umit tarkak
@areseros
Plan yapmayı çok uzun zaman önce bıraktım.Çünkü hep onun dediği oluyor.bende hayatımı akışına bıraktım.
Ben öyle çok çelişkili şeyler gördüm, öyle değişik sözler işittim ve gözlerim; arkasında bir ruhun saklı olduğu bu ince ve sert tabakalı eşyaların yüzeylerinin aşındığını öyle çok gördü ki şimdi artık hiçbir şeye inanmıyorum. Eşyanın sabitliği ve ağırlığına, aşikâr olan gerçekliğine şu an bile şüphe ediyorum, bizim avlunun bir köşesinde duran taş ha- vana parmağımla vurup, "hala yerinde ve sağlam mısın?" diye sorsam, karşılığında olumlu cevap da alsam yine de onun sözlerine inanıp inanmayacağımı bilmiyorum.
Acaba ben toplumdan ayrılmış belirgin birisi miyim? Bilmiyorum, ancak şimdi aynaya baktığımda kendimi ta- nıyamadım. Hayır, o eski "ben" öldü, parçalandı gitti, artık aramızda hiçbir engel ve mani kalmadı. Hikâyemi anlat- mam lazım ancak nereden başlamam gerektiğini bilmiyo- rum, hayat dediğin tamamen masal ve hikâyedir. Bir üzüm salkımını sıkıp şırasını kaşık kaşık bu yaşlı gölgenin kuru- muş boğazına akıtmalıyım.
Nereden başlamalıyım? Çünkü şu ana kadar aklımdan geçen bütün düşünceler hepsi şu anın ürünüdür. Saat, da- kika ve tarih yok, dünün bir olayı, bin yıl önce olmuş bir olaydan daha eski ve önemsiz olabilir benim için.
Sayfa 46
Reklam
Kağnı
Eşyaya kendi dimağımızın mikyasları ile kıymetler veriyor, bunlara körü körüne inanıyoruz. Halbuki tabiatın, asıl idare eden kuvvetin verdiği kıymet hükümleri bizimkilerden kim bilir ne kadar aynıdır
Sabitmiş gibi dursa da mekânlar, Zaman'ın içinde halden hale girerler. Mekâna ruhunu ve kokusunu üfleyendir Zaman...
Ve Zaman'ın kokuları içinde en tekinsiz, en başa çıkılamaz olanıdır kuşkusuz; Ayrılık! Çünkü mekânı, ayrılık dediğimiz işle, bölerek hatta kırarak kurar Zaman... Ayrılık, fark ediştir. Farklar üzerine inşa edilir hayat...
Bazen, aslında çoğu zaman, farklar acı verir bize, nasıl vermesin ki, ayrılık gibi ağır bir bedeli olsun da yaralamasın insanı...
İşte böyle zamanlarda unutmak ister insan.
Kadınlar mesela, unutmak için keserler saçlarını.
Sırdaşıdır ustura kadınların.
...onu bir daha görmek istemezmisiniz?
....
Güzel bir rüyayı neden yok edeyim? Hayalimde onu bundan kırk yıl kadar önce tanıdığım gibi genç, güzel olarak yaşatıyorum. Neden bir yıkıntıyla karşılaşayım!»
-Dikkat ediyor musun, dedim, düşüncelerimiz nasıl birbirine uymaya başladı? Aşk budur. Gerçek aşkın söze ihtiyacı yoktur.
Reklam