Daş yuxular
"İndiyə qədər oxuduğum kitablar arasında mənə Əkrəmin bu yazısı qədər pis təsir edən, mənfi emosiyalar yaradan bir yazı olmamışdı və mən olduqca təəssüf etdim ki, Əkrəm Əylisli belə bir yazı yazıb..." — Azərbaycan Respublikası Baş nazirinin müavini Elçin Əfəndiyev.
"Kimsə deyir ki, Əkrəm müəllim Azərbaycanı aşağılayır. Əksinə, o, Azərbaycanı daha da ucaldır."— Qarabağ münaqişəsi başlayandan sonra Azərbaycanı tərk etmək məcburiyyətində qalmış erməni jurnalist Aleksey Manvelyan.
"Daş yuxular" rekviyem romanını oxuyarkən başda bəzi bəyənmədiyim, səhv gördüyüm hissələri seçib qeyd ettim. Ancaq oxumağa davam edəndə gördüm ki deyəsən bütün kitabı qeyd etməli olacam.
Əkrəm Əylislinin qələmindən oxuduğum ilk əsər olduğu üçün onun üslubuna hakim deyildim. Bu əsərdə işlədilən üslubü və hadisə aparıcıllığını çox bəyəndim. Əsər də elə buna görə yaxşı başlayır (kitabın mövzusundan qeyri olaraq).
Hadisələr insanı özünə çəkir oxuduqca oxumaq istəyirsən.
Hətta ilk 40-45 səhifədəki mövzuda belə böyük problemlər gözümə çarpmadı. Di gəl ki kitabın ardı elə deyilmiş.
"Әylisin ermәni әhalisinin nәinki gözlәmәdiyi, ümumiyyәtlә ağıllarına belә gәlmәdiyi halda, Әdif bәy başda olmaqla 30-40 türk atlısı bütün evlәrin qapısını döyür, ermәniyә dә, müsәlmana da bildirir ki, bәs, barışıq olacaq, bu sәbәbdәn hamı yığışsın filan ermәninin hәyәtinә. Camaat deyilәn yerә yığışır, türk әsgәrlәri müsәlman vә ermәnilәri ayırıb hәr topanı hәyәtin ayrı tәrәfindә sıraya düzür. Qәfil hardansa әmr eşidilir:
“Atəş”. Dörd bir tәrәfdәn hәyәtә cuman türk әsgәrlәri ermәnilәri güllәboran elәyirlәr. Çoxu yerindәcә qәtlә yetirilir, yaralananların, nәfәsi üstündә olanların başını ya xәncәrlә üzürlәr, ya da birәbir süngüdәn keçirirlәr. Qırdıqların elә hәyәtdә, bağçada xәndәk qazıb üstünü torpaqlayırlar. Tövlәdә, evdә
"Üzülme anne, ben varım, ben oğlun..."1000Kitap
Ah ben üzülmeye nereden başlasam? Kitabın bittiğine mi bitmesiyle birlikte serinin sonlanmasına mı yoksa öyle hüzünlü bir sonla bitmesine mi? Neyse her güzel bir şeyin sonu olduğu gibi bu güzide serinin de sonuna geldik. Canım Con o adımı atıp hiç başlamasaydı bu güzellikten mahrum kalacaktık. İyi ki de kalemini konuşturmuş. Bu cümleleri daha çok son bölümlerin ve son sözün etkisiyle yazacağım sanırım. Ayrıca son eser olduğu için mi yoksa gerçekten ilk kitaptan beri daha da güzelleştirerek buralara geldiğinden mi bilmiyorum ama bu kitabın hissiyatı ve yeri çok başka. Yazarımızın bu olmuş ama neden ve nasıl olmuş sorularını kendisine sormakla kalmayıp düstur edinip bir eser kaleme alarak bizleri de aydınlatmasına minnettarız. Her detayıyla ilmek ilmek işlenmiş nadir rastlanan olayları satırların arasına iliştirerek bizi özel hissettirmiştir. Kitabın içeriğine gelecek olursak genel olarak Sakarya Savaşı'nı, Büyük Taarruz'u ve Lozan Anl. ele almış gibi görünse de serinin en hacimli eseridir. Diğer eserlerinde de olduğu gibi oldubittiye getirilmeden olaylar ve durumlar her açıdan ele alınmıştır. Meclis tartışmaları, muhalifler, yandaşlar, dış devletlerle ilişkiler, basına yansıyan haberler, kahraman askerlerimiz ve vatandaşlarımız, Yunan zulmü, halkın mücadeleye olan yaklaşımı, M. Kemal ve anıları, özellikle flashbacklerin satır aralarında sırıtmadan yoğrulması, yol arkadaşları ile aralarındaki sohbetler, ailesi ve daha niceleri.... En etkileyici ve duygu yüklü kısmı ise Zübeyde Hanım ile olan ilişkisi. Sarışın Bozkurt'umuzun kapanmaz yarasını yazarımız öyle bir ele almış ki okurken sayfaların gözyaşlarım ile ıslanmasına engel olamadım. Bu kumarı kim kazandı kim kaybetti bilmiyorum ama umarım gittikleri yerde mutlulardır.
Çokça teşekkürler 
Con Sinov
Yarının Adamı 5 - Halaskâr Gazi
Con Sinov
Yarının Adamı 5 - Halaskâr GaziReklam
Düşüş | Albert CamusFelsefe-Düşünce
02/12:
– "Toplum onun tabiatına özgü içten yalınlığı bir ölçüde bozdu" (* Egoist istenç ve toplum ahlakının çatışması)
•] Toplumu monoton yaşantı üzerine örgütlenmiş olarak ele alıyor Camus. Temiz (* Toplumun normlarına göre) yaşam: İş, Aile, Örgütlenmiş boş zaman
– "Her şeyde aşağı yukarıyızdır." (* Her ilişkide, sosyal olsun iş hayatında olsun, izafi bir hiyerarşi mevcut)
–* "Hitlerci kardeşlerimiz" tabirini kullanması, mutlak suçluluğu doğru bulmamasından kaynaklı olabilir
•] Bir yandan sisteme çarklık görevlerini yerine getirirken bir yandan da bunlara anlam yüklemeye çalışıyordu insanlar. (Bkz. Varoluşçuluk)
–* Köprüden uzak duruyordu Clamance. Çünkü köprü, seçim gerektiriyordu: Ya adamın arkasından atlayacaktın (* Diğerkamlık) ya da yadsıyacaktın (* Egoizm, Bireycilik). Absürdizm'in Don Quixote ve La Palisse'e karşı tutumu buydu işte.
03/12:
–* Yargıçları çekirgelere benzetmesi ve bunlarla istilalarına rağmen diyaloğa geçen kişiler olması, zira güçlüler ve onlara yaranmak onların geçimini sağlıyor, sistemi ayakta tutan ana unsur gibiydi. Clamance da burada Camus'nün istediği bir konumdaydı: Avukat.
– "Zevkleri bazen bencillik adı altında, kendimizi yatıştırmak için mahkum edermiş gibi yapsak da mutluluğun burada yattığını biliriz." (* İnsanın reddedilemez bencil doğası)
•] Camus'nün vurgulamak istediğine paralel olarak kitaplarında ana karakterler hep anlayışlıdır. * "Erdemin artık yalnızca kendisiyle beslendiği en yüce nokta" dediği de bu olsa gerek
– "Sabırsızlık (* İlgi eksikliği, az zamanda olabildiğince çok haz elde etme ve marjinallik istenci) insanı nahoş aşırılıklara götürebiliyordu."
– "İnsan böyledir... Kendini sevmeden başkasını sevemez" (* Dostluk, yakınlık; çıkar ilişkisinden öte geçmez)
–* Camus'nün tabiriyle "Aperatif"ler, bana öyle
Herkese merhaba
Bu akşam sizlere muhteşem bir gizem, gerilim,polisiye kitabının yorumu ile geldim.
İzmir Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesinde Sanat Tarihi bölümünde okuyan Batuhan, Emre, Suna ve Berrin "Asr-ı Muhteşem" olan projenin sahibi Ali Oktay'ın özel daveti üzerine İstanbul'a gelirler.
Emre ve üç arkadaşı o akşam ilk katıldıkları sergi açılışında böylesi ne mükemmel bir organizasyonla ağırlamaktan büyük bir heyecan içindedirler. Güzel bir gece geçiren bu dört genç biran önce bu gecenin bitmesini ve İzmir'e dönmeyi istiyorlardır. Ama bilmedikleri bir gerçek vardır. Ali Oktay bey kaldığı otel odasında öldürülmüş olduğunun haberini alırlar. Gecenin sonuna doğru bu haberi alan gençler için artık İzmir'e dönmek hayal olacaktır. Ve işlenen tek cinayette Ali Oktay'ın cinayeti olmayacaktır.
Okuduğum bu kitap tek kelime ile muhteşemdi.Olayların döngüsü harika ötesiydi. Çözemediğim siyah kedinin gizemiydi. Devam kitabının olması ve katilin kim olduğunu bilmiyorum ve onuda 2.kitap ta öğreneceğiz inşallah. Üstelik kitabın sonunda Emre'nin yaşadığı olay çok çok üzüldüm.
İlk kitabın sonu gerçekten beklenmedik ve etkileyiciydi. Hiç beklemediğiniz olaylarla karşılaşacaksınız.
@anl.srmsk kitaba bayıldım. Okumak isteyen, merak eden herkese kesinlikle tavsiyedir
#denizvekitapkurdu
Alıntı
.
.
...Renkler. Saysanız belki yirmi yahut otuz tanesinin adını biliyorsunuz, bir milyon farklı renk tonundan. Ancak içlerinden sadece biri benim için bir daha çok şey ifade ediyor: Kırmızı.Hun kırmızısı..
Haya ve yalnış arasında ince bir çizgi vardı. Hata doğrudan sapar,yalnış ise doğruya yaklaşmazdı bile.
Lav ateşi erişemez.
Kafka, Roth, Musil, Zweig, Schnitzler’den derlenen beş öykü.
Adı üzerinde: Ana tema “Ölüm.”
.
Adalet çarkının dişlilerinde “Adil olun!” nidaları, hayatın anlaşıl(a)madan ya da anl(a)madan tüketilmesi; fedakarlık, bencillik, korku ve ikiyüzlülük, bu kitaptan çıkardığım sonuçlar.
Yani #okuyun
Stewan zveig1000k
GECE yarısı New York'tan kalkıp Buenos Aires'e gidecek olan büyük,
buharlı yolcu vapurunda, hareketten önceki son saatin olağan
mesguliyeti ve hareketliliği hüküm sürüyordu. Limanda bulunan
misafirler, arkadaslarıı yolcu etmek için itisip kakısyor, sapkaları
başlarından kaymıș telgrafçı çocuklar, yolcuların bulunduğu salona
doğru birtakım adları bağırarak kosuşturuyordu. Valizler ve çiçekler
sürükleniyor, orkestra ara vermeden güverte gösterisine devam edip
müzik çalarken çocuklar da meraklı bir sekilde merdivenlerden bir
asağı bir yukarı kosusturup duruyorlardı.
Yan basımızda iki ya da üç kez keskin bir flas patladığı esnada -ki
görünüșe göre tam kalkıstan önce bir ünlünün röportajı yapılacak ve
fotoğrafarı çekilecekti- ben de bu gürültü patrtının biraz ötesinde
üst güvertede bir tanıdıkla sohbet ediyordum.
Arkadasım o yöne doğru bakıp gülümsedi.
"Gemide ellerine nadir bulunan bir kus, Czentovic düşmüs."
Bu açıklama üizerine, hiçbir sey anlamamış bir yüz ifadesi
takındığımda arkadasım açıklama yaparak konuyu bağladı.
"Mirko Czentovic, dünya satranç $ampiyonu... Bütün Amerika
boyunca, doğudan batıya koşuşturarak turnuvalara katıldı ve simdi
de zafer elde etmek için Arjantin'e gidiyor.'
○ esnada bu genç dünya sampiyonuyla ve hatta roket gibi
yükselen kariyeriyle ilgili bazı ayrıntları hatırlasam da benden daha
dikkatli ve ilgili bpir gazete okuyucusu olan arkadasım tüm bu
ayrıntıları bir seri hâlindeki anekdotlarla tamamlayabilecek
kapasitedeydi.
Czentovic, bir yal kadar önce beklenmedik bir çlkışla Aljechin,
Capablanca, Tartakower, Lasker, Bogoljubow gibi kendini kanıtlamıs
ustaların yanında yer almisti. 1922'de New York'taki satranc
turnuvasında ortaya çakan yedi yasındaki mucize çocuk
Rzecewski'den bu yana tanınmamıș birinin anlı anl satrang
loncasına bu ani giriși,
Reklam