Çok yalan söylerim. İnsanın unutmadığı hiçbir şey olmadığından bahsederim. Ama kendimi yine kendim ele veririm. Kalbimin tek bir atışı yıkar bütün tabularımı. Mumumu söndürür daha yatsı olmadan. Öyle bir hissederim ki, unuttuğum ne varsa, unutulan ne varsa yanardağ gibi patlayarak çıkar gökyüzüne. Lavlar yakar herkesi. Ateşler içinde kalır bedenler. O zaman bütün insanlık, ruhunu yakan yalanlarını haykırır. Unutanlara hatırlatır. Bunların hepsi tek bir kalp atışıma bağlıdır. Ama ufak bir soru işaretimiz var: Ya kalbimin atması hakkında yalan söylediysem?