Bu havalar neye yarar... kara kara gözlerinle şu güzelliğe etme nazar... :))
Yaz şarkıları hazır olsa da Ankara bu yaz aşık olmayacakmış... :))
music.youtube.com/watch?v=LdJUcKS...
Tom Barrack: "En Kullanışlı" ve En Riskli Kurban Adayı
Trump, daha yeni (Mayıs 2026'da) Ankara Büyükelçiliği görevinin yanına bir de Suriye ve Irak Özel Başkanlık Temsilciliği yetkilerini ekleyerek Barrack'ı adeta Ortadoğu’nun sömürge valisi ilan etti.
Ahmed Şara’yı Lübnan’da Hizbullah’ın üzerine sürme senaryosunu ve Suriye-SDG mutabakatını perde arkasından yöneten asıl akıl bizzat Tom Barrack. İşte bu yüzden, Barrack tam anlamıyla "ideal bir kurban" adayıdır.
İsrail sağının ve Washington'daki şahin lobilerin en çok nefret ettiği, "bizi sattı" dedikleri politikaların mimarı sahada Tom Barrack’tır. Eğer Suriye'deki Ahmed Şara planı patlar, Lübnan’da işler sarpa sarar ve petrol fiyatları yeniden fırlarsa, Trump suçu kendi üzerinden atmak için bölgedeki bu "Tek Yetkili" elçisini anında otobüsün altına atabilir.
Barrack zaten eski bir milyarder iş adamı, Colony Capital’ın kurucusu ve Trump’ın kırk yıllık şahsi dostu. Trump’ın gözünde onun gibi bir "operasyon adamını" feda etmek, bir siyasetçiyi feda etmekten çok daha kolaydır. "Tom işi eline yüzüne bulaştırdı" der, görevden alır, dostlukları arkada kalır ama siyasi fatura ödenmiş olur.
Trump iktidarda kalmak için Yahudi sermayesine kesinlikle ekibinden birini kurban edecek.
Ankara'da yağmur, 18 Haziran...
Haziranın 18'i.. O kadar güzel bir yağmur yağdı ki Ankara'nın beni adımlarımdan tanıyan sokaklarına, caddelerine. Doyasıya yürüdüm, her şeyi unutarak.. Ve en büyük şansım dışarıda çok az insan olmasıydı, koca bir semtte tek başıma yürüyorum gibi.. Normalde yağmura denk gelince Evgeny Grinko'dan 'Field''ı dinleyerek yürürüm ama bu kez kulaklığı takmama gerek kalmadı.. Parçanın melodisi zihnimde çalmaya başladı kusursuzca ve zihnimde şahane melodi, dışarıda yağmurun yere vuruş sesiyle beraber hiçbir yere acelem yokmuşçasına, yağmurla dertleşmek istercesine yavaş yavaş yürüdüm. Saçlarımdan kaldırımlara düşen yağmur damlalarına bakıp hafif bir tebessümde bulundum.. Ah nasıl coşkuluydu içim keşke anlatabilsem sizlere, haykırabilsem o an duyduğum bütün hisleri.. Ama anlamazsınız ki..
Kaldırımın birinde boylu boyunca birçok salyangoz gördüm.. Kiminin üstüne basılmıştı; insan tarafından, kimi yolunu arıyordu. Hepsini tek tek toplayıp kaldırımın kenarındaki toprağa bıraktım ve biraz da sohbet ettim onlarla, insanların arasına fazla karışmamalarını tembihledim..
O kadar güzel ıslandım ki yine.. Annem görse şimdi 'oğlum şu yaptığın iş mi, hasta olacaksın' diye diye yerdi başımı; ve bilmezdi ki oğlunu hasta eden şey yağmur değil, insanlardı..
Yaş aldıkça, sokaktaki hayvanları sevdikçe, birbirinden güzel kitapları okudukça; insanlardan uzaklaşıyorsun.. Bir İngiliz Edebiyatı romanının pastoral betimlemesinde karşılaştığım ve şahane sohbeti olan bir karakterin yerini hangi insan tutabilir ki şimdi? Ya da Cioran'la dertleştiğim gibi kiminle dertleşebilirim? Hangi iç hesaplaşmamda Dostoyevski'ye takılı kalır, hangi buz gibi gecede gökyüzünü izlerken Tezer'in umutsuzluğunu, Oğuz Atay'ın yalnızlığını düşünürüm?
Zihnim bunlarla doluyken ve içimde 'Field'in melodisi başa alıp alıp tekrar
Ankara, yağmur ve ben... Sağanaklar altında ıslanırdık da kahkahalarla gülerdik
Murat
@Erciyesten
·Bilmiyoruz ki önünüzde ne var, ne yaşayacağız
Ankara'yı sevmezdim artık seviyorum Ali
Sevdiğim bir renk vardı, nedense azdı
Bak gökyüzü duruyor hâlâ
Boş işlerde Ankara’nın övülüp şişirilmesi, soğuk ayazından başka hiç bir özelliği yok , ha Ankara ha Bayburt. Bi de utanmadan İstanbul ile kıyaslıyorlar