Sihirli bir şey oldu bana: Hani korkunç, müthiş rüyalar görürsün de, birdenbire uyanır ve bütün bu korkuların yok olduğunu anlarsın. İşte ben de uyandım.
Evet gençtir, güzeldir o kadın. Ama benim gençliğimi de güzelliğimi de kim aldı biliyor musun Anna? O ve çocukları. Bunca yıl hizmetçilik ettim ona. Bu yolda her şeyim yok oldu.
“Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir.”
Sadece bu giriş cümlesi bile neden klasiklerin klasik olduğunu hatırlatmaya yetiyor. Yaklaşık bir haftada
Yakında üç ay olacak, oysa ben hemen hemen hiçbir şey yapmıyorum. Şimdi neredeyse ilk kez bir işe ciddi şekilde sarılmıştım, ne oldu? Başlar başlamaz bıraktım. Alışılmış işlerimi bile neredeyse terk ettim