Yaşadıklarımı düşündüğümde çoğu zaman çaresiz kalırdım anlatmak için,ta ki "litost" kelimesine rastlayınca kadar..çekçe bir kelime..yalnızlık,hüzün,öfke,hayal kırıklığı,utanma,çaresizlik,isyan ve daha birçoğu..hepsini kapsayan bir kelime.derin bir "iç çekiş " yani...
Hayat,sürekli akmakla,akanı anlamak,onunla anlaşmakla ilgili.Yıllarca güven veren o sert kabuğu attıktan sonra altından çıkan taze,pembe ve ürkek deriyi sahiplenmekle ve gönül rahatlığıyla kabullenmekle ilgili.
Ve en önemlisi hayat,karşına çıkan tüm olmazların gözünün içine baka baka başkalaşmakla ve gerektiği zaman hiç korkmadan en baştan başlamakla ilgili...