Konusunda belirtilen meslek ve anlatılan olay aslında çok manidar ama anlayabilene tabi.. hiçbir meslek kutsal değildir bu da burada böyle dursun.
Kitabın konusuna gelince okumasamda olur diyeceğim bi kitapdı...
Bu kitap ile ilgili söylenecek ve yanlış söylenebilecek çok şey var;
13 Reasons Why, benim için yalnızca intihar eden bir kızın nedenlerini anlatan bir hikaye değildi, onun ötesinde bireyi gözlerde tamamıyla cinsel bir objeye indirgeyen, duyguları ve insanı hissiyatı tamamıyla silmiş olan çürümüş bir toplumda kadın olabilmenin mücadelesidir.
Ben liseden mezun olalı tam 1 yıl olduğu için bu kitap özellikle lise yıllarıma, oradaki olaylara, neydi belirsiz dedikodular ile kendini mahvolmuş hisseden hayatlara beni tekrardan geri ışınlanmış gibi hissettirdi. Türkiye’deki okul ortamı ile ne kadar karşılaştır inanın bilmiyorum ancak Batı’da gerçekten de bu bahsedilen problemlerin bir çoğu var ve neredeyse herkes bunları yaşıyor veya bunlara şâhit oluyor.
Ergenlikte her şey, her duygu, her tepki iki kat daha serttir; bilirsiniz. İşte bozulmuş, artık varlık amacını kaybetmiş ve çürümeye yüz tutmuş bir toplumdaki ergenlikte de her şey misli ile daha vahşi ve sarsıcıdır.
Maalesef insan, çabasız elde edilen konfor sonucunda birbirine düşen, yoktan problemler yaratan bir mahlukattır. Kısacası insan doğası nankördür. İşte bu kitabın arkaplanında da aslında bu nankörlük yatmaktadır.
Modern toplumun giderek bireyi daha çok o “birey” kimliğinden kopararak objeleştirmesidir o nankörlük. Her şeye çabasız ulaşabileceği zihinlerine kazınan emeksiz bir kuşağın başkalarının duygu ve düşüncelerini umursamadan her ne isterse yapabilecekleri o vahşiliği veren bir nankörlük…
Dediklerimi kitabı okuyan herkes anlayacaktır, ancak bunu anlamak için kitabı okumanıza gerek yok. Hannah Baker’ı toplum ölüme sürükledi; tıpkı yüzyıllar önce çürümüş Çarlık toplumunun Anna Karenina 
Anna Karenina ’yı ölüme sürüklediği gibi.
İşte toplumumuz o yüzyıllar önceki aynı çürüme ile karşı karşıya. Sadece çürüyen ve
Anna Karenina ’yı ölüme sürüklediği gibi.
İşte toplumumuz o yüzyıllar önceki aynı çürüme ile karşı karşıya. Sadece çürüyen ve
Reklam
Aziz Nesin – Memleketin Birinde
"Atla katır tepişir, olan eşeğe olur. Öyle zaman gelir, güçlüler birbirine girer, arada öküz bile başkan olur."
Aziz Nesin, Memleketin Birinde adlı kitabında bizlere tam 23 masal anlatıyor. Her biri birbirinden farklı ama hepsi bolca hiciv yüklü.Okurken pek çok hikâyede "Sanki bugünleri anlatıyor!" diye düşünmeden edemiyorsunuz. En sevdiğim masallar hangileri mi? Hepsi. Çünkü her masal, farklı bir gerçeği tokat gibi yüzümüze çarpıyor.
Eskiden masallar uyumamız için anlatılırdı; ancak Aziz Nesin bu kez uyanmamız için anlatmış. Tabii anlayabilene...
Keyifle okudum, kesinlikle tavsiye ederim. Kitapla ve sevgiyle kalın...
Bir Miras: Mârifetnâme1000Kitap
Benim için bu kitap: Tıpla, bedenle, astronomi, gökle, maneviyat, ruhla buluştuğu o muazzam örnek. Erzurumlu İbrahim Hakkı, bize eksik bakmamayı ve hem maddeyi hem manayı aynı anda görmeyi öğretecek şekilde göstermiş . Hakikat bilincimizi akılla değil, gönülle de aramak için bu muazzam eseri okuma,bizlere bir miras olarak bıraktığı için ne kadar şükretsek azdır.
Okuyup her bir sayfası, detayı , derinliği anlayabilene en güzel örnek olduğu için tavsiye ederim. Son sözü kitabın sözleri ile yeterlidir...
NAZIM
Hakkı'ya ölmez okuldur bu kitap
Andırır hayır ile anı bî hisap (sayısız)
Bunu kim okursa merd kâr olur (kazançlı ola)
Kim ki fehmeyler o berhüdar olur
(Kim ki anlarsa o mutlu olur)
Bu kitabı okuyanı yazanı
Ma'rifet güncıyla bay et ya Gani
(Marifet hazinesiyle zengin et ey Allah)
SON 
Marifetname
Marifetname
Puan vermedi·272 syf.·
2026 27. kitabı
Nurullah Ataç'tan okuduğum ilk eser. Çoğu yazısında beni içine çekemedi. Ben daha çok hayata dair, Şevket Rado tarzı denemeler beklerken Ataç, işi çoğu yerde edebiyat, yazar ve üslup eleştirisine dökmüş, bir de denemeyi kavga, acımasızca eleştiri, saygı duymazken bile kırıcı olma anlamış olmalı ki bazı yerlerde çok ileri gitmiş. Örneğin bazı şairlere çok keskin şekilde büyük şair değil diyor, bazı yazarları yerden yere vuruyor...
Takıldığım bir diğer nokta "bugün"e, "büğün" demesi, olumsuzluk eki 'ma/me'yi okumıyan, getirmiyen şeklinde kullanması. Türkçe'yi kullanamayarak savunmak, bu olsa gerek. Bazı görüşleri de var ki katılmamak, ayakta alkışlamamak elde değil, keşke en azından yazılarının yarısı bu tatta olsaydı dedirtiyor. Onlardan birkaçı: Haksızlığa uğrarsanız, başınıza sıkıntı, felâket gelirse, size istemediğiniz bir şey yapılmasına çevrenizdekilerin kayıtsız kalması gücünüze gider, toplum içinde, bütün dünyada yalnız kalmış olursunuz. Öyleyse size yapılmasını istemediğinizi siz başkasına yapmamakla yetinmiyeceksiniz, başkasının uğradığı, çektiği sıkıntıyı, sizin yüzünüzden olmasa dahi, gidermeğe, hafifletmeğe çalışacaksınız, hiç olmazsa onun acılarını siz de duyup ona yapayalnız olmadığını bildireceksiniz. Ahlâk sadece kötülük etmekten çekinmek değildir, başkalarının edecekleri kötülükleri de önlemeye çalışmayı buyurur. ( s.261). Nerede "Ahlâk... ahlâk..." diye konuşulduğunu duysam "Acaba gene kimin işine karışacaklar? kime eziyet etmeyi kuruyorlar?" derim de korku sarar içimi. Boyuna ahlâk sözü edenler, yalnız kendi görüşlerinin doğru olduğuna inanmış, başkalarının da ille kendilerine uymasını istiyen kimselerdir. Buna ulaşmak için bir şeyden çekinmezler; bağırırlar, söverler, ortalığı karıştırırlar, bütün yurttaşların yılgı içinde yaşamasını isterler.
Hristiyanların, bu zamanda zengin ve şatafatlı hayat yaşamaları, biz inananların ise daha çok fakir toplulukları oluşturmasının aslında önemli bir durum olmadığını, batılıların zengin olmasının da daha önceleri işgalci politika izlemelerinden kaynaklandığını anlamamak akıl kârı değil. Biz inananlar için, Kuran-ı Kerim'in Yolumuza koyduğu işaretlerin farkına varmamız ne kadar geç olursa Cahiliye tutumuna, devrine, çağına ve zamanına, dönüşümüz o kadar hızlı olur. Ne mutlu **Yoldaki İşaretler'i** anlayabilene...
Reklam
Reklam