Ah Montaigne.. hayran kaldım sana, bir yandan da kendimi görür gibi oldum. Bir sürü alıntılar çıkardım bu kitaptan, aynı zamanda bir sürü ders... Denemeler'inde hemen hemen her konuyu tek tek işlemiş. Dostluk olsun, aşk, mutluluk, hayat, ölüm, kitaplar, kanun ve insan, akıl, kendimiz, felsefe, vicdan, zenginlik, ün, tabiatımız, tutkularımız, iyilik-kötülük... Bu kitap sayesinde aynı zamanda Montaigne'i de tanımış oluruz. Çünkü der ki,
"Okuyucu, bu kitapta yalan dolan yok. Sana baştan söyleyeyim ki ben burada yakınlarım ve kendim dışında hiçbir amaç gütmedim. Sana hizmet etmek ya da kendime ün sağlamak hiç aklımdan geçmedi: Böyle bir amaç peşinde koşmaya gücüm yetmez. Bu kitabı, yakınlarım için bir kolaylık olsun diye yazdım. İstedim ki beni kaybedecekleri zaman hakkımda bildikleri, daha etraflı ve daha canlı olsun. Kendimi herkese beğendirmek niyetinde olsaydım özenir, bezenir, en gösterişli halimle ortaya çıkardım. Kitabımda sade, tabii ve her günkü halimle, özentisiz bezentisiz görünmek isterim çünkü ben kendimi olduğum gibi anlatıyorum. (...) Kısacası okuyucu, kitabımın özü benim. Haydi uğurlar olsun."
Kitabın herkesçe okunmasını gerektiğini düşünüyorum. Hayatım boyunca açıp tekrar tekrar okuyacağım kitaplar arasına girmiş bulunmakta.