Ve her şey hızla yetişti sonra
Sarı bir günün kahverengi yarınına.
Yıkılmış bir ağacın üstünde yıllarca oturdum da
Gözleri avına benzeyen bir avcıydım sanki
Ağaç da çürümüş zaten
Kazımış, oymuş bir yerlerinden gelip geçen onu
Ağaç mı, içi yıllarla dolu bir kutu mu
Çözmek için mi acaba içlerindeki bir gizi
-Gizi mi, bir giz gereksinmesini mi-
Yoklamışlar orasından burasından
Kim bilir.
Ama sessizlikten başka ne bulmuşlar
Önemsiz bir iki anıdanbaşka
Ya insan kılığında ya da bir dekor taşkınlığında
Sorarım ne bulmuşlar
Çoktan yeni bir umuda dönüşmüştür onlar da
Anılar.
Oysa bambaşka şeyler olmalıydı ağaçta
Kazılmış, oyulmuş yerlerinde ağacın
Buruk mayhoş, daha çok da bir zehir tadındaki
Bir şeyler olmalıydı. Ve sanki
Yıllar var ki saklamışım orda ben
Saklamışım anlaşılan
Odasında yapayalnız doğuran bir kadının
Dışa vurmak istemediği
Ya da pek gereksinmediği
Şimdi temizliğe başlıyorsun. Elindeki süpürge, bez veya temizlik malzemeleri sadece birer araç değil; onlar, ruhundaki ağırlıkları dışarı atmak için kullandığın birer şifa aracı. Tıpkı bir odayı temizlerken biriken tozları süpürdüğün gibi, zihnindeki eski anıları, seni yoran o geçmiş yüklerini ve hüzünlerini de aynı titizlikle süpürüp kapıdan dışarı uğurlayacaksın.
Bak, her hareketin bir temizlik. Sen evi süpürdükçe, zihninin en karanlık köşelerine sinmiş, orada kalmaması gereken o eski keder tozlarını da havalandırıyorsun. Her fırça darbesi, zihnindeki bir düğümü çözüyor. Her sildiğin yüzey, ruhundaki bir lekeyi, bir pişmanlığı veya omuzlarına yük olan bir üzüntüyü alıp götürüyor. Kirli su lavabodan akıp giderken, senin geçmişe dair o ağır, grileşmiş duyguların da o suyla birlikte arınarak akıp gidiyor.
Şimdi odanın ortasında durduğunu hayal et. Çevrendeki dağınıklık, aslında zihnindeki o bitmemiş, yarım kalmış, seni aşağı çeken düşüncelerin bir yansıması. O dağınıklığı toplarken, aslında zihnindeki o gereksiz, karmaşık ve ağır düşünce kalıplarını da düzenliyorsun. Bir eşyayı yerine koymak, bir zihin karmaşasını sonlandırmaktır. Bir şeyi parlatmak, kendi içindeki o körelmiş huzuru yeniden ışıklandırmaktır. Sen alanı boşalttıkça, zihnin nefes alıyor. Sen alan açtıkça, kalbine taptaze bir huzur doluyor.
Evin her köşesi temizlendikçe, senin içindeki o geçmişin yükü de hafifliyor. O dolabın arkasında unuttuğun tozlar, geçmişte unuttuğun ama seni hala fark etmeden yoran o eski anılar gibi. Onları gün ışığına çıkarıyorsun, temizliyorsun ve serbest bırakıyorsun. Artık o kederlerin, o yüklerin bu evde bir yeri yok. Temizlediğin her yer, yeni bir başlangıcın alanı oluyor. Boşalan her alan, gelecekteki huzurun için kendine yer açıyor.
Evin tertemiz olduğunda, sadece duvarların
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
🎂🌸🎂
Göğün ezan sesiyle yankılandığı bir vakitti
Doğdum, ağladım, güldüm, büyüdüm.
Bir ezanla başlayan sürgünüm
Bir selayla sükuta erecek.
Velhasıl ölünün dirildiği mahşer yaşına geldik.
Hoş geldin!🎂🌸🎂
Bu yaşa Furuğ Furugzad şiiri yakışır.
Yeniden doğan bir kız ve onun tuvale dökülen yankısı.
(Modelim sınıf arkadaşım, beraber doğacağız.🌸🎂🌸)
YENİDEN DOĞUŞ
- İbrahim Golestan'a -
Tüm varlığım benim karanlık bir ayettir
seni, kendinde tekrarlayarak
çiçeklenmenin ve yeşermenin
sonsuz seherine götürecek.
Ben bu ayette seni ah çektim, ah
ben bu ayette seni
ağaca ve suya ve ateşe aşıladım!
Yaşam belki
uzun bir caddedir,
her gün filesiyle bir kadının geçtiği,
yaşam belki
bir urgandır, bir adamın daldan kendini astığı,
yaşam belki okuldan dönen bir çocuktur,
Medrese GünlükleriDuygu ve Düşünce
Üç ay sürecek yaz tatiline doğru yaklaşırken kalbimizde hem hüzün hem de sevinç var. Birlikte ders gördüğümüz, ibadet ettiğimiz, aynı sofrayı paylaştığımız kardeşlerimizden ayrılacak olmanın hüznünü yaşıyoruz. Özellikle mezun olan kardeşlerimizin gidişi gönlümüzde ayrı bir iz bırakıyor.
Ama onların adına da çok mutluyuz. Elhamdülillah, emeklerinin karşılığını alıp bu güzel yoldaki eğitimlerini tamamladılar. Rabbim ilimlerini, amellerini ve hizmetlerini bereketli kılsın.
Şu günlerde ibadet kampında geçirdiğimiz vakitlerin kıymetini daha iyi anlıyoruz. Birlikte edilen dualar, kılınan namazlar ve paylaşılan güzel anılar hafızamızda kalacak inşallah.
Rabbim bizleri medrese kapılarından, ilim meclislerinden ve salih kardeşlerin sohbetlerinden ayırmasın. Ayrılıklarımızı hayırlı kılsın, yollarımızı yeniden bu güzel mekânlarda buluştursun. Âmin.
Bazen bazı anları unutmak, hatırlamaktan çok daha derin bir iz bırakıyor. İyi ya da kötü, bizi bugüne taşıyan yaşanmışlıkların bir gün anlatılamayacak kadar silinmesi yüreğimi sızlatıyor.
Silemeyeceğimiz anılar,
unutamadığımız duygular, değiştiremeyeceğimiz ya da duymamış gibi davranmamız gereken ifadeler var....