Kişilik dışı, sıradan ve günlük yaşam, insana öz varlığını unutturur. Böylece insan ‘haslık’ durumundan uzaklaşır, düzmece bir varlık içine girer; kendi bilincine varamaz; ne olduğunu bilmeden yaşar ve ölür. İnsanın ‘has’ varlığı ‘ölüm için varlık’ tır; ölüme yönelmişlik içindeki yaşamdır. Buna rağmen, eylemin insan yaşamındaki önemi üzerinde durmuş olan Heidegger, sonunda yine de kötümser bir felsefeye ulaşmıştır.