Tolstoy, Anna Karenina romanını tarihin en büyük cümlesiyle başlar, ilk sayfada şu cümle vardır;
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer; oysa her mutsuz aile, kendine özgü bir mutsuzluk yaşar.”
Çünkü huzur, düzen ister. Benzer değerler, benzer dengeler, benzer fedakârlıklar…
Ama mutsuzluk dağınıktır. Kimi sevgisizlikten çöker. Kimi fazlasıyla sevgiden boğulur. Kimi susarak yıkılır. Kimi konuşarak parçalanır.