Derlerdi ona bütün melekler
Hakinde senin Sezai bekler
Bekler gibi bir yetimi mader
Bekler gibi bir mezarı ahter
Bekler gibi afitabı haver
Bekler gibi zülcelali mahşer
Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey.