Sonne
@arrogantsonne
Tanrım merhaba, cehennemi dökmeye ne gerek vardı dünyaya?
Arden, Arden, Arden...
Sen ne müthiş bir kadınsın!Duygu ve Düşünce
Işık Işık'ın kalemini bildiğim için bu kitabı da seveceğimi düşünerek direkt okumaya başladım ve o kadar sardı ki... vaktim olduğu için bir günde bitirdim zaten. Mükemmel ötesi bir kitap!
Edna, resim sergisi açmak üzere Romanya'ya gidiyor, çizimler yapıyor vs. Ama asıl amacı tabii ki bu değil.
Çünkü kendisi bir ajan ve her görevde farklı bir isim ve kimlik kullanarak operasyon yürütüyor. Bu sefer ki görevi; Romanya'da bir mafya ailesine sızıp onlardan gerekli belgeleri almak ve onları yok etmek.
Kitap tam bir aksiyon gerilim kitabı ve her cümlesi insanı heyecanlandırıyor okurken. Çünkü herşeyin altından bir başka şey çıkıyor. Oldukça ters köşelerle dolu.
Edna karakteri müthiş bir titizlikle yazılmış. Kesinlikle kurgu severler için öneririm bu kitabı. Romantik tarafı pek yok. Daha çok dediğim gibi aksiyon ve bol kaoslu bir olay örgüsü hakim :D
Reklam
...kendini yatağında azman bir böceğe dönüşmüş olarak buldu.
Franz Kafka aslında burada çok sert bir şey söylüyor:
İnsan, işe yaradığı sürece değerli.
Başkarakter Gregor Samsa bir sabah böceğe dönüşüyor ama asıl mesele fiziksel dönüşüm değil; ailesinin ona bakışının değişmesi. Çalışıp para kazandığı sürece sevilen biri, işe yaramaz hale gelince yük oluyor.
Kitabı sırf klasik ve sürekli tavsiye edilen bir kitap diye okumak istedim. Ama allah aşkına insanı neden böcek yapıyorsun?
Kitap boyunca hep iğrelti bi duygu hissettim. Sürekli zihnimde bi haşere hareket ediyordu ve kitap bir an önce bitse de bu histen kurtulsam diye bekledim.
Sanırım bu kitap tam da bu yüzden bu kadar ses getiriyor.
"Bir yabancı bana bu gece öleceğimi söyledi."
Bir kaçırılma davası ve ardındaki aile, arkadaşlık, aşk vs ilişkilerin bir arada işlenmesi.
Konser piyanisti Ally Carpenter kaçırılıyor ve hikaye başlıyor...
Bu kitabı okurken kendimi baştan itibaren huzursuz bir atmosferin içinde buldum.
Olaylar yavaş yavaş ilerlese de bir süre sonra soruşturmanın akışı ilginçleşip insanı içine çekiyordu.
Ally'nin yaşadığı korku, çaresizlik ve zaman zaman umuda tutunma çabası çok içime işledi.
Sadece Ally'nin değil onu bulmak için çaba gösteren diğer insanların da içinde bulunduğu durum, onlarla birlikte düşünüyormuşum, onlarla birlikte bir çıkış yolu arıyormuşum gibi hissettirdi.
Hikâye sadece yaşanan olaylarla değil, yarattığı psikolojik baskıyla da etkiledi beni. Hatta en çok bu yönüyle etkiledi. Çünkü zaten okurken sahneleri bir bir zihnimde canlandırdığım için o gerilimden çıkabilmek adına hemen kitabı kapattığımı anımsıyorum.
Oldukça gerçekçi bir deneyimdi. Bitirdiğimde hikâye sona ermişti ama o gerginlik ve rahatsız edici atmosfer bir süre zihnimde kalmaya devam etti. Çünkü bazı sahneler cidden "Nasıl ya?" gibiydi.
İlginç ve korkunç bir deneyim...
Otomatik Portakal, bana göre bireyin özgür iradesi ile toplumun onu kontrol etme isteği arasındaki çatışmayı anlatan korkutucu bir eser.
Alex karakteri üzerinden, bir insanın zorla “iyi” yapılmasının gerçekten iyi olmak anlamına gelip gelmediği sorgulanıyor.
Bence burada asıl önemli nokta, insanın seçim hakkını kaybettiğinde aslında insanlığından da bir parça kaybetmesi...
Kitap genel olarak sadece şiddeti değil, aynı zamanda ahlak ve özgürlük kavramlarını da düşündürüyor. Devletin uyguladığı yöntemler bana etik açıdan rahatsız edici geldi çünkü bireyin iradesini yok sayıyor.
Bu yüzden eser, bana göre insanın hata yapabilme özgürlüğünün bile ne kadar değerli olduğunu gösteriyor.
Tüm bunlar demek değil ki Alex karakterine sempati duyuyorum. Hayır! Bu karakter de oldukça insanlık dışı ve tedavi edilmesi gerekiyor ama etik bir şekilde. Bir kaç ihanete uğraması ona acıyacağım anlamına gelmiyor, üzülüyorum çünkü insan olduğu ve insan olduğum için. Ama yaptıkları affedilir ya da görmezden gelinebilir şeyler değildi.!
Bu kitap, kitapların arasında yaşayan ve neredeyse insanlardan kopuk bir hayat süren Mendel’in hikâyesini anlatıyor.
Stefan Zweig bu kısa ama gerçekten etkileyici metinde, bilgiye ve kitaplara adanmış bir yaşamın ne kadar kırılgan olabileceğini gösterirken aynı zamanda savaşın ve toplumun masum bir insanın hayatını nasıl değiştirebildiğini de hissettiriyor.
Mendel'in içinde bulunduğu durumu ve artı olarak o ruh halini o kadar hissettiriyor ki Zweig...
Kısa bir hikaye olmasına rağmen derin bir hüzün ve güçlü bir insanlık eleştirisi barındırdığını düşünüyorum kitabın.
Okuduktan sonra, bir süre duvarla bakışıyorsunuz. Ayrıca çok çerez bir kitap, birkaç saatte bitirilebilir.
Reklam