Demet

istanbul’u dağınık bir romanda unutmuşuz
Alıntı
ne vakit bir yaşamak düşünsem bu kurtlar sofrasında belki zor ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden ne vakit bir yaşamak düşünsem sus deyip adınla başlıyorum içimsıra kımıldıyor gizli denizlerin hayır başka türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin
Alıntı
hangi kapıyı çalsa kimi zaman arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu
Alıntı
insan bir akşam üstü ansızın yorulur tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Alıntı
En güzel mecburiyetim
ben sana mecburum bilemezsin adını mıh gibi aklımda tutuyorum büyüdükçe büyüyor gözlerin
Alıntı
bunca yıl sönmemiş umudum nisan değilse mayıs perşembe değilse pazar
Alıntı