lorelei
@aristokratberra
10 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Ama” diye itiraz eder oidipus. “İnsan derken kadını da kastedersin. Bunu herkes bilir.”
“Sen öyle sanıyorsun.” der Sfenks.
Sürüden atılan yavru olma sırası bana gelmişti şimdi. Durumumun tuhaflığı, ikiyüzlü davranışlarımla daha da belirginleşiyordu: Çünkü hâlâ pazarları kiliseye gidiyor, ayinlere katılıyordum. Şaraplı ekmeği kayıtsızca yutuyordum. Bütün bunların, inananlar için "küfür" demek olduğunu da biliyordum. Ben saklamakla, daha da beter bir şey yapıyordum; ama nasıl açıklayabilirdim? Suçlayıcı parmaklar üzerime çevrilecek, okuldan atılacaktım. Zaza'nın dostluğunu yitirecektim. Hele annem, kimbilir nasıl üzülecekti! Bir yalanı yaşamaya yargılıydım. Üstelik zararsız bir yalan da değildi bu. Tüm yaşamıma gölge düşürecek bir yalan! Bazen Zaza ile dürüstlüğüne, açık sözlülüğüne öylesine hayran olduğum Zaza ile bera berken, gizli bir hastalık gibi ruhumun üzerine çöküp ağırlaştıran bir yalan. Bir kez daha, bozamadığım bir büyüye tutulmuştum. Hiçbir yanlış yapmamış, hiçbir suç işlememiştim, yine de suçluluk duyuyor. dum. Büyükler beni ikiyüzlülükle, kâfirlikle, anormal ve düzenbaz bir olmakla suçlasalardı, bu yargıları hem akıl almaz ölçüde haksız, hem de çok yerinde gelecekti bana. İkili bir yaşam sürüyordum. Gerçek benliğimle, başkalarının gördüğü "ben" arasında dağlar vardı.
O üzünç dolu koridorda, çocukluğumun sonuna geldiğimi belli belirsiz farkettim. Büyükler, hâlâ parmaklarının ucunda çeviriyorlardı beni; ama yüreğimdeki huzur, dönüşü olmaz biçimde yitip gitmişti. Şimdi beni onlardan ayıran, bir gurur kaynağı olmaktan çok ötedeki bu özgürlüktü. Yalnız bir suskunluk içinde tüm acısıyla yaşadığım bir özgürlük.