Monadolojik ilke. Yunanca "bir" veya "birim" anlamına gelen monas sözcüğünden gelen terim, Leibniz'in Monadoloji adlı yapıtında, daha fazla bölünemeyecek kadar küçük psiko-fiziksel birimler anlamında kullanılır. Her monad, bilinçlilik derecesine göre ötekilerden ayrışan tek, bütünsel ve dinamik bir tözdür. Monadlar arasında gerçek bir alışveriş ya da nedensellik ilişkisi yoktur, ama her biri kendi içinde bir değişme ilkesi barındırır. Hiçbiri ötekilerden etkilenmez ama her biri gerçekliğin tümünü yansıtır. Adorno'da monad, hem rekabetçi toplumun burjuva bireyini hem de özerk sanat yapıtını belirtir. Adorno, kavramın iç çelişkisini belirginleştirir. Monadolojik ilke, toplumla ve başkalarıyla ilişkisizlik iddiasıyla sadece bir ideolojidir: Tarihsel olarak zorunlu bir yanılsama. Ama bütünsellik iddiasıyla da her türlü kısmi konumun eleştirisini içerir: Henüz varolmayan bir evrensel barışın önsezisidir.