Bir Amin Maalouf Klasiği
Afrikalı Leo Üzerine..
Semerkant ve Doğu nun Limanlarından sonra okuduğum ve hiç bitmesin dediğim bir Amin Maalouf eseri.
Yazarın ise edebiyat dunyasinda okuyucuyla buluşan ilk romanı..
Amin Maalouf'un kaleme aldığı Afrikalı Leo, 16. yüzyılda yaşamış gerçek bir gezgin olan Hasan el-Vezzan’ın (Afrikalı Leo) hayatını konu alan tarihi bir romandır.Yazarın güzel anlatımıyla Endülüs'ün düşüşünü, coğrafi keşifleri ve Doğu-Batı kültürleri arasındaki çatışmayı sanki olayın kahramanı benmişimcesine içselleştirerek yaşadım.
Eser başlangıçta muslumanların Granada'dan sürüldüğü döneme odaklanır.
Mutlu bir çocukluk geçiren Hasan'ın Kastilyalıların baskısıyla Fas'a göç etmek zorunda kalmasıyla yolculuğumuz başlar.
Grana'da bölümünde bağnazlıkla (din adi altındaki bağnazlık) bilimin mücadelesi tüm çıplaklığıyla gözler önüne serilir.
Afrika yaşantısında İslam dunyasindaki siyasi çatışmalar ele alınır.Kabile çatışmaları kültürel yaşantı konu edilir.
Granada Kitabı bölümü;
Granada'da (Gırnata) mutlu bir çocukluk geçiren Hasan, Kastilyalıların baskısıyla Fas'a göç etmek zorunda kalır.
Kahire kitabı bölümünde Osmanlı'dan Yavuzdan bahsedilir ve devleti Aliyye büyük Türk" olarak nitelendirilir.
Roma kitabı bölümünde, müslüman bir coğrafyacı ve diplomat olan Hasan'ın, Papa nın sarayında bir hristiyan bilgin olarak , kendi köklerine bağlı bir bilgin, yaşama çabası anlatıllır.
Eser benim Endülüs coğrafyası , Endülüs İslam medeniyeti, engizisyon, papalık, Yavuz Sultan Selim dönemi ve Osmanlı medeniyeti hakkında tekrardan araştırmalar yapmama vesile oldu diyebilirim.
Eserdeki en beğendiğim alıntılar;
"Talihsizliklere saygı göstermeyi yada verdiği işaretleri çözümlemeyi henüz öğrenmiş değildim.."
"Çünkü varsıllık ve güç, sağduyunun düşmanıdır.Bir buğday tarlasında kimi başkaların dik
Haftaya King yorumu ile başlıyorum ama önce klasik girişimi yapmam lazım :) @okumacemberiolusturalim etkinliğimin 4. kitabı Stephen King den geldi. #kubbeninaltında.
Müthiş bir kitap okudum. Kurgusunu, anlatımını, karakterleri anlatmama gerek yok çünkü King... Okuyucuyu sıkmadan, konudan koparmadan, karakterler ya da olaylar arası geçişleri merakınızı taptaze tutarak yapmasını hayranlık ve hayretle okudum yine. Bir yerde "eyvah " dedim 31 sayfalık bir atlama söz konusuydu basımdan kaynaklı, neyse ki sayfa sayısı sona erdiğinde kaldığı yerden devam etti. @altinkitaplar lütfen yapmayın böyle şeyler, özellikle King kitaplarında, kalp var bende sebebim olursunuz. Neyse. Detaysız konuya değineceğim çünkü dizi uyarlaması ve kitap arasında çok fark olduğunu öğrendim. Eşim dizisinden, ben kitaptan bazı kilit noktaları söyledik birbirimize. Sonra ikimiz de susma kararı aldık. Malum ben izleyici, o okuyucu konumuna geçiş yapacağız. Olaylar bir kasaba da geçiyor. Herşey normal seyirinde giderken bir den cam bir fanusun içinde kalıyorlar. O anlar öyle gerçekçi anlatılmış ki kendimden geçerek okudum. Görmediğiniz bir cisme, kendinizi savunma refleksi güdmeden son sürat çarptıpınızı düşününürseniz ne demek istediğimi anlarsınız. Sonrası felaketler zinciri. Ben tüm bunlardan etkilenip, rüyamda kızımla parkta tepemize fanus indiğini görürken sinir olduğum karakter yok mu? tabi ki var. Durumun vahametini bir kenara bırakıp, dini öne sürerek koltuk sevdalısı olduğundan, tüm kasabayı tehlikenin kucağına atan arkadaşlarla epey kaynaştık :) Sonuna anlam veremediğimi söyleyebilirim. 1021 sayfa kitap bir 50 sayfa daha olsaydı da lost'umsu bitmeseydi keşke :)
Keyifli okumalarınız daim olsun...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geçmişime yolculuk ve ağıt
Salkım Sokak No:3 Kitap bir İclal Aydın kitabıyım diye daha ilk cümlelerden bağırıyor hikaye aslında tanıdık bildik ama yüreğimizde hiç bir zaman soğumayacak acılarla dolu zulüm ve göç hikayesiyle balkanlardan başlayıp İzmirime uzanan göçün ve memleketin her yerine tayini çıkıp göçebe kuş misali yaşayan emniyet müdürünün, eşi ve iki oğlundan oluşan ailesinin izmirde aynı mahallede kesişen hayatları ve seksenlerin doksanların zor ama güzel yıllarından günümüze yaklaşan hikayesi olarak başlıyor. Sanırım kitaptaki kahramanlar bir nevi benim de o yaşlarda oralarda benzer şeyleri yaşamış olmam aynı sokaklardan aynı kaldırımlardan yürüyüp benzer şeyleri yaşamış olmamdan kaynaklı yüreğimi parça parça canlı canlı ısırıp çiğneyen geçmişin acı tatlı hatırları nedeniyle başta çok dokunmasada ilerledikçe canımı yakmasıyla ağladım ve ağladıkça okudum okudukça ağladım bir ara nefesim kesildi çünkü çok ağır ve çok sancılı konular sardı her yanımı. Yutkunmak şöyle dursun o yaşlarda o sokaklarda o benzer arkadaşlarla yaşadıklarımı ve o zamanlarımı nasıl özlediğimi farkedip hiç unutmadım sandığım binlerce hatıramın zorla sığdırdığım valizlerden patlayıp saçıldığını farkettim. Sanırım beni gerçekten ama gerçekten yakalayan ve vuran, etkisinden zor kurtulacağım bir kitap oldu bu, belki kitabın etkisinden kurtulurum ama o hatıraları tekrar nasıl doldururum o valizlere hiç bilmiyorum. Eğer ağlamak işinize gelmiyorsa uzak durun derim. Etkilenmek için illa izmirde yaşamış olmanız gerekmiyor, biraz insanlık ve biraz duygusallığınız varsa zaten iki göz içi çeşme oluyor. Bu arada bana tavsiye eden arkadaşım 
Pınar⁷ sağolasın uyarıpta hazırlattığın peçeteler yetmedi ama binlerce hatıramın canlanmasına da vesile oldun. okumak isteyenlere şimdiden ağlamaya hazır olun ama bir o kadar da keyif
Salkım Sokak No:3 Kitap bir İclal Aydın kitabıyım diye daha ilk cümlelerden bağırıyor hikaye aslında tanıdık bildik ama yüreğimizde hiç bir zaman soğumayacak acılarla dolu zulüm ve göç hikayesiyle balkanlardan başlayıp İzmirime uzanan göçün ve memleketin her yerine tayini çıkıp göçebe kuş misali yaşayan emniyet müdürünün, eşi ve iki oğlundan oluşan ailesinin izmirde aynı mahallede kesişen hayatları ve seksenlerin doksanların zor ama güzel yıllarından günümüze yaklaşan hikayesi olarak başlıyor. Sanırım kitaptaki kahramanlar bir nevi benim de o yaşlarda oralarda benzer şeyleri yaşamış olmam aynı sokaklardan aynı kaldırımlardan yürüyüp benzer şeyleri yaşamış olmamdan kaynaklı yüreğimi parça parça canlı canlı ısırıp çiğneyen geçmişin acı tatlı hatırları nedeniyle başta çok dokunmasada ilerledikçe canımı yakmasıyla ağladım ve ağladıkça okudum okudukça ağladım bir ara nefesim kesildi çünkü çok ağır ve çok sancılı konular sardı her yanımı. Yutkunmak şöyle dursun o yaşlarda o sokaklarda o benzer arkadaşlarla yaşadıklarımı ve o zamanlarımı nasıl özlediğimi farkedip hiç unutmadım sandığım binlerce hatıramın zorla sığdırdığım valizlerden patlayıp saçıldığını farkettim. Sanırım beni gerçekten ama gerçekten yakalayan ve vuran, etkisinden zor kurtulacağım bir kitap oldu bu, belki kitabın etkisinden kurtulurum ama o hatıraları tekrar nasıl doldururum o valizlere hiç bilmiyorum. Eğer ağlamak işinize gelmiyorsa uzak durun derim. Etkilenmek için illa izmirde yaşamış olmanız gerekmiyor, biraz insanlık ve biraz duygusallığınız varsa zaten iki göz içi çeşme oluyor. Bu arada bana tavsiye eden arkadaşım Pınar⁷ sağolasın uyarıpta hazırlattığın peçeteler yetmedi ama binlerce hatıramın canlanmasına da vesile oldun. okumak isteyenlere şimdiden ağlamaya hazır olun ama bir o kadar da keyif
Psikolojik danışman arkadaşlarla birlikte okuduğumuz bir kitap boş ayna. Bir psikiyatristin hem klinik tecrübelerini hem de kendi kişisel geçmişini (kendi annesiyle olan bağını) de değerlendirerek kaleme aldığı sadece annesiyle sorun yaşayan kadınların değil, içindeki o "hiçbir zaman yeterince iyi olamadım" sesini susturmaya çalışan her insanın okuması gereken bir rehber. Kitap size annenizi nasıl değiştireceğinizi öğretmiyor; çünkü bu imkansız. Anneyi suçlamaktan ziyade, kişinin kendi ayakları üzerinde durmasını ve geçmişin yüklerinden kurtulmasını ve gelecek nesle bu durumu aktarmamasını amaçlıyor.
Merhaba sevgili kitap kurtları bugün sizlere öykü tarzında yazılmış bir kitapla geldim
Kitabımızı 10 yaşındaki kardeşimiz Mira yazmış. Öncelikle cesaretinden dolayı onu kutluyorum. Kendi gibi yazma hevesi olan kardeşlerine örnek olup onları da yazmaya karşı heveslendiriyor, adım atmalarını sağlıyor.
Kitabımıza gelirsek kitapta 7 başlık var. Bunun birisi öğretmenine mektup, birisi bayrağımıza yazılmış şiir, diğerleri ise öykülerden oluşuyor.
Hikâyelerinde ise dostluğun öneminden, sokakta arkadaşlarla oynayarak büyümenin bizlere kattığı değerden, Atatürk sevgisinden, trafik kurallarından, hayallerimizin peşinden gitmemiz gerektiğinden bahsediyor.
İlk denemesi olmasına rağmen oldukça başarılı buldum. Hatta örnek olması açısından ben de öğrencilerime okutacağım. Bodrum Katında neler oldu? Nilay yeni arkadaşları ile neler yaşadı? Atatürk okulda/sınıfta neler yaptı?Cevapları kitapta bulabilirsiniz.
Mira'mızın kalemine sağlık Başarılarının devamını dilerim.
Mira Demirkıran
Mira Demirkıran
Bugün, kalemini severek okuduğum Beyza Alkoç'un Bul Beni serisinin ikinci kitabının yorumuyla geldim. İlk kitap; yaşanan kayıp ve peşinden ortaya çıkan olaylarla kendisini merakla okutmuştu. İkinci kitap ise gerçeklerin ortaya çıktığı, bilinmeyenlerin öğrenildiği, beni şaşırtan ve keyifle okutan bir eser oldu.
Her şey, Derin'in yakın arkadaşı Baran'ın kaybolmasıyla başlamıştı. Baran'ın onunla yaptığı kavgadan sonra ortadan kaybolması, tüm okları Derin'in üzerine çekmişti. Derin için en büyük şans; Dünyaca, Can ve Berfu gibi arkadaşlara sahip olmasıydı. Aziz Ata ile yolları kesiştikten sonra geçmişin sırları da bir bir ortaya çıkmaya başlamıştı.
İkinci kitap, Derin'in yaşananlardan sonra uzaklaşmaya karar vermesiyle başlıyor. Yurt dışında olan Derin, Türkiye'den aldığı bir telefonla geri dönmek zorunda kalır ve gelir gelmez kendisini yine bir kaosun içinde bulur. Üstelik artık sadece kendisini değil, yanında olması ve bu ortamdan koruması gereken bir canı da vardır.
Derin'in iki kitapta da yaşadıkları hiç kolay değildi. Genç yaşına rağmen ayakta durmaya ve güçlü olmaya çalışıyordu. Aziz Ata hakkındaki düşüncelerim ise karışık; bazen beni sinir etse de onun da haklı olduğu yanlar vardı. Yine de Derin'le gelişen ilişkilerini okumayı sevdim. Dünyaca, enerjisi ve neşesiyle beni yine gülümsetti. Berfu için "Herkesin hayatında böyle bir arkadaşı olmalı," dedim. Mahperi ablanın yeri de çok başkaydı. Bu grubun arkadaşlıklarını ve aralarındaki bağı çok sevdim.
Kitabın sonuna doğru ortaya çıkan gerçekler beni hem şaşırttı hem de üzdü. Bu kitabı her yönüyle ilk kitaptan daha çok beğendim. Türü sevenlere tabii ki tavsiye ederim
