irem

irem
@artelitus
ne kadar yakından ve arada uçurum; insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi…
demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. tesadüflerin oyuncağı olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? kullanmadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"ızdırap çekiyorum!" diye inledi. fakat, "ben de seni seviyorum." demedi.
kendini kaybetmek mi, visalin son bedeli?