İçten bir notDuygular
Bu yazıyı hem yaşamımın ileri dönemlerinde okuyup duygularımı hatırlamak hem de eserle ilgili düşüncelerimin yalnızca kendi içimde kalmasını engellemek için yazıyorum.
Göçüp Gidenler Koleksiyoncusu, Şermin Yaşar'ın okuduğum ikinci eseri. İlk kitabını okurkenki o duygusal tonu sürdürüp sürdüremeyeceğiyle ilgili şüphelerim vardı. Okudukça aynı hisleri, yoğun duygusal atmosferi ve ince düşünülüp nazikçe yerleştirilmiş nükteleri keyifle deneyimledim.
Acı çekmiş insanları, sadakatle, sabırla geçen ömürleri düşünmek; kayıp giden hayatları düşünüp bir sonraki öyküde bir arabanın anlattığı öyküye atlamak çok hoşuma gitti. Ciddi söylüyorum ben öykü kitabı falan sevmezdim. Yazara hayran kaldığım konulardan biri de bana öykü türünü sevdirmesi oldu.
Üstelik yaşadığım kültürle coğrafyayla çok örtüşen bir çevreye sahipti öyküler. Bu kadar milli hissettiğim bir kitap olmamıştı şimdiye kadar.
Duygusal realizm ve duygusal minimalizm kullanılarak yani duygular gerçekçi ve sade bir üslupla anlatılarak eser oldukça etkili hale getirilmiş. En beğendiğim öyküleri buraya yazmayacağım, eğer biri okur ve beklentisi artar ya da azalır diye.
Herkese iyi okumalar ve huzur diliyorum.
Puan vermedi·354 syf.··
Beğendi
·2026 12. kitabı
·15 günde okudu
·Okunma: 23 Haziran 2026 23:40
Drina Köprüsü benim için ilginç bir okuma oldu. Kitap boyunca köprünün etrafında gelişen olayları ve bölgenin değişimini okuyoruz. Bazı bölümler oldukça akıcıydı, bazı yerlerde ise hikâye biraz yavaş ilerledi.
Kitapta en çok dikkatimi çeken şey, yıllar geçse de köprünün hep orada kalması ve insanların hayatlarına tanıklık etmesiydi. Bunun yanında beni rahatsız eden bazı bölümler de oldu. Özellikle bir karakterin kazığa oturtularak cezalandırıldığı sahne oldukça sertti ve okurken rahatsız ediciydi. Ayrıca bazı bölümlerde Türklerin anlatılış biçimini de pek sevmedim.
Genel olarak kötü bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Tarihî olayları ve farklı insanların hikâyelerini görmek açısından güzeldi. Kitap okuma grubumla okuduğumuz son kitap olması nedeniyle de benim için ayrı bir yeri olacak. Burada da küçük bir anı olarak kalsın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
3 bölümden oluşan bu kitabın her bölümünde çok güzel çözümlenen sorunlar vardı. İlk bölümün çözüm aşaması açık gibi hissettirse de son bölümde bu açık aslında çok güzel bir şekilde tamamlandığı anlaşılıyor. İkinci bölümde ise yazar sadece biz insanların olmayabileceğini farklı duygu durumları ve sınıflandırmalar kullanarak belirtiyor. Kitaptaki en beğendiğim nota da iletişimlerin gerçekçiliği oldu. Bir başarısızlığa, sevgiye, hüsrana, heyecana, kızgınlığa olan tepkiler absürt hissettirmedi. Kişinin kendi içinde yaşadığı duyguları da sorgulamasına yardımcı oldu. Kitabı okuduğum için mutluyum. Kitap tam tadında bir uzunluktaydı
Yalom'un Dinin Psikolojik Kökenlerine Dair Yorumu
Yalom'un Din ve Psikiyatri kitabındaki bu yaklaşımı, dinlerin kökenini doğaüstü bir açıklamadan ziyade insanın varoluşsal ve psikolojik ihtiyaçları üzerinden değerlendirmesi bakımından dikkat çekicidir. Yazar, insanın doğadan ve evrenden kopuşunun yarattığı yalnızlık, anlam arayışı ve ölüm kaygısının dinî sistemlerin gelişiminde etkili olduğunu ileri sürer. Bu bakış açısına göre dinler, yalnızca metafizik inançlar bütünü değil, aynı zamanda insanın evrendeki konumunu anlamlandırma çabasının ürünüdür. Ancak Yalom'un yaklaşımı, dinlerin tarihsel, kültürel ve teolojik boyutlarını büyük ölçüde psikolojik açıklamalara indirgediği gerekçesiyle eleştirilebilir. Buna rağmen eser, din olgusunu psikiyatri ve varoluşçu felsefe ekseninde sorgulayan, okuyucuyu alışılmış din anlayışlarını yeniden düşünmeye sevk eden önemli bir çalışma niteliğindedir.
Sınır yok Jonathan Livingston (!)
Fabl türünde bir eser olduğunu bilmeden okumaya başladım. Metaforlar o kadar iyi ki, daha derin anlamlar çıkarmalıyım diye düşüne düşüne okudum. Toplum içindeki özgür iradeyi seçenlerin dışlanabildiğini tasfir eden ve bu yolu seçenleri anlatan bir öykü. Devrimci olma fikrinin temellerini atan ve inandığım değerlere karşı olan öz davranışlarımı sorgulamamı tetikleyen bir eser. Bence hayatın belli dönemlerinde ara ara tekrar okunmalı. Fazla bir anlam mı yüklüyorum bilinmez ama tavsiyedir.
Bir okur olarak ve dergiye deneme yazıları, şiirler yazan biri olarak üslubunca bir eleştiri yapacağım.
"Şairden Adam olmaz" Eserinizde bazı eksiklikler ve geliştirilmesi gereken noktalar olduğunu düşünüyorum. Özellikle kelime haznenizin daha da zenginleşmesi, anlatım gücünüzü ve şiir dilinizi daha etkili hâle getirebilir.
Bazı şiirlerinizde dizeler arasında anlam bütünlüğünün tam olarak oluşmadığını, yer yer bağlaç eksiklikleri sebebiyle ifadelerin kopuk kaldığını fark ettim.
Bu durum, okuyucunun bazı bölümlerde anlamı yakalamasını zorlaştırabilir.
Bununla birlikte şiirlerinizde samimi bir duygu ve ifade etme çabası görülüyor. Daha fazla okuma, kelime çalışması ve dil işçiliğiyle bu yönünüzün daha güçlü bir hâle geleceğini düşünüyorum.
Eleştirim bir eksik arayışı değil; eserin daha olgun ve etkileyici bir noktaya ulaşması adına bir okur görüşüdür.
Daha dikkatli oluna bilir şiirler insanların kalbine hitap edile bilir şeklini alması gerekir duygular, ifadedeler şeklinde ele alınması lazım...
