Rabia
@arsiarma
memento mori
Ah gençlik! Hiç bir şey umursadığın yok senin. Sanki dünya nimetlerinden faydalanman sona ermeyecekmiş gibi... Kedere, acılara aldırdığın yok, onlarda bile hoş bir yön bulursun. "Ben yaşıyorum ya!..."diye böbürlenirsin. Çünkü günlerin nasıl yıldırım hızıyla ardı ardından koştuğunun farkında değilsin şimdilik.
Senin güzelliğinin sırrı belki de herşeyi yapabilmenin gücünde değil, bunun imkânına inanmandadır. Gücünü değerinden daha çok ciddiye alarak, "Ah, zamanımızı boş şeylerle öldürmeseydik neler yapmazdık!... "diye içten bir inançla söyleyebilene ne mutlu!
Kendimi düşündüm. İlk aşkımın hayali üzerine eğilirken sadece kısa bir ân, hafif bir mahzunlukla anmıştım onu. O anlarda bile içim bugünle yarına ait düşüncelerle, çeşitli plânlarla doluydu.
O günler de geldi geçti. Bugün hayatım yavaş yavaş soğuk kışa girerken baharımda yaşadığım tatlı fırtınadan kalan hâtıralardan daha temiz, daha değerli neyim kaldı?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"İnanır mısınız, istedikleri tek şey kişiliksizleşmek ve bundan büyük bir haz alıyorlar! Kendi kişiliklerinden uzaklaşmak, elden geldiğince kendilerine benzememek: İşte onlara göre en büyük ilerleme budur! En azından uydurdukları yalanlar kendilerine ait olsaydı..."
Sayfa 316
"Bizim kederimizden günler, vakitsiz bir hale geldi; günler yanışlarla yoldaş oldu."
