antika kedi
@antikakedi
15 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
ölüm düşüncesi izliyor beni.
gece gündüz kendimi öldürmeyi düşünüyorum.
bunun belli bir nedeni yok.
yaşansa da olur, yaşanmasa da..
bir kaygı yalnız ,
beni, kendimi öldürmeye iten bir kaygı.
karanlık bir gecenin geç vaktinde kalkıyorum.
herkes her geceki uykusunu uyuyor.
ev soğuk.
çok sessiz davranmaya özen gösteriyorum.
günlerdir biriktirdiğim ilaçları avuç avuç yutuyorum.
kusmamak için üstüne reçelli ekmek yiyiyorum.
genç bir kızım.
ölü gövdemin güzel görünmesi için gün boyu hazırlık yapıyorum.
sanki güzel bir ölü gövdeyle öç almak istediğim insanlar var.
karşı çıkmak istediğim evler, koltuklar, halılar, müzikler, öğretmenler var.
karşı çıkmak istediğim kurallar var.
bir haykırış!
Küçük dünyanız sizin olsun!
bir haykırış!
sessizce yatağa dönüyorum.
ölümü ve yokluğu üzerine uzun süre düşünmeye zaman kalmıyor.
şimdi gözümün önündeki görüntüler renkli kırları andırıyor.
korkacak birşey yok.
kırlarda koşuyorum.
sanki bir deniz kentinde yaşamıyorum.
hep kırlar.
esintiyle birlikte eğilen otlar arasında bir başımayım.
birazdan ölüm beni alacak.
Reklam
Bütün ihtilâflarımızda yalnızlıklarımız çarpışıyor . Hattâ kendi kendimize mücadelelerimizde bile kendilerimiz birbirine karşı yalnızdır.
Aşkın gayesi meselesi : kendisine aşktan başka bir gaye arayan aşkın kendi kendine yetersizliği . Evlenmenin , işte bunun için , çok defa aşkı öldürdüğü .
Zengin bir hayal içinde meçhul , daima malûmun en korkunç rakibidir . Ben malûmum . Yani sayısız imkanlar arasında gerçekleşmiş ve donmuş bir imkanım . Ben bir şeyim , meçhul ise her şey . Fakat ... unutma ki , ben , varım ; meçhul yoktur .
Çocuklar sevdiklerini bile maske takmış görünce korkarlar. Biz de öyle . İnsanların ve her şeyin yüzünden maskeyi , maskeleri çıkarıp atmalıyız.
