“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
nedenini bilmiyorum ama artık hissizleştim. boğucu yalnızlık duygusundan kimse beni çekip çıkarmıyor.
böyle her gece, kaçmamın da yararı yok,
büyük bir sessizlik içinde,
yalnız, yakıyorum ruhumu.
kimsenin konuşmadığı bir dil gibiyim.
kimsenin inanmadığı bir deli...
yazarının bile okumadığı bir kitap...
hiç çalmayan bir şarkı...
hiç vatandaşı olmayan bir ülke...
hiç sorulmayan bir soru gibiyim.
kalabalıklar içinde varım ama yok gibiyim.
