arteor
@arteor
𖦹☆°•
koşuyorum, o diyarlara...
art educator
art
21 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Felaketzedeler Evi1000Kitap
William figuares kübalı, bazen çok kavgacı ve hırslı, şiddetten zevk alan bazen de içindeki o küçük umut ışığı ve merhamet duygusuna kendini kaptıran biri.
akrabaları tarafından -ona yakışmadıklarını düşündükleri için- bakım evine bırakılıyor. bu bakımevi öyle sandığınız tatlı, o kart oynayan hep filmlerde gördüğünüz, el işleri sanatla uğraşan insanların olduğu bir sahneyi anlatmıyor bunu söylemek isterim.
kitabın adından da anlaşılacağı üzere felaketzedeler evi.
bakımevinde yaşayan karakterler birbirinden o kadar farklı ve kopuklar ki. okurken siz deliriyor, bu ortama düşseniz nasıl çıldırmadan veya akıl sağlığımı kaybetmeden durabilirim diyorsunuz. pek mümkün değil. her insanın ne kalabileceği bir ortam bu bakım evi ne de her insanın okuyabileceği bir kitap.
az sayfa olduğuna bakmayın. bu ince kitaba o kadar derin hisler, pişmanlıklar,umursamazlıklar, çaresizlikler sığıyor ki şaşırıyorsunuz.
sanırım bitirdiğimde en çok hissettiğim duygu çaresizlikti.
istemediğin o hayatı yaşamaya mecbur bırakılmanın çaresizliği...
çok gerçekçi, kalbe ok saplayan türden bir kitap.
eğer tuhaf olayların açıklanamayışını, aklınıza bile gelmeyecek ölümleri, bir tırpanın nelere hükmedebildiğini, bebeklerin ne kadar tehlikeli varlıklar olduğunu, kendi derisinden rahatsız bir insanın kendi vücuduyla çelişkisini ve daha başka birçok hikaye için bu kitabın içine girmeniz gerekli.
okurken bu kadar değişik fikirlerin nasıl hayat bulabildiğini anlayabilmek zor oluyor fakat ray bradbury ilginç bir yazar ve bunları mümkün kılıyor sanki.
tuhaf olaylarına çekiliyorsunuz...
sonbahar ülkesi bambaşka bir dünya.
olabildiğince tuhaf ve tuhaflığıyla kendine bir o kadar çeken bir edebi yolculuk.
ana karakterin öfkeden deliye dönmesi, sürekli kalemliklere ve etrafa çizdiği ağaç ağacın altında yaşlı, çirkin ve rahatsız edici gülüşlü tasvir ettiği abası olan yaşlı adam. karşısında siyahlar içinde zarif, alımlı, yüzü dönük olmayan bir kadın. o kadına çektiği hasret, sislerin içinde belirsizlik, mezarlık, o unutamadığı her yerde karşısına çıkan Türkmen gözleri... içinde o yarım bırakılmış arzu. çocukluğunun travmalarında bir yolculuk ve daha nicesi...
tuhaf edebi eser.
okurken tuhaflıklarını merak ettiğim o eser.
ince bir kitabın içinde bir insanın hissettiklerinin sığamayışı.
tuhaf bir kitap okumak istiyorsan denemelisin.
ah zeze, ben seni çok sevdim biliyor musun?
seninle dost olabilmek ne kadar harika olurdu...
𖦹
seni anladım zeze. o kadar güzel bir çocuktun ki... güzelliğini görmek istemediler. senin güzelliğini görmek istemeselerde sen yinede içten duygularınla o minik kalbinle sarıldın onlara. görsünler istedin olmadı. başın okşansın istedin ama bunun yerine bir tokat çarpıldı yüzüne. aslında senin acın o yanağındaki acı değildi senin acın ruhuna yapılan tüm acımasızlıklardı.
dostun oldu ve onu çok içten sevdin.
hayran kaldın. bir baba, bir dost yüreğine kondu. en güzel anıları onunla yaşadın.
ben seni hiç bu kadar mutlu görmemiştim zeze...
ruhun portugayla nefes alıyordu...
alma ve yedi canavar kendi içinde o kadar anlamlı bir kitap ki...
alma'nın hem canavarlarını tanıyor, endişelerini hissediyor,kendi canavarlarınızla ne kadar benzediğini farkediyorsunuz. bu empati duygusu oldukça özel ve değerli.
bu kitabı kendim almadım. bana sevdiğim biri okumam için hediye etti. beni bu kitapla tanıştırdığı için oldukça mutlu ve duygusal hissediyorum.
eğer bu kapağı bir kitapçıda dolaşırken görürseniz hemen elinize alın ve ona içtenlikle sarılın!
