Dün kendime bir arkadaş kiraladım (saat ücreti 8 ila 10 avro arasında değişiyor). 8 Euro karşılığında sorularınıza yanıt veriyor, 10 avro öderseniz o da size sorular soruyor. Ben 10 avroluk arkadaşı seçtim.
bu dağların bir rakibi varsa rüzgardır
rüzgar burada tek başına hükümdardır
ey dağların dertlerini dinleyen rüzgar
benim artık yalnız sana itimadım var
etrafımın sözlerine aklım ermedi
etrafımda bana asla kulak vermedi
zaman zaman mağlup olsam bile etime
insan olmak dokunuyor haysiyetime
büyük,temiz bir arkadaş arıyor ruhum
işte rüzgar şimdi sana sığınıyorum
rüzgar...!
sana,yalnız sana sığınıyorum
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Zira emin olmadığın bir adamla arkadaş olmamalısın.
İki arkadaş vardı. Bunlar daima birbirini ziyaret ederlerdi. Gelme sırası kendisinde olan gelmeyince öbür arkadaşı merak ederek onun evine gitti. Kapıyı çaldığında arkadaşının kızı çıktı. Ona: "Baban nerede?" diye sordu. Kız: "Babam çok hasta!" dedi. İçeri girdiğinde gördü ki, arkadaşı ağır hasta, ona: "Kelime-i Şehadet getir!" dedi. Fakat arkadaşı getiremedi.
"Hani senin teheccüd namazların, nafile ibadetlerin?" deyince Hasta: "Onların hiç biri Allah için değildi." diye cevap verdi.
İnsan çok korkmalı. Bu din işi çok naziktir. Allah gücenir ve seni tersine çevirir. Allah'a hep yalvarmalıyız. "Benim aklım bir şey kesmiyor, beceremiyorum, sen becerttir!" demeliyiz. Büyük Şeyh Efendi bu beyitte de:
"Biz Kur'anla, hadisle, fıkıhla yoğrulduk. Sizler de bunlarla yoğrulun," buyuruyor.
Modernöncesi dönemin kırsal dünyasında herkesle "az veya çok" arkadaş olmaktan kaçınamazdınız. Modern şehir dünyasında ise, arkadaşı nadir bitki misali aramanız gerekir; internet de, bütün hayal kırıklıklarının telafisi yerine geçtiği gibi, bunun için de devrededir. Arkadaşlık, şayet araya bir fecaat girmezse, yaşam boyu idi bir vakitler, moderliğin seyri içindeyse, tıpkı aşktaki gibi, yaşamın bir bölümüyle sınırlı bir ilişkiye dönüştü, ancak birbirini gözden kaybedene kadar sürüyor.
Sofya'da ise durum değişikti. Arkadaş olduğumuz genç kızlarla sadece dans etmiyor, okuduğumuz kitaplardan, seyrettiğimiz tiyatrolardan, gezdiğimiz sergilerden de konuşuyorduk ve ben içimden hayır duaları okuyordum bize Fransız ve Rus romanlarını okutan lise öğretmenlerime. Şehirdeki tiyatroları, konserleri, sergileri de kaçırmamaya çalışıyordum çünkü sanatın güzelliğini ve gücünü keşfetmek hayatıma başka bir boyut katmıştı. Yine böyle müzik dinlenen, edebiyat sohbetleri yapılan bir sanat akşamının sonunda evime döndüğümde, ey yüce Allahım, saraylar veya konaklarda doğmamışlarsa çileden başka şey bilmeyen Osmanlı kadınlarına da nasip et Bulgar kadınlarının yaşayabildiği güzellikleri, demiştim. Bizim ülkemizde evlerine kapatılan kadınlarımızın, analarımızın, kız kardeşlerimizin de yaşamdan, neşeden, müzikten, sanattan kâm alma şansı olsun.
Sonra çileli ömründe çektiği onca sıkıntıdan dolayı gözlerinin içi ancak çocuklarının iyi haberleriyle gülen anacığımı düşünmüştüm içim burkularak; dünyası mahallesiyle sınırlı olan, uzakta oturan bir akrabasını ziyarete gittiğinde kendini sefere çıkmış farz eden, tüm hayatı çocuklarının etrafında dönen anacığımı. Sanırım biraz da onun yüzünden istemiştim vatanımdaki kadınların da güzel günler görmesini, mutluluğu tatmasını.
