İlk kitabın finalinden sonra merakla hemen ikinci kitaba başlamıştım. Bugünde sizlere Kozmos serisinin ikinci kitabı hakkındaki düşüncelerimi söyleyeceğim.
Öncelikle 2. Kitapta kaos uygulamasıyla alakalı daha fazla bilgi öğrenmiş olmak çok hoşuma gitti. Yazar özellikle Kaos’un nasıl kurulup amacının ne olduğunu olay örgüsünün içerisine çok güzel bir şekilde işlemişti. Özellikle bu bilgileri öğrenirken bir yandan Ana erkek karakterlerimiz diyebileceğimiz (Arın, Mete, Dora, Uzay, Kutay, Berk ve Demir’den bahsediyorum૮₍ ´ ꒳ `₎ა) yedi erkek karakterin neler yaptığını bu uygulamada nasıl oyunlar oynadığınıda flashback sahneleriyle okumak aşırı ilgimi çekti. Umarım ilerki kitaplarda da böyle flashback sahneleri olur.
Olay örgüsünde özellikle Toprak’ın gözünden okusakta Melina ile sahnelerinin olması ve bu sahneler sayesinde Melina’nın düşüncelerini, anılarını okuyabilmek benim çok hoşuma gitti. Ayrıca kısacıkta olsa Toprakla sahnesi olmasıda çok güzeldi. Ben çok çok inanmaya başladım birbirlerine iyi geleceklerini^^
Fakat bu noktada ortada olan hoşlantı durumları çok çok zıt ve tehlikeli durumda. Toprak abisi Arın ile Elsa’yı seviyorlar. Elsa aylardır yurt dışında yaşıyordu fakat bu kitapta geri dönüyor. Kendisinin daha önceden Arın ile bir geçmişi olmuş ve anladığım üzere Arını unutmak için geldiği gibi Toprakla yakınlaşmaya çalışıyor. Açıkçası bana en baştan ber hiç iyi birisi gibi hissettirmedi. Toprak’a karşı tutumuda hiç içime sinmedi. Arın’ında Elsaya olan hislerinin geçtiğini çok fazla düşünmüyorum bu yüzden bu aralarında yaşanan aşk üçgeni tamamen bir yıkıma yol açıcakmış gibi hissediyorum. Umarım gerçekten iyi olanlar çok yara almadan olur her şey. ⚞(⸝⸝>⸝⸝<⸝⸝)⚟
Birazcık Toprak’ın gözünden okumayı anlatıcak olursam. Melina’nın anlatımından okurkende seveceğimi
Palyaçonun listesi
-kendine dönüş
-korkularından arın
-eyleme geç
Hayatda ancak baharı görmüş biri anlam arayışında bulmaz kendini,sürüden ayrılıp bir öteki olmak için insan ne kadar ağır şey yaşar,ne kadar dibe batar?
8 yaşında annesi tarafından terk edilmiş,babasından şiddet görmüş,bir araba kazasında doğmamış bebeği ile beraber iki çocuğunu kaybetmiş bir palyaço...daha sonra kendisinide kaybeder
Yanına hayatta kalmak için bir kaç eşya alarak evden ayrılıp bir yolculuğa,anlam arayışına çıkar.Başlarda neden böyle yaptığını anlamadım doğrusu sonlarda anladım.
Yazarın mukaddimede de yazdığı gibi "bu kitapda,güzel çiçekli bahçelerde,neşe içinde,umutlu bir geleceğe doğru el ele koşan renkli gözlü çocuklar bulamayacaksınız"
Öyle kitaplardan ziyade yeraltından bahseden kitapları seviyorum çünkü insanın ufkunu genişletiyor,kitap karakteri ile birlikte okuyucuyu da bir yolculuğa çıkarıyor.
Bu seriye başlamak için o kadar heyecanlıydım ki^^ Yazar kitabı çıkarttığından beri hem küçüklüğümün yazarının yepyeni bir kurgu yazmış olmasından hem de şimdiye kadar hiç duymadığım bir türe (Türün isimi Sineroman) sahip olmasından ötürü çok fazla dikkatimi çekmişti. Kısacası bunca heyecanlı bekleyişiminde karşılığını aldığımı düşünüyorum.
Öncelikle Sineroman nedir sizlere kısaca onu açıklayayım. Sineroman: Senaryo ve roman formatının birleşimidir diyebilirim.Bir roman okuyoruz fakat sanki yönettiğimiz bir filmmiş gibi hissettiriyor. Açıkçası ben bu türde bir şeyler okumayı gerçekten çok sevdim umarım ilerki zamanlarda da daha fazla bu türde kitaplar görürüz.
Şimdi kitabın olay ve karakterlerine geçmeden önce ben yazım dilinide çok sevdim. Sanırım senaryo formatında olmasından da ötürü her şey açıkça yazıldığı için çok kolay ve hızlı okunabiliyordu.(yani bir oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap ₍ᐢ. .ᐢ₎)
Dili kurguyu çok güzel taşımıştı. Ne bir fazlalık nede yetersizliği vardı. Yazar özellikle farklı kurgular yazdığı için aslında bu konuda ne kadar yetenekli olduğunu bu kitabında da hissettirmişti.
Olay örgüsünün gizemi, evrenin karanlığıyla birleşmesiyle her sayfada kurgunun daha çok derinleşmesini okuyoruz. Böyle kurguları gerçekten çok sevdiğim için sayfalar boyunca daha gizem dolu karanlık sahneler okumak benim çok hoşuma gitti. Özellikle kitabın sonunda gizli kulüpte yaşanılanlardan sonra şaşkınlıklar içerisinde ikinci kitaba başladım.
Karakterlere gelecek olursam serinin her bir kitabını farklı karakterler ağzından okuyoruz. İlk kitabımız ise Melina’nın ağzından anlatılıyor. Melina hem geçmişinde yaşadıklarından ötürü hemde okuduğu okulda hayalet gibi olmasından, görüldüğü zamanlarda ise dışlanmasından ötürü psikolojisi çok iyi durumda değil. Özellikle
Çok iyiydi buuuuuuu
Kitabın sonu neydi öyleee !!! Bastan soyleyeyim spoilerli konusacagim. Nagihan yine dokturmus diyebiliriz. Hikaye coook surukleyiciydi. Ben normalde Darenciyimdir :D ama bu kitap Daren beni uzdu :( Sanki baska bir Daren okuyormusuz gibi hissettirdi. Arını da coook severim bu kitapta baya iyiydi ama bazi hatalari yine vardi. Kitap boyunca tekkk kusursuz karakter Sinaydi diyebilirim. Tummm Elemental kaostan kaynıyor, Daren Arın Nova üçgeni kızışıyorken "Ben varisimle mutluyum" havasındaydı. Novanin Sonaya ozenmesini anliyorum :) AYYY en onemlisi Erim... Novanın kadim ve Bilge dostu. Onu gercekten cok ozleyecegimi de soylemek istedim. SONUUU şoook asla beklemiyordum. Çok sasirdimmm. Hemen sonraki kitabi alip okumak istiyorummm. KESINLIKLE bu seriyi okuyunnnn. Bayyyyyyy
HGOİ -SON-
Başladığımda Nova için aşırı üzgündüm Arın içinde öyle Tanrıça bozuntuları aşırı sinirlerimi bozuyordu zaten ve o fianada neyse en başında Darene güvenmediğim için üzgünüm sadece bağa bağlı olduğunu düşünmüştüm bende, hepsi geçti onlar adına çok mutluyum okurken duygu değişimleri geçirdim baya bazı beklediğim şeyler olmadı ama yine de çok güzeldi bir an önce Novellalar gelse çok güzel olur son olması cidden üzücüydü çünkü benim ilk aldığım fantastik Hgoiydi ve beni asla hayal kırıklığına da uğratmadı çok güzel bir seri her şeyiyle mükkemmel 
Avesta Taşma 
Efsaneler ve Lanetler 
N. G. Kabal
Avesta Taşma Efsaneler ve Lanetler N. G. Kabal
büşü Öncelikle ilk iki kitabı watty zamanında okuduğumu söylemeliyim. Kitap basıldı ,geri kalan kitaplar da çıktı, üzerinden yıllar geçti ve ben ancak şimdi cesaret edip devam edebildim. Karakterler veya kurgu olarak hep başka bir kitabı çağrıştırıyor gibi olsa da hepsi bi arada kendine özgü bi kurgu. Darenci olmama rağmen Arın’ ın kendine has karakteri bu kitabı sürüklüyor. Novanın başına gelen felaketleri sonunda bir lûtüfa dönüşsün diye durmadan okumaya devam ettiriyor. Ki sonunda mutlu bitmesi tatmin ediciydi. Ancak varoluş ve tanrıçalar/ gökyüzü boyutu bilinmez bırakıldığı için kurgu bu noktada kırılıyor. Buna rağmen tüm karakterleri ile, verilmek istenen mesajlarıyla , novanın güldüren diyaloglarıyla akıp giden bi seriydi. Çoğunluk küçümsese de diğer fantastik serilerle kapışacağını düşünüyorum. Efsaneler ve Lanetler
N. G. Kabal