Demet

Günaydın

bir gece sabaha karşı en kilitli kapılarım açılacak yalnızlığımdan çıkıp gideceğim ne sensiz kalırsam korkusu ne kitaplarda okuyup altını çizdiklerim ne alkol tutabilecek beni ne ölüm telâşı

Demet

en uzak içlerime tuna’nın aydınlığı vurmuş ~

Demet

Düşman sahibi yapar bu rüzgarlar

beni senden alıp dağıtıyor senden alıp başkalarına dağıtıyor beni büsbütün işte bak

Takip Önerileri

Demet

yanılmış bir kapıyım simsiyah kendi üstüme kapanıyorum

Demet

istanbul’u dağınık bir romanda unutmuşuz

ne vakit bir yaşamak düşünsem bu kurtlar sofrasında belki zor ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden ne vakit bir yaşamak düşünsem sus deyip adınla başlıyorum içimsıra kımıldıyor gizli denizlerin hayır başka türlü olmayacak ben sana mecburum bilemezsin