artucy
@artucy
Şu anda okuduğu kitaplar
kitaba dair unutmamak isterim ki... *spoiler içerirEdebiyat
Korku büyük baskı yaratır. Gece su içmek için mutfağa gidemezsiniz, annenize kaybolan eşyanızın hala yerinde olduğuna inandırmak istersiniz -ta ki o çekmeceleri karıştırıp yerinde olmadığını ispat edene kadar. Yani varmak istediğiniz noktaya ne kadar ihtiyacınız varsa aşılması o kadar zor bir durum peydahlanır. Yaş ilerledikçe küçükken arkadan seni kovalayan hayalet gölgelerle uzunca bir holün bir ucundan diğerine geçmek gibi bir ruhtan diğerine bağ kurmak da zorlaşır. Kendi kurduğumuz gurur basamaklarını inip de "alçaltıcı" bir eylemin yaratıcısı olduğumuzu söyleyip af dileyemez hale geliriz. Çünkü biz karşımızdakinin bize aşağılayıcı bakmasına ya da kötü bir çift laf söylemesine dahi tahammül edemeyen müthiş gururlu yaratıklar olmuşuzdur. Alçakgönüllülük erdemi şöyle dursun kendimizin farkında olmak konusunda bile güçlük çekiyoruz. İşte Irene'nin sorunu buydu. Kendi hayatının, kendisinin farkında değildi. Yaşamak nedir, yaşamış olduğum hayattaki rolüm nedir diye o yaşına kadar hiç düşünmemişti. Bu nedenledir ki korku sayesinde ruhunda yeni kapılar açıldı. Yaşama dair bir heves, hayattan ve andan zevk alma, eşinin ve çocuklarının varlığından haberdar olma gibi küçük şeylerden mutlu olabileceği farkındalıklar. Bu farkındalıkların da oluşturduğu yeni bir kimlik duygusu. Bu yeni kimliğin oluşum süresindeki sancılar ise en beteri... Kitabı okurken o anların baskılayıcı hissini ve bunalımını derinden hissettim. Zorlukların neden olduğu yeni bir "ben" kapısı açmak kolay değildir. Kitabın belki de kısa olmasından kaynaklanan yoğun gerginlik duygusundan -soluksuz okumamın da etkisi büyüktür- Irene'nin çözüldüğü sırada gözlerimden akan bir iki damla yaşa mani olamadım. Nihayet gırtlağını sıkan korkunun eli boynuna konan hafif bir öpücüğe dönmüştü. O anda kocasına o kadar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
küçük bir adamın gözünden "Dinle, Küçük Adam"Düşünce
*yazı kitabın içeriğine değinir ama spoiler değildir."
Kitabı uzun süre, sindire sindire okudum. Çoğu zaman zorlandım çünkü serzeniş olduğunu bildiğim bir kitabın bu kadar derin ve gerçek olgular içereceğini, gün içerisinde düşüncelerimi hepten işgal edeceğini hiç düşünmemiştim. İlk başta küçük adam olduğumu kabullendim, öncesinde anlam veremediğim hadiselerin aslında ne kadar anlamsız olduğunu büyük bir adamdan duyduğumda rahatladım. Sonra dedim ki "peki ben, büyük adam olabilecek miyim?". O ya da bu nedenle Reich'in öncesinde tahmin ettiği cümleleri kurdum. Kendime sunduğum "hayır yapamam"ların hepsinin bahane olduğunu içimi okumuşcasına hep cevapladı, satır satır beni ve çevremdeki tüm insanları bana anlattı. Bu nedenledir belki, ruhumun çatlaklarına değindiği için belki de hızla bir sonraki tahlillerini görmek istemedim. Artık birine baktığımda "bu büyük adam mı? şu kesinlikle küçük bir adam.." der oldum. Aynaya baktığımda büyük adam olabilecek miyim diye kendime sordum. Yapmak istediklerimi gerçekten yapmak istediğimde ve arkamdan tezahürat edilmesine ihtiyaç duymadığımda büyük bir adam olacağımı söyledi. Bebeğimin geleceği için içten içe ağladığımda ve torunumun geleceğini düşündüğümde ve sevdiğim şeyleri yaptığımda... İnsanlığa karşı kinim ve öfkem büyüdükçe büyüdü, kitabı okuduğum dönem içerisinde yaşadıklarımın da etkisi vardır illaki. Reich hayatını küçük olduğunu bildiği insanları iyileştirmeye adadı, 40 yıl sonrasından bahsetti. 40 yıl çoktan geçti, insanlar hala aynı. Daha da küçülüyorlar, küçülüyoruz. Sevgi nedir bilmiyoruz, sağır kalmayı tercih ediyoruz. Sağır kalmayanları ayıplıyoruz. Büyük adam olduğumda sağır kalmadığım için beni ayıplayanları unutacağım. Beni küçük düşürmek için destekçi arayan o küçük insanı bile unutacağım. Reich gibi, onları
*spoiler içeren bir serzeniştir*Roman
Kirke doğduğu ilk andan itibaren sesi ve dünyaya bakış açısıyla bir insandı. Ölümsüz bir insan. Kitabı okurken çoğu zaman kendi içimde Kirke'yle tartıştım, olması gerekenle olan arasındaki bağlantıyı anlamasını sağlamak istedim ama kafamı kitabın son sayfasından kaldırınca geriye yalnızca bu incelemeden ibaret olan somut gerçeklik kaldı. O yüzden inceleme yazımın serzeniş yerine geçtiğini söylemek istiyorum.
Kirke, hayatımın çoğu anında beni ürperten o soğuk gerçekliği başta kavrayamadın, sana yabancıydı. Ama bizlere kısa süre için vadedilen bu hayatın ne kadar acınası ve üzücü olduğunun farkındaydın. Bir baş ağrısının zaten kısıtlı olan günlerimizden bir günü acımasızca çalacağını ya da uğruna savaşlar verdiğimiz bir şeyin gerçekleştiğinde sanki hiç var olmamışız gibi bizden habersiz peydahlanabildiğini gördün. Bizler geçip giden gölgeleriz. Yaşadığımızı hissediyoruz ama tadını çıkaracak kadar uzun bir ömrümüz yok. Ölümün tam olarak ne demek olduğunu anladığında hissettiğin şey, ölümsüz olsaydık böyle mi hissettirirdi, dedirtti. Büyük bir kıskançlık duydum. Ama bütün kötücül hislerim orada kaldı çünkü insanlığın aciz taraflarını çok önceden kabullenmiştim.
Mitolojik ögelerde bile kadın-erkek baskınlığının bu denli ön planda olması o kadar içimi sıktı ki. Kirke'ye çoğu zaman bu nedenle üzüldüm. Bizler zaman geçtikçe başkaldırılar ve en önemlisi 
Fareler ve İnsanlar 'de mükemmel bir şekilde ele alınan "zeka salt gücün üstündedir" gerçeğiyle toplumdaki yerimizi olması gereken yere çekmeye başladık ve bunu devam ettireceğiz ama onun bunu yapacak gücünün olmayışı ve bunun bilincinde olması beni derinden üzdü. Sanırım bu nedenle ölümsüz bir boyun eğen olmaktansa güçlü bir kadın olarak ölmeyi yeğlerim.
Bunca şeye rağmen sırf biricik oğlunu koruyabilmek için her şeyi göze almasıyla
Fareler ve İnsanlar 'de mükemmel bir şekilde ele alınan "zeka salt gücün üstündedir" gerçeğiyle toplumdaki yerimizi olması gereken yere çekmeye başladık ve bunu devam ettireceğiz ama onun bunu yapacak gücünün olmayışı ve bunun bilincinde olması beni derinden üzdü. Sanırım bu nedenle ölümsüz bir boyun eğen olmaktansa güçlü bir kadın olarak ölmeyi yeğlerim.
Bunca şeye rağmen sırf biricik oğlunu koruyabilmek için her şeyi göze almasıyla