İşte örneğin şimdi... uyumaya da hazırlanmışız, ama birdenbire rastgele bir kamçı iniyor; birden içimde kasırgalar kopuyor, gözyaşı, aşk ve müthiş bir keder girdabında boğuluyorum! Anlatılamaz olağandışılık yine kendini gösteriyor; uzamda genleşiyorum, sonsuzluğa doğru derinleşiyor, tek bir soluğumla bütün varlığı içime çekiyorum! Ama nasıl bir keder! Nasıl bir aşk! Maria!
Biliyor musun Andrey.
benim içimde ne yakıcı,
ne de kurtarıcı hiçbir ateş
yanmadı. Hayatımda
hiçbir zaman
başkalarınınki gibi
gittikçe renklenen, parlak
bir güne çevrilen bir
sabah olmadı: bir sabah
ki yakıcı öğlesi geçtikten
sonra yavaş yavaş solsun
ve kendiliğinden akşama
karışsın. Hayır, benim
hayatım, sönmüş başladı.
Tuhaf, fakat böyle.
Kendimi bilir bilmez
sönmeye başladığımı
hissettim.
"Bu kitabın tüm bölümlerinde izlenecek olan başlıca sorun, tüm yaşamım boyunca, bilinçli ya da bilinçsiz olarak acısını çektiğim sorunun ta kendisidir: Tanrı'nın varlığı."