarda gül, yalnızca bir çiçek değil, doğrudan tanrıların eseri ve aşkın ta kendisiydi. Efsaneye göre, başlangıçta tüm güller saf beyazdı; masumiyeti ve tanrısal temizliği simgeliyorlardı.
Bu beyaz gülün yaratılışı, Çiçek Tanrıçası Chloris'e atfedilir. Ormanda ölü bulduğu bir su perisine acıyan Chloris, onu ölümsüzleştirmek için tanrıların yardımıyla bir çiçeğe dönüştürdü. Güzellik Tanrıçası Afrodit ona zarafetini bahşetti, Şarap Tanrısı Dionysos nektar ile onu tatlandırıp sarhoş edici bir koku verdi ve Güzellikler (Graces) neşe ve ışıltı kattı. Böylece, tanrıların ortak lütfuyla, gül "çiçeklerin kraliçesi" olarak taçlandırıldı.
Ancak bu saflık, Afrodit’in büyük ve trajik aşkıyla değişti. Afrodit, ölümlü sevgilisi Adonis'e duyduğu tutkulu aşkla yanıp tutuşuyordu. Bir gün, Adonis av sırasında vahşi bir yaban domuzu tarafından ölümcül bir şekilde yaralandı. Sevgilisinin acı dolu iniltilerini duyan Afrodit, ona ulaşmak için aceleyle koştu. Koşarken ayağı, masum beyaz güllerin dikenlerine takıldı. Tanrıçanın kutsal kanı, o anda saf yaprakların üzerine damladı. Afrodit'in kederi ve Adonis’in kanıyla sulanan o beyaz güller, sonsuza dek kırmızıya büründü. Afrodit, kanlar içinde yatan sevgili Adonis'e ulaştığında artık çok geçtir. Onun cansız bedenine sarılan tanrıça, derin bir kederle ağlar. Efsaneye göre, Afrodit'in döktüğü
-Doğanın bütün bunları bir zihin olmadan nasıl yapabildiğini anlamadığınız için, tartışmayı bitirecek şekilde,
açıklama yapamayınca, Tragedya şairleri gibi Tanrı fikrine sığınıyorsunuz.