Kitabı okuyalı bir yıl geçti, bu sebeple bazı olayları detaylı hatırlamıyorum. Kitap eğlenceli ve tatlı bir yaz aşkı gibi başlıyor ama bence bir noktadan sonra çok bozuldu. Ana karakterlerden de soğudum bir süreden sonra. Spoiler olmasın diye neler olduğunu anlatmayacağım. Kitabın dili akıcı, geçmiş ve şimdiki zaman anlatımı da sarıyor fakat ikinci yarıda, özellikle sonlara doğru yapılan hataları kapatmıyor bence.
Kitabın en büyük sorunlardan biri Delilah karakterini ele alıyışıydı benim için. Percy öne çıksın diye yapılmış gibi geliyor bana. Kafası genelde erkeklerde olan, Percy'nin aksine aşk işlerine daha erken girmiş bir karakter. Giyim tarzı da sanırım cesur ve çekici denilebilecek bir stil ve Percy'e göre daha açık giyiniyor ki bu bir sorun değil, istediğini giyer sonuçta. Ayrıca Percy kitap yazarken Delilah ona daha fazla cinsellik eklemesi gerektiğini söylüyor sanırım. Ya da tercih ettiği kitap tarzı öyleydi tam hatırlamıyorum.
Kitap sürekli Delilah'ı Percy'den daha aşağı bir kızmış gibi göstermeye çalışıyor. Yazar Delilah'ı sevdirmemeye çalışıyor gibiydi. Delilah'ı Percy ile arkadaş yapmak yerine gıcık popüler kız tropuna uygun yapsaymis en azından hiç sevmezdik.
Olayı detaylı anlatmayacağım spoiler olmasın ama bir noktada Percy,Delilah'a slutshaming yapıyor. Sonradan özür diliyor ama özür dilemesi bile yıllar sürüyor. Ayrıca Delilah'ın suçu olmayan bir olayda Percy'nin ona orospu muamelesi yapması yanlıştı bence, özürünü de yeterli bulmadım.
Sam ise Percy'den daha kötüydü. İdeal erkek gibi tasarlanmaya çalışılmış ama alakası bile yok. Tamamen red flag. Delilah'a yaptığı da hiç hoş değildi.
İlk yarısının hatrına 5 verdim, yaz kitabı okumak istiyorsanız başka kitap seçin bence, önermem.
Meşhur bir alıntısı ile bilirdim Küçük Prensi.
(İnsan ancak yüreğiyle baktığı zaman doğruyu görebilir. Gerçeğin mayası gözle görülmez.)
İyi ki okumak için yer vermişim zamanımda. Yetişkinlik ile çocuk ruhumuz arasında kurduğu köprü ve bağlarla karşımıza çıkıyor. Yolculuk esnasında, arkadaş aradığı anlarda, gülünü anladığı pişmanlıklarında, sırları öğrendiği sorularında bende yeniden varoldum. Eminim ki diğer okur arkadaşlar da küçük prens yüreğiyle kendini verdiğinde var olacak.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Derler ki tesadüf diye bir şey yoktur."Duygu ve Düşünce
|Konusu|
Ailesini şüpheli yangında kaybeden Arya, kimliğini gizleyerek yetimhanede büyür. On sekiz yaşına gelince yetimhaneden ayrıldığı gün yolda Ulaş'la çarpışır.
Her ne kadar çarpışma normal görünsede sürekli denk gelişler ikiliyi bir arada tutar. Geçmişin izleri Ulaş ve Arya ile beraber ilerler ve bazı gerçekler gün yüzüne çıkar.
|Yorum|
Filiz Puluç'tan okuduğum ilk kitaptı, yazım tarzını çok sevdim, bana hitap etti. Kitapta Ulaş ve Arya arasındaki dinamiği çok beğendim. Arya'nın zor zamanlarında Ulaş'ın onun yanında olması, destek olması çok güzeldi. Arya'nın geçmişinden gelen tüm travmalarına rağmen hep bununla baş etmeye çalışması, hep güler yüzlü olması ve mücadele etmesi kitap boyu güçlü bir duruş sergiledi.
Ulaş'ın geçmişten gelen yükleri, Arya'dan uzak kalamaması ve bir türlü bununla baş edememesi güzeldi. Kitap içinde okuduğum arkadaş grubunu da çok beğendim; birbirlerine olan davranışları, yanında olmaları
çok anlamlıydı.
Severek okuduğum bir kitap oldu.
:: Ateş - Yanmak
:: Filiz Puluç
Edebiyat tarihinin açık ara en "gamsız", en "dünya yansa umrunda olmaz" başkarakterine sahip kitabıdır. Kitabın varoluşçu felsefesini tek bir cümleye sığdırmak gerekirse o da şudur: "Evrenin umurunda değiliz, e o zaman benim de evren umurumda değil; o halde hayde gidip bir kahve içelim."
Kitap insanın kanını donduran bana da daha ilk satırlarından "bu ne gevşeklik bre ehli deve" dedirten o meşhur cümlesiyle başlar: "Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum." Normal bir insan böyle bir durumda ne yapar? Ağlar, yas tutar, taziyeleri kabul eder. Bizim Meursault ne yapıyor? Cenazede kahve içiyor, ertesi gün kız arkadaşı Marie ile denize girip, üstüne bir de komedi filmi izlemeye gidiyor. Suç ve Ceza'daki Raskolnikov işlediği suçun ağırlığıyla vicdan azabından yataklara düşüp hummalar içinde kıvranırken, Meursault annesinin cenazesinde sadece "Güneş de ne yakıyor arkadaş" diye terlemeyi dert edinir.
Gelelim o meşhur plaj sahnesine. Olaylar gelişir, kumsalda tekin olmayan bir karşılaşma yaşanır ve Meursault cebindeki tabancayla bir adamı vurur. Neden mi? Nefret ettiği için mi? Derin bir felsefi hesaplaşma veya kan davası yüzünden mi? Hayır. Ter damlası gözüne aktığı ve güneş gözünü aldığı için.Kitabın ikinci yarısı tam bir hukuk komedisidir. Meursault cinayetten yargılanmaktadır ama mahkemede kimsenin cinayeti falan konuştuğu yoktur.
Savcı: "Sayın jüri, bu adam bir canavar! Neden mi? Adam vurduğu için değil, annesinin cenazesinde sütlü kahve içip ağlamadığı için!"
Meursault'un iç sesi: "Acaba mahkeme ne zaman biter, öğle yemeğinde ne yesem... Marie de bugün ne güzel giyinmiş." Meursault, kendi idam davasında bile o kadar sıkılır ki, sanki zorlu bir final haftasında çok çalışıp tüm ezberini unutmuş bir öğrencinin boş sınav kağıdına bakması gibi (yaşayan bilir), kendi
Puan vermedi
Bu kitap ve bu tür kitaplarda
Yer almakta olan zihniyeti
Dünyaya egemen kılmak için
Uğraş vermekte olan kimselerin amacı,
Bireyleri daha fazla bencil / bireysel
Ve kibirli yapmaktır.
Bu 3'ü birbirinin aynı gibi görünse de
Esasında her adımda birbirini tetikleyen
Ve bir bakıma her aşamada
Medeniyeti çökertmek adına
Dünyaya servis edilen
Ve geniş kitlelerce de kabul görmüş olup
İşlerin biraz daha kontrolden çıkmasına
Olanak sağlamakta olan
Birbirinden ayrı 3 farklı basamaktır.
Ve bu 3'ü bir araya gelince
Medeniyet çökmeye başlıyor.
Bencil bir kimse, sadece kendini düşünür.
Bireysel olan, sadece ve sadece
Kendi çıkarlarını gözetir ve kibirli olan ise
Ben, Ben ve Sadece ben dediğinden,
İstediğini yapmayı kendine hak görmektedir.
Bunlar da medeniyeti çökertmek için
Zaten yeterlidir...
Yasa 2 : Dostlarınıza güvenmeyin,
Erkekler çalışın! yoksa sevdiklerinizin gözünde böcek olursunuzPsikoloji/Kişisel Gelişim
1915te yayımlanan bu kurgu öyküde Kafka, kitabın kahramanı ve diğer konularda süprizini bozmak istemem ama üzerine biraz düşündüğünüzde tükenmişlikle depresyona giren bir gencin en yakınları tarafından nasıl yalnız bırakıldığını, ötekileştirildiğini ve nihayetinde çöpe atıldığını o kadar zahmetsizce anlatıyor ki, bazıları öykünün böceğe dönüşen bir genç ve ailesi hakkında olduğunu sanabiliyor. Çeviri rahatsız etmedi, zengin bir tat da bırakmadı, yavan da değildi, akıcıydı ama öykünün Almancasını okumak kelimeleri "bağlamında" anlamak isterdim.
Genç erkeklere ve tüm erkeklere tavsiyem hayatınızı adadığınız insanlar nezdinde böceğe dönüşmemek için çalışmaya devam edin, erkeklerin bu dünyada rolü başkalarını (eş, ana, baba, çocuk, sevgili, arkadaş vs.) mutlu etmek. Çalış yoksa böcek olursun evlat!
Franz Kafka 
Dönüşüm
Franz Kafka Dönüşüm