"Jüpiter aceleyle ordan oraya koşuşturuken, Arcadia'lı bir genç kızı görünce olduğu yerde durakladı. Tutkunun ateşi kemiklerini alevlendirdi."
Ovidius, Değişler 🌿
Arcadia, Stymphalos. MÖ yaklaşık 350. AR Stater (24,5 mm, 11,91 g, 11h). Sağda, saçları arkaya bağlı, defne çelengi takan, gül, hilal ve beş pandantifle süslenmiş küpe ve inci kolye takan Artemis başı. / Solda yürüyen çıplak Herakles, sol kolunda aslan derisi, sol elinde yay tutuyor, sağ elinde kaldırılmış bir sopayla vurmaya hazırlanıyor; sol tarafta, bacakların arasında ΣΤΦΛΩN yazısı. MÖ Peloponnesos 1705 (aynı kalıp); HGC 5, 1022; BMC 6 = dönem PCGS III.B, 50 = ACGC 320 (aynı figür kalıbı); Boston MFA 1269 = Regling, Antike 665 = Warren 957 (aynı kalıp); ve Wilbenkian 560 = Jameson 1267; Kraay & Hirmer 514. Çok İyi Durumda. İnce, tonlu ve hafif gözenekli. Çok nadir; yaklaşık 25 örneği biliniyor, bunların 15'i müzelerde bulunuyor.
Bu sabit madalyonun arka yüzündeki tasarım, sanatçının Herakles'in altıncı görevi olan ölüm mitini işlerken farklı bir yaklaşım benimsediğini gösteriyor. Mitin geleneksel versiyonuna göre, Herakles, tanrılar Athena ve Hephaestus'un yardımıyla, Stymphalos kuşlarını uçtukları anda oklarıyla vurarak yok etti. Genellikle, bu olay madalyonlarda gösterilen tasvirdir - Herakles'in uçan kuşları vurmak için yayını germesi. Bununla birlikte, böylesine hareketli bir sahne, bir madalyonda tasvir edildiğinde, genellikle sıkıştırılmış ve yoğun bir görüntüyle sonuçlanır. Yine de, Stymphalos'taki gravürcüler daha modern ve biraz daha incelikli bir tasarım tercih ettiler. Kelime anlamıyla bir yorum benimsemek yerine, kahramanı daha güçlü bir pozda tasvir etmeyi seçtiler. Burada Herakles, sol kolunun üzerinden arkasında aslan postu dalgalanırken, sol elinde yayını tutarak (mitolojiye yapılan tek açık gönderme) savaşmak için öne çıkıyor. Sağ elinde sopasını kaldırarak vurmaya hazırlanıyor. Ancak vurmak üzere olduğu şey, önünde yukarı doğru süzülerek uçan ve
"Hak Teâlâ kullarından aşk ve muhabbet ve gam dolu olan 'âh' nidâsıyla çıkan nefesi alır ki bu her 'âh' ile çıkarılan nefese mukabil yüz merteb-i ma'neviyye ve fâide-i rûhâniyye ihsân eder."
Ahmed Avni Bey
"Hak âşıkları sûretde suskun bir haldedirler ve fakat onların bâtınen vâkî olan iniltileri, yâr-i hakîkînin arşına ve tahtına kadar gider."
Ahmed Avni Bey
"Ey sâlik, senin kalbinden gündüz gibi neşe veren bast hali gidip karanlık gece gibi olan bir kabz hali gelirse o senin sebeb-i salâhındır."
Ahmed Avni Bey
"Kim ki Allah Teâlâ indindeki kendi kadr ü menzîletini bilmek isterse, kendi indindeki Allah'ın kadr ü menzîletine nazar etsin; zira Allah Teâlâ, abdin kendi nefsinden nüzûlü haysiyetiyle abde nüzûl buyurur."
Ahmed Avni Bey