Hikayemiz, Aiden Bishop adlı karakterin, Blackheath Malikanesi’nin karanlık ormanında, hafızasını tamamen kaybetmiş bir halde ve "Anna!" diye bir ismi sayıklayarak uyanmasıyla başlıyor. Kim olduğunu, oraya nasıl geldiğini asla hatırlamıyordur.
Kısa süre sonra burasının, ülkenin en zengin ailelerinden Hardcastle'ların verdiği ve günün sonunda trajik bir cinayetle bitecek bir balo daveti olduğunu anlar: Evin kızı Evelyn Hardcastle öldürülecektir.
Aiden, kendisini bu malikaneye hapseden Veba Doktoru maskeli gizemli bir figürden oyunun kurallarını öğrenir:
8 Gün, 8 Beden: Aiden'ın bu cinayeti çözmek için tam 8 günü vardır. Ancak her sabah, malikanedeki farklı bir konuğun (ev sahibinin) bedeninde uyanır.
Zaman Aynı, Bakış Açısı Farklı: Aslında her gün aynı gün tekrarlanmaktadır. Aiden her sabah aynı güne, ama farklı bir insanın gözünden, onun zaafları ve yetenekleriyle başlar. (Örneğin bir gün yaşlı bir avukatken, ertesi gün genç bir uşak olur).
Tek Çıkış Yolu: Katilin kim olduğunu bulup Veba Doktoru'na söylemek zorundadır. Eğer katili bulursa bu lanetli döngüden kurtulup özgür kalacaktır.
Rakipler: Malikanede bu döngünün içinde sıkışmış tek kişi Aiden değildir. Tıpkı onun gibi farklı bedenlerde uyanan ve özgür kalmak için katili arayan iki rakibi daha vardır. Ve kurallara göre sadece katili ilk bulan kişi serbest kalacaktır; diğerlerinin hafızası silinecek ve döngü her şeye en baştan başlayacaktır.
Stuart Turton’ın "Evelyn Hardcastle’ın Yedi Ölümü" romanını bitirdiğimde, beynimin tam anlamıyla lunaparka dönüştüğünü hissetmiştim. Elinden kitabı düşürememiş, gecenin üçünde sayfaları hırsla çevirmiş bir okuyucu olarak söyleyebilirim ki; bu kitap tam bir zihin bükücü.
Eğer Agatha Christie’nin o klasik, yağmurlu malikane atmosferini alıp, Inception ve Groundhog Day
böylesine yoğun ve psikolojik olarak insanı hırpalayan bir klasiği 3 gun kadar kısa sürede bitirmiș olmam kitabin beni nasıl bir girdap gibi içine çektiğinin en büyük kanıtı.Bir tarafta Anna ve Vronski’nin yıkıcı bencil ve trajik aşkı diğer tarafta Levin ve Kiti’nin yapıcı sabırlı ve huzurlu aşkı Anna’ya kızarken bir yandan onun için ağladım Karenin’in (kocasının) soğukluğundan nefret ederken, onun düştüğü çaresiz duruma acıdım İnsan ruhunun tüm çelişkilerini bu kadar çıplak görebildiğimiz için bu kitap beni çok derinden etkiledi Dönemin aristokrasisi gizli saklı aldatmalara göz yumuyor ancak Anna aşkını dürüstçe, herkesin gözü önünde yaşamayı seçiyor.Toplum onu bu dürüstlüğü ve cesareti yüzünden cezalandırıyor dışlıyor
Dış dünyadan izole edilen Anna, zamanla kıskançlık, güvensizlik ve paronoyanın esiri oluyor Vronski’nin sevgisinin bittiğini düşündüğü an, onun için yaşamın anlamı da bitiyor O tren rayları, aslında toplumsal baskının ve kontrolden çıkan bir tutkunun doğal bir sonucuydu. ("İki kişinin hayatını bitiren, bir kişinin ölümüne sebep olan bir tutku)...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tolstoy neden ağladı?
Puan vermedi
Çoğumuz Anna Karenina 'yı bitirince Tolstoyun yaşamış olduğu üzüntüyü bilir, ama gerekçesini herkes bilmez. Neden Tolstoy Anna'yı bu kadar benimsedi, neden kendi oluştuğu karakterin ölümüne depresif boyutta üzüldü, sebeblerini açıklamadan önce o meşhur sahneyi tekrar hatırlayalım:
Tolstoy Anna Karenina'yı yazarken hizmetçisine şu talimatı verir: Asla beni rahatsız etme. Odama girmeye çalışma, yemek zamanı olduğunda yemeği kapımın önüne koy, ben aciktikca ordan alır ve yerim kapıyı bile çalma.
Bu talimata uygun bir şekilde hizmetçi günlerce Tolstoy'a hizmet etmeye başlar. Ancak günler sonra kapısının önüne koyduğu yiyeceklerin 3 gün boyunca alınmadığını fark eder. Bir aksilik olduğunu fark eder ve dostlarını çağırarak kapıyı kırıp içeri girerler. Girdiklerinde Tolstoy'u cenin pozisyonunda histeri krizleri geçirerek "Anna Karenina öldü" diye ağlarken bulurlar. Şimdi asıl sorumuza dönelim. Tolstoy neden kendi yarattığı karakteri bu kadar içselleştirdi:
Tolstoy kimsesiz veya fakir çocuklar için ücretsiz eğitim verdiği bir enstitü kurmuştur. Orda 15 yaşlarında bir kız Tolstoy'un dikkatini çekmiştir. Onu kızı gibi sevmiştir ve sahiplenmistir de. Manevi kızı bir evlilik yapar ancak çok mutlu bir evlilik değildir. Kızının eşinden şikayet ettiği birçok konu vardır. Bir gün karşısına tam da arzu ettiği kriterlere sahip yakışıklı ve çapkın bir subay çıkar. Ona aşık olur, subay da ilgisini boşa çıkartmaz. Eşinde görmek istediği bütün özelliklere haiz bu subayla, herşeyi feda etme uğruna yasak bir aşk yaşamayı planlar. Bunu fark eden Tolstoy o gün Anna Karenina'yı yazmaya karar verir. Anna Karenina'yı yazarken aslında kızını yazmıştır, kızını düşünmüştür, kızının intiharina şahit olmuştur. Kızına vermek istediği mesaj şudur: kızım yasak aşk da seni mutlu etmeyecek, aşkına
“Herkesin sakladığı bir yüz vardır…
Bazıları sadece daha iyi gizler.”
Margot, Anna ve Liv…
Birbirinden tamamen farklı görünen 3 kadın karakter.
Ama hepsinin içinde sakladığı karanlıklar var.
Şenlik ortasında mahsur kalan bir kadınla başlayan hikâye, beni sayfalar ilerledikçe tamamen içine çekti. Olayların 3 farklı kadın karakterin bakış açısından anlatılması, kitabın gerilimini sürekli canlı tutuyor. Çünkü her bölümde düşündüğünüz gerçek bir sonraki sayfada değişiyor.
Ve Anna…
Ah Anna…
Bu kadar sessiz, sakin görünen birinin içinden nasıl fırtınalar çıktı şaşkınım. “Sessiz atın tekmesi” sözü tam olarak bu karakter için yazılmış olabilir
Kitabın temposu ise giderek yükseliyor. İlk bölümlerde karakterleri tanıyor, gerilimin yavaş yavaş biriktiğini hissediyorsunuz. Sonrasında ise olaylar öyle bir noktaya geliyor ki sayfaları durmadan çevirmeye başlıyorsunuz.
Akıcı dili, merak uyandıran bölüm sonları ve psikolojik baskıyı hissettiren atmosferiyle tam anlamıyla film izler gibi okunan bir kitaptı. 
Önce Sen Beni Öldürdün #k:532592john 
John Marrs
Önce Sen Beni Öldürdün #k:532592john John Marrs
Kitabın sonunda kapağını kapattığımda söylediğim ilk cümle "Allah arkadaşın da hayırlısını versin" demek oldu.
3 hayatın bir şekilde birbirleri ile kesişmesi ve intikamin tadının ne kadar da tatlı olduğunun kanıtı demek isterdim ama değil
Anna, Liv ve Margot, hiç mi hak verecek bir karakter olmaz içlerinde! Ne yazıktır ki yok.
Yazarın ilk defa bir kitabını okudum ve umarım da devamı gelir @ephesusyayjnlari
Zira gerilim denince okumak istediğim satırlar bunlar.
Kuşakların, İdeolojilerin ve İnsan Ruhunun ÇatışmasıEdebiyat
1. Konu Özeti
Roman, genç Arkadi Kirsanov’un üniversiteden mezun olup aile çiftliğine dönmesiyle başlar. Yanında yakın arkadaşı Yevgeni Bazarov vardır.
Bazarov kendisini “nihilist” olarak tanımlar:
Gelenekleri reddeder,
Otoriteyi sorgular,
Sanat, aşk ve romantizmi küçümser,
Bilimi tek gerçek kabul eder.
Bu tavır, Arkadi’nin babası Nikolay Kirsanov ve amcası Pavel Kirsanov ile ciddi çatışmalara yol açar. Roman boyunca fikir çatışması kişisel çatışmaya dönüşür.
LitCharts +1
2. Ana Temalar
a) Kuşak Çatışması
Romanın temel ekseni budur:
Babalar → gelenek, aristokrasi, geçmiş
Oğullar → değişim, bilim, devrim, yeni fikirler
Turgenev burada “kim haklı?” sorusuna kesin cevap vermez; iki tarafın da güçlü ve zayıf yanlarını gösterir.
b) Nihilizm
Bazarov, Rus edebiyatındaki ilk büyük nihilist karakterlerden biridir.
Onun düşüncesi:
“Yıkmadan yenisi kurulmaz.”
Ama roman sonunda Turgenev şunu sorgular: Sadece yıkmak yeterli mi? İnşa etmeyi bilmeyen bir düşünce sürdürülebilir mi?