Çocukluğu ve gençliği Kayseri de geçmiş biri olarak kendisinin de Kayserili olduğunu öğrendiğim Latife Tekin ‘in kitapta kurmuş olduğu bütün cümleleri köyden kente geçen bir aile yaşantımız olmamasına rağmen -biz hep kentteydik- bire bir duydum,yaşadım,kimi zaman içselleştirdim sonra sonra unuttum gitti.O cümleleri okurkenki şaşkınlığımı da gizlemek istemem.İçinde yaşarken çok normal ama yıllar sonra dışarıdan okuyunca acayip gelen bu cümleleri hafızasına kazıyıp bunlardan oluşan toplumsal gerçekçi aynı zamanda masalsı bir eser ortaya koymak yazarlığın tanımı olsa gerek.Bu tür hızlı olay akışları o dönemler bizim günlük yaşantımız olurken yıllar sonra nasıl olur da bir roman olarak karşıma çıkar diye sorgulamadım desem yalan olur. Kitabın en sevdiğim yanı ismi.Ölümün arsız ve sevgili oluşu yeni bir bakış açısı kazandırdı.Hızlı olay akışlarını sevmeyenler için okuması hayli zor keza benim için de akıcı bir okuma olduğunu söyleyemem.
Yirmidört Ayar Saf Pislik: Çürümüş Bir Hayatın Raporu
Eğer elindeki kitaptan kibar aforizmalar, ruhunu okşayacak edebi numaralar ya da hayatını düzene sokacak o sahte felsefe kırıntılarını bekliyorsan, o lanet kapağı hemen kapat ve o steril odanın güvenli köşesine çekil. Çünkü Charles Bukowski, Pis Moruğun Notları ile edebiyat yapmıyor; o ucuz bir motel odasında, leş gibi ucuz şarap, kusmuk ve tütün kokan parmaklarıyla hayatın o en dibindeki, o lağım kokan gerçeğini suratımıza kusuyor. Bu kitabı okurken odanın havası ağırlaşıyor, sanki masamda yarım kalmış sıcak bir bira ve ağzına kadar izmaritle dolu küllük duruyor. Bu adam ne bir bilge ne de bir kahraman; o, sistemin parlak ışıklarının arkasında, o pırıl pırıl caddelerin hemen altındaki lağımda yaşayan huysuz, kart ve arsız bir moruk.
Bukowski’nin o köşe yazılarından derlenen bu notları okurken, modern hayatın bize dayattığı o kariyer, evlilik, düzenli iş ve taksitle satın alınmış konforlu hapishane hayallerinin nasıl tel tel döküldüğünü görüyorsun. Moruk bize hipodromları, kaybeden ayyaşları, fahişeleri, sabahın köründe girilen o lanet fabrikaları ve ertesi günün akşamdan kalma baş ağrılarını anlatıyor. Bunu yaparken ne bir acındırma derdi var ne de bir romantizm. Hayatın ne kadar acımasız, ne kadar çiğ ve ne kadar anlamsız olduğunu, tıpkı kırık bir şişe darboğazını gırtlağına dayar gibi dürüstçe fırlatıyor yüzüne. Onun dünyasında iki kere iki hiçbir zaman dört etmiyor; o hesaplar ancak bir sonraki biranın parasını denkleştirene kadar geçerli.
Kitaptaki o marazi deha, aslında hepimizin içten içe hissettiği ama o sahte kibarlık maskelerimizin arkasına sakladığımız o hayvani, o çiğ ve filtresiz dürüstlükte saklı. Herkesin bir yerlere yaranmaya çalıştığı, bir unvanın arkasına sığındığı bu dünyada, Bukowski çıkıp "Ben bir hiçim ve bundan çok memnunum" diyor. O pis motel
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
《 B Ü Y Ü C Ü 》Roman
Bu kitabı okurken, "Gereksiz bir kitap okunmasın ve okutturulmasın" diye düşündüm. Aslında düşüncemin çok değiştiğini de söyleyemeyeceğim. Elbette kitabı okurken kişisel farklılıklar vardır. Farklı bakış açıları dolayısıyla farklı dersler çıkaranlar da olmuştur. Lakin ben sevmedim. Kitabın sonunda hayvanlaşmış baş karakterimiz Nicholas Urfe'ye ne olacak diye merak ettiğimden sonuna kadar devam ettim. Yaptıklarından dolayı güzel bir hayat tokadı yediğini görmek de içime büyük bir su serpti. Ama yine de böyle bir kitaba vakit ayırmak istemezdim. Biliyorum yazarlar bazen hayatın farklı noktalarındaki insanları anlatırlar. Yazarın niyetini bilmediğim için de ona olumsuz bir şey söyleyemeyeceğim. Ama duyguları (benimki öfkeydi) harekete geçirmede başarılı olduğunu söyleyebilirim.
Modern dünyamızda kadınlardan(erkeklerden hiç duymadım belki vardır bilmiyorum) çok sık duyulan bir şikayet vardır; ilişkilerde kadının ruhunu anlamadan tanımadan onun bedenine sahip olmak isteyen hayvanlaşmış bazı erkeklerden bahsederler. Hatta hayvanlaşmış demek de doğru değil çünkü hayvanın aklı olmadığı için onun fıtratıdır bu düşünce, ama insanın aklı ve iradesi vardır. Dolayısıyla böyle insanlara hayvandan daha aşağı olan esfel-i safilin üyesi demek daha doğru olur. İnsan ilişkilerinde bedensel haz bir sonuçtur. İnsan öncelikle karşısındaki insanın ruhunu, karakterini, yaşamını merak etmeli, tanımaya ve anlamaya çalışmalıdır. Elbette Rabbim insanlarda arzuyu yaratmıştır ama bu arzunun sınırlılıkları vardır. İslamiyet için bu helal bir daire olmalıdır. İnanmayanlar için de ilişkilerde insanlık kıyafetine uygun olan karşı tarafın önce ruhunun tanınmasıdır. Victor Hugo ne güzel söyler:
Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık!
Ölüm her şeyi yok edecek.
**Ruhları
Selamlar. Normalde kitaplığından ve sırayla okumadığım kitapları azaltmaya çalışıyordum. Ancak bu güzellik elime geçince o biraz geride kaldı. Ilk kitabı da sevmiştim ama burada işler daha eğlenceliydi diyebilirim. Gerçi kapağına da ayrı bayıldım. Konusundan biraz bahsedeyim. Yıllardır birbirinden nefret eden gazeteci Adriana ve Oburluk Prensi Gabriel beraber çalışmak zorunda kalır. Bu karanlık sırlar, huzursuz ejderhalar ve saklanan gerçekler arasında birlikte çalışmak zorunda kalırken birde nefretlerinin altında bambaşka duyguların olduğunu fark etmeye başlıyorlar. Vuhuu! Ben gibi #enimiestolovers severler toplanın acayip bir kitap ile karşınızdayım. Gabriel her sahnede dikkat çekiyordu. Ahh benim arsız prensim! Karakterler arasındaki atışmalar çok eğlenceliydi. Hani çoğu zaman kahkahalarımı tutamadım. Romantizm–olay örgüsü dengesi ilk kitaba göre daha iyi diyebilirim. O nefretten aşka gerçeğini dibine kadar hissediyorsunuz.
Bu kitabı kapağı için alsam bile pişman olmazdım çünkü gerçekten aşırı güzel duruyor ama içi de beklediğimden daha keyifli çıktı. Yan boyamasını saatlerce abartabiliriz diye düşünüyorum. Bence Gabriel ve Adriana'nın birbirine laf sokmaları, sürekli gerilimli ama bir yandan da çekim dolu halleri kitabı taşıyan şeydi. Baştada söylediğim gibi nefretten aşka giden hikâyeleri seviyorum ve bunda o his bayağı vardı. Bu detaya bayıldım. Ejderhalar, sırlar, şeytani saraylar ve gizemli olaylar da hikâyeyi daha ilginç yapmıştı. Sadece bazı yerlerde tempo biraz yavaşladı ve sonlara doğru her şey hızlı çözüldü gibi hissettim. Ancak genel olarak romantik fantastik seven biriyseniz kendini kolay okutan, karakterlerine bağlanabileceğiniz bir kitap olmuş diyerek yorumumu bitireyim. Unutmadan kitapta yetişkin içeriğe yer verildiğinide söylemek isterim.
“Güllerin en dikenlisine,yolların en meşakkatlisine.
Benim arsız kalbim güvenli sularda atmayı bilmez ki...
İlla çaresiz acılara,illa onulmaz kederlere göz kırpar.
Yüzüne rüzgâr değdiğinde karnında kelebekler uçar.
Güvenli hissetmediği bir gökyüzünde,ayakları diken içinde... Mütemadiyen...
Bu duyguların hepsi rahmine doğduğum evin yadigârı bana. İnsanın en güvendiği duygu,en tanıdık hissettiği duyguymuş meğer.
Bu hakikati bilmek de onu değiştirmeye yetmezmiş her zaman.”
“Belki de ondandı bu kadar çok gülmesi.
Bütün hüznünü bastırırcasına güler,dans eder
ama dalar bazen gözleri…”
”Meşhur diller ve nafile vaatler
ancak aç gönülleri kandırır.
Doysa kız çocuğu oysa evinde,
gerçek sevgiyi nerede görse tanır.”
•••
•Bir insan hem dünyanın en özel hem de en kötü duygularını aynı anda hissettirebilir mi?
Narsist kişilikler tam da böyle hissettirirler.
İlişki başında Love bombing yani seni göklere çıkaracak kadar süprizler,sevgi sözcükleri,hediyeler,aşırı ilgi yoğunluğu,sonrasında ise görünmez oluyorlar,ortadan kayboluyorlar yani” Ghosting”.
İşte bu hissi,eserdeki bir kadın şöyle ifade ediyor.
“Kendimi hoyratça kullanılmış bir paspas gibi hissediyorum.”
Kitaptaki tüm karakterler öyle güzel işlemiş detaylandırılmış ki ,duygu yoğunluğunu hissettiren de bu sanırım.
Narsist kişiliklerle sürekli temas halinde olmak,insanın kendiyle çelişme hissi,kendini sürekli sorgulama hali,sürekli suçlu hissetme ,o kadar yıkıcı duygular ki tüm sayfalarda bunu ikilerime kadar hissettim.Bu dengesizlik dengesizleştiriyor,insanın duygu düşünce dünyasını darmadağın ediyor.
Ailede görülmemiş,sevilmemiş,kendini var edememiş insanlar böyle hastalıklı kişiliklerin perdeli süslü sevgi ağına ,tuzağına hemen düşüyor…
Bu hastalıklı ruhlarla cebelleşen,yara alan iki kadın Melal ve Sadberk …
İnsan
Selammm. Serinin 2. Kitabıyla geldim. Alexis ailesine kavuşmuştur ama Zeus’un onun için yeni planları vardı. Kocaları ve mentorlarıyla başı dertte olan Alex bir de SGY için hazırlanmak zorundadır. Ve hepsiyle aynı evde kalmaktadır. Vah vah kızcağızımıza. Kızıl İkili Alexis’e yardım etmeyi teklif eder ama Alexis kocalarına karşı bir sempati beslemeye başlamıştır bile. Bir andan ilk avına çıkarken bir andan da yeni güçlerine kavuşmaktadır. Bizim sadık arsız yılan Nyx’miz de kendini saklamaktan vazgeçmiştir. SGY günü gelip çattığında işler Alexis için oldukça zor olacaktır. SPOILER?!??! Nyx seni tatlı yılan 7. Seviye bir yaratık olduğunu neden söylemedin. Nyx’in sadakati ve komikliği beni bitiriyor. Fullfy Jr.‘in melez bir yaratık olması onun yine de salak olduğunu değiştirmiyor bğwğlgwğlcğwşf. Hayvan sadece dal yiyor ya. Kharon ve Agustus kendini bu kitapta kesinlikle aştı. Yavaş yavaş ilerleyen ilişkileri çok güzeldi. Medusa karakterinin de büyük ihtimalle Kızıl İkili’yle ilişkisi olacak. Güzel bir kitaptı Herakles unutulmaz. Romanın Meleği devam kitabını sabırsızlıkla bekliyorum
